Pytanie:

Jak należy rozliczać różnice kursowe od własnych środków pieniężnych (powstałe przy zakupach inwestycyjnych)?

POSTANOWIENIE
Na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) w związku z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 roku o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1590) Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu stwierdza, że stanowisko X SA (...), przedstawione we wniosku z dnia 19 czerwca 2007 roku, który wpłynął w dniu 22 czerwca 2007 roku o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej rozliczenia różnic kursowych od własnych środków pieniężnych, jest prawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 22 czerwca 2007 roku do Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu wpłynął wniosek o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.
Jak stanowi art. 14a §1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.
W myśl art. 14a §4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w §1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.
Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 roku o zmianie ustawy Ordynacji podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw, wnioski o wydanie pisemnych interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego wniesione przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej podlegają rozpatrzeniu na podstawie przepisów w brzmieniu dotychczasowym.
Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego Spółka prowadzi księgi rachunkowe według regulacji Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (MSR). Dla ustalenia różnic kursowych przy rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych, począwszy od 1 stycznia 2007 roku Spółka stosuje metody określone w art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, o czym w obowiązującym terminie zawiadomiła Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu.
Spółka w ramach prowadzonej działalności dokonuje zakupu środków trwałych. W przypadku, gdy zobowiązanie z tego tytułu wycenianie jest w walucie obcej, różnice kursowe od wyceny tegoż zobowiązania odnoszone są podatkowo na środki trwałe w budowie (do przekazania tego środka trwałego do używania).
Zapłata w walucie zobowiązań dotyczących środków trwałych w budowie dokonywana jest z własnych środków walutowych Spółki gromadzonych na jej rachunkach bankowych. Dokonanie zapłaty tych zobowiązań z własnych środków walutowych powoduje powstanie różnic kursowych zarówno na płaconym zobowiązaniu (pomiędzy kursem faktury i kursem sprzedaży banku), jak i na rozchodzie własnych środków pieniężnych (pomiędzy kursem sprzedaży banku i kursem kupna banku z dnia wpływu środków na rachunek - liczone wg zasady FIFO).
Wątpliwości Spółki dotyczą ustalenia, czy w opisanym stanie faktycznym na wartość środków trwałych należy odnieść jedynie różnice kursowe powstałe wskutek zapłaty zobowiązania "inwestycyjnego", czy też również różnice kursowe powstałe wskutek rozchodu własnych środków pieniężnych, którymi uregulowano to zobowiązanie.
Zdaniem Spółki, wartość początkowa środka trwałego winna być korygowana jedynie o różnice kursowe powstałe przy zapłacie zobowiązania inwestycyjnego, zaś różnice kursowe powstałe wskutek rozchodu własnych środków pieniężnych mogą być zaliczone bezpośrednio do przychodów lub kosztów podatkowych.
Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu stwierdza, co następuje:
Zgodnie z regulacją zawartą w art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 roku Nr 54, poz. 654 ze zm.) podatnicy mogą ustalać różnice kursowe w oparciu o art. 15a ustawy (tzw. podatkowe różnice kursowe) lub - pod pewnymi warunkami - w oparciu o przepisy o rachunkowości (tzw. bilansowe różnice kursowe). Z kolei ust. 2 art. 9 nakazuje, by w przypadku wyboru drugiej z tych metod podatnicy zaliczali "odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe z tytułu transakcji walutowych i wynikające z dokonanej wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej, a także wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych (...)", określając jednocześnie terminy dokonywania tej wyceny ("na ostatni dzień każdego miesiąca i na ostatni dzień roku podatkowego lub na ostatni dzień kwartału i na ostatni dzień roku podatkowego albo tylko na ostatni dzień roku podatkowego, z tym że wybrany termin wyceny musi być stosowany przez pełny rok podatkowy i nie może być zmieniany").
Bezpośrednie zaliczanie różnic kursowych do przychodów lub kosztów ich uzyskania nie będzie miało natomiast miejsca w sytuacji, gdy będą one powstawać w związku z zakupami inwestycyjnymi. Wydatki tego rodzaju są bowiem odnoszone w poczet kosztów uzyskania przychodu pośrednio, tj. poprzez naliczane od wartości początkowej odpisy amortyzacyjne. Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy wartością początkową nabytego odpłatnie środka trwałego jest cena jego nabycia, za którą - stosownie do z art. 16g ust. 3 - uważa się kwotę należną zbywcy oraz koszty związane z zakupem (naliczone do dnia oddania środka trwałego do używania). Ponadto zgodnie z ust. 5 art. 16g cenę nabycia koryguje się o -naliczone do dnia oddania środka trwałego do używania - różnice kursowe. Systematyka powołanych przepisów wskazuje przy tym, iż przepis zawarty w ust. 5 jest dopełnieniem treści ust. 3, a nie stanowi odrębnej regulacji. Tym samym należy stwierdzić, iż różnice kursowe, które należy uwzględnić przy ustalaniu wartości początkowej dotyczą jedynie transakcji prowadzących do zakupu ("cenę nabycia, o której mowa w ust. 3"). Konsekwentnie różnice kursowe powstałe wskutek rozchodu waluty będą bezpośrednio zaliczane do przychodów lub kosztów ich uzyskania, jako że ich wystąpienie nie jest związane z zakupem środka trwałego (pojawiałyby się nawet wówczas, gdyby do tego zakupu nie doszło).
Mając na uwadze powyższe stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.
Zgodnie z art. 14a §2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu sporządzenia wniosku, będącego przedmiotem postanowienia.