W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest instytucją zarządzającą Parkiem Przemysłowym, którego stronami są Gmina, Spółka Restrukturyzacyjna i Agencja Rozwoju. W skład Parku wchodzi osiem kompleksów, w tym kompleks VIII, obejmujący hałdę, która stanowi własność Gminy. Funkcją zarządzającego Parkiem jest określenie sposobu rozwoju i wykorzystania terenów Parku Przemysłowego. W odniesieniu do kompleksu VIII przyjęto założenie o rekultywacji, a następnie sprzedaży terenów.Działania zarządzającego są finansowane bez udziału środków zewnętrznych. Jedynym źródłem finansowania rekultywacji terenów jest sprzedaż odpadów. W zakresie wydobycia, usuwania i sprzedaży odpadów, Wnioskodawca opracował technologię, która została zatwierdzona przez Naczelnika Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miasta. Wnioskodawca zawarł kontrakt z Koncernem Energetycznym na dostawę mułu jako dodatku do paliwa energetycznego. Najpierw Wnioskodawca ponosi koszty związane z usuwaniem odpadów, ich przetworzeniem, a następnie dostarcza je do tego Koncernu. Rekultywacja będzie dokonana sukcesywnie na terenie, gdzie usunięto odpady. W związku z dostawą mułu do Koncernu Wnioskodawca osiąga dochód, który ma w 100 procentach pokrywać koszty rekultywacji terenów hałdy.

Wnioskodawca posiada plan rekultywacji i plan finansowy rekultywacji. W roku 2007 utworzył rezerwę na rekultywację. Nie utworzył na ten cel funduszu rekultywacji na podstawie art. 9 ustawy z 31 stycznia 1989 r. o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych. Wnioskodawca jest spółką działającą non profit.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy utworzona rezerwa w roku 2007 może być uznana za koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w roku 2007?

Wnioskodawca uważa, że utworzenie rezerwy na rekultywację terenów pokopalnianych jest kosztem uzyskania przychodu w roku w którym została taka rezerwa utworzona, a więc w roku 2007.

Na tle przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. zwanej w dalszej części skrótem "ustawa o pdop"), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Z przepisu tego wynika zatem, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami, w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 9 ustawy o pdop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów i wpłat na różnego rodzaju fundusze tworzone przez podatnika; kosztem uzyskania przychodów są jednak:

1. podstawowe odpisy i wpłaty na te fundusze, jeżeli obowiązek lub możliwość ich tworzenia w ciężar kosztów określają odrębne ustawy,
2. odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych obciążają koszty działalności pracodawcy, jeżeli środki pieniężne stanowiące równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone na rachunek Funduszu.
   
   

Wyżej cytowany przepis nie ma jednak zastosowania w opisanym stanie faktycznym, związanym z utworzoną rezerwą

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 27 ustawy o pdop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów rezerw innych niż wymienione w pkt 26, jeżeli obowiązek ich tworzenia w ciężar kosztów nie wynika z innych ustaw; nie są jednak kosztem uzyskania przychodów rezerwy utworzone zgodnie z ustawą o rachunkowości, inne niż określone w niniejszej ustawie jako taki koszt. W świetle powyższego, możliwość zaliczenia w ciężar kosztów utworzonych rezerw, ograniczona została do rezerw o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 26 dotyczących wierzytelności których nieściągalność została uprawdopodobniona oraz do rezerw, których obowiązek tworzenia wynika z odrębnych przepisów. A w sprawach rekultywacji taki obowiązek nie został nałożony. Jeżeli wydatki na rekultywację spełniają przesłanki o których stanowi ww. art. 15 ust. 1 ustawy pdop to wydatki te mogą być zaliczone bezpośrednio w koszty uzyskania przychodów.

Jeśli jednostka sporządza stosowne plany rekultywacji terenów to na ich realizację może tworzyć fundusz rekultywacji. Istota tworzenia funduszu sprowadza się do gromadzenia środków finansowych, które następnie będą wydatkowane na rekultywację. Fundusze rekultywacji tworzą zwykle te jednostki, które przewidują, że prace rekultywacyjne będą trwały dłużej niż rok. Jeśli tworzenie takiego funduszu jest obowiązkiem ustawowym to stosownie do postanowień art. 16 ust. 1 pkt 9 ustawy o pdop odpisy i wpłaty na ten fundusz mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Możliwość tworzenia funduszu rekultywacji przewiduje m.in. art. 9 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o gospodarce finansowej przedsiębiorstw państwowych (t.j. Dz. U. z 1992 r., Nr 6, poz. 27 ze zm.). Jednakże w opisanym stanie faktycznym, Wnioskodawca nie utworzył funduszu rekultywacji; utworzył rezerwę na rekultywację.

W związku z powyższym, utworzona przez Wnioskodawcę rezerwa na rekultywację terenów pokopalnianych nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów.

Zatem stanowisko Spółki zawarte we wniosku z dnia 28 marca 2008 r.jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.