W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka zamierza zorganizować imprezę okolicznościową w związku z obchodzoną w bieżącym roku 80 rocznicą jej istnienia.Wydatki poniesione na zorganizowanie imprezy będą obejmowały m.in. wynajęcie sali widowiskowej, impresariat, koszty zaproszeń, catering, kwiaty dla odznaczonych, koszty rejestracji fotograficznej i wizualnej, oprawa muzyczna, koszty opracowania i druku monografii, albumy z wkładką 80-lecia, odznaczenia i gadżety z logo Spółki.

Na obchody jubileuszu zostaną rozesłane zaproszenia, a zaproszonymi będą nie tylko pracownicy Spółki, ale także goście honorowi - przedstawiciele właściciela, parlamentarzystów, władz samorządowych, emerytów oraz przedstawicieli firm współpracujących ze Spółką.Uczestnictwo w jubileuszu jest dobrowolne.

Wszystkie wydatki związane z organizacją imprezy zostaną sfinansowane ze środków obrotowych. Spółka nie jest w stanie precyzyjnie określić ilu pracowników i gości z zewnątrz przybędzie na uroczystość. Nie będzie możliwości stwierdzenia, czy poszczególne osoby brały udział w imprezie (otrzymały świadczenie).

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wszystkie wydatki poniesione na organizację jubileuszu Spółki mogą zostać zaliczone do kosztów podatkowych w myśl ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Jeśli kosztem uzyskania przychodu są tylko wydatki w części poniesionej na pracowników Spółki, a na pozostałych gości nie, to jak Spółka powinna rozliczyć te wydatki, jeśli nie jest w stanie precyzyjnie określić ilu pracowników i gości z zewnątrz przybędzie na uroczystość (nie przewiduje się listy obecności)?

Zdaniem Spółki wydatki związane z organizacją jubileuszu podlegają zaliczeniu do kosztów podatkowych, ponieważ spełniają warunki określone w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. nr 54 poz. 654 z póź. zm. dalej updop), to znaczy, że wydatki te zostaną poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, czyli ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na osiągane przez Spółkę przychody, oraz mają one związek z prowadzoną działalnością.

Kosztami podatkowymi są m.in. tzw. koszty pracownicze, które mogą również obejmować wydatki ponoszone na rzecz pracowników w postaci organizacji dla nich imprez okolicznościowych i integracyjnych. Wydatki te związane są bowiem z prowadzoną przez Spółkę działalnością oraz mają na celu poprawę atmosfery pracy i zintegrowanie pracowników ze Spółką, wzrost motywacji w zakresie wykonywania obowiązków pracowniczych, a przez to zwiększenie efektywności ich pracy. Dlatego też wydatki na zorganizowanie imprezy jubileuszowej stanowią pośredni koszt uzyskania przychodu.

Spółka podkreśla, iż w sytuacji, gdyby istniała prawna możliwość sfinansowania organizacji imprezy okolicznościowej ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, wydatki z tego funduszu zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 45 updop nie będą stanowić kosztów podatkowych. Kosztami takimi są bowiem odpisy dokonywane przez Spółkę na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych w myśl art. 16 ust. 1 pkt 9 lit. b przedmiotowej ustawy.

Zdaniem Spółki, dla zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji, nie ma zastosowania przepis art. 16 ust. 1 pkt 28 updop, zgodnie z którym nie stanowią kosztów uzyskania przychodów koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Celem kosztów reprezentacyjnych jest bowiem wykreowanie pewnego wizerunku podatnika, jego działalności, stworzenie pozytywnych relacji z kontrahentami, natomiast uroczystość organizowania dla uczczenia okrągłej rocznicy istnienia Spółki nie wynika z zamiaru kreowania jej wizerunku czy poprawienia relacji z kontrahentami.

Celem, który przyświeca organizacji jubileuszu Spółki jest integracja pracowników Spółki, wzmocnienie identyfikacji pracowników ze Spółką. Uczczenie faktu osiemdziesięciu lat istnienia, jubileuszu, którego świętowanie jest powodem organizacji imprezy. Wobec powyższego za uzasadnione można uznać stanowisko zgodnie z którym za koszty podatkowe uznaje się wszystkie wydatki, jakie racjonalnie ponoszone są w związku z organizacją jubileuszu.

Ponieważ forma organizacji imprezy ma charakter otwarty Spółka nie jest w stanie precyzyjnie określić ilu pracowników i gości z zewnątrz przybędzie na uroczystość. Nie będzie możliwości stwierdzenia, czy poszczególne osoby brały udział w imprezie (otrzymały świadczenie). Tym samym brak jest możliwości precyzyjnego rozliczenia wydatków na organizację imprezy. Jakiekolwiek podzielenie tych kosztów na podstawie kryteriów nieudokumentowanych i niewystępujących w praktyce jest nieuzasadnione.

Uroczystość organizowana dla uczczenia jubileuszu ma charakter odświętny i niecodzienny, a także ponadprzeciętny w oprawie. Odświętny oznacza również stworzenie ponadstandardowych warunków dla podniesienia rangi wydarzenia. O randze wydarzenia decyduje m.in. jej podniosła oprawa ale również zaproszeni honorowi goście. Trudno przypisać obecności gości inny cel niż świętowanie jubileuszu. Innymi słowy jubileusz nie jest organizowany dla zaproszonych gości, niebędących pracownikami, a jedynie ich honorowa obecność podnosi rangę wydarzenia i w sposób pozytywny wzmacnia identyfikację pracowników ze Spółką. Obecność gości jest jednym z elementów świętowania jubileuszu, który łącznie z pozostałymi ma na celu poprawę atmosfery pracy i zintegrowanie pracowników ze Spółką, a przez to zwiększenie efektowności ich pracy. Zdaniem Spółki w przedstawionym stanie faktycznym wszystkie racjonalnie poniesione wydatki na organizację jubileuszu, nawet jeżeli w świętowaniu biorą udział zaproszeni goście honorowi, uznaje się za koszty podatkowe.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów jest zatem poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu, przy czym każdy wydatek poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu a także racjonalność wydatków, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodu, bądź zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu.

Do katalogu kosztów nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy, zaliczają się koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje terminu "reprezentacja", dlatego też należy posłużyć się wykładnią językową. Przez reprezentację rozumie się "okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną" - Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcją prof. Stanisława Dubisza (Wydawnictwo Naukowe PWN; Warszawa 2007). Przenosząc tę definicję na grunt ustawy podatkowej, zgodnie z przyjętym od lat poglądem doktryny prawa podatkowego, należy uznać, że reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika lub ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. W praktyce za typowe koszty reprezentacji uznaje się:

• koszty związane z przyjmowaniem i utrzymaniem delegacji lub kontrahentów krajowych i zagranicznych,
• wydatki na usługi gastronomiczne związane z poczęstunkiem uczestników konferencji, posiedzeń organizowanych z okazji świąt branżowych, państwowych i firmowych,
• wydatki na kawę, herbatę, napoje, alkohol służące podjęciu kontrahentów,
• wydatki na upominki dla kontrahentów, nagrody rzeczowe służące reprezentacji, koszty produktów zużyte na degustacje.
  
  

Wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenia swojej zasobności, profesjonalizmu. Wydatki te jednocześnie w sposób pośredni promują firmę. Pojęcie reprezentacji dotyczy kontaktów podatnika w stosunkach z innymi podmiotami i pozostaje w związku z zakresem prowadzonej przez podatnika działalności. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 06 maja 1998 r. (sygn. akt SA/Sz 1412/97) określił, że "pojęcie reprezentacji nie musi się odnosić do okazałości, a odnosi się do dobrego reprezentowania firmy, która może polegać na odpowiednim ubiorze pracowników, wystroju firmy, sposobie podejmowania interesentów, kontrahentów".

Ponoszone przez Spółkę wydatki na zorganizowanie imprezy z okazji jubileuszu Spółki będą sprzyjać tworzeniu oraz utrwalaniu pozytywnego wizerunku Spółki na zewnątrz. Odpowiednia sala, w której będzie zorganizowana impreza, jej wystrój, przygotowanie scenografii, zapewnienie obsługi technicznej, oprawa muzyczna, usługi cateringowe wpływać będą niewątpliwie na lepsze postrzeganie Spółki przez jej obecnych i potencjalnych klientów, a także wpłynie na utrwalanie jej pozytywnego wizerunku. W związku z powyższym, koszty ponoszone przez Spółkę na organizację przedmiotowej imprezy spełniają przesłanki określone w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W konsekwencji poniesione przez Spółkę wydatki na zorganizowanie imprezy z okazji 80-lecia Spółki dla pracowników, a także dla zaproszonych gości (parlamentarzystów, władz samorządowych, emerytów, przedstawicieli firm współpracujących ze Spółką) w sytuacji gdy nie jest możliwe wydzielenie i udokumentowanie wydatków przypadających na konkretnych uczestników (pracowników i byłych pracowników oraz pozostałych osób) nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki na zorganizowanie jubileuszu w części dotyczącej pracowników i byłych pracowników/emerytów, Spółka mogłaby zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów jeżeli byłaby w stanie wyliczyć "osobokoszt" imprezy i wyodrębnić koszty stanowiące koszty uzyskania przychodu (dotyczące tej grupy uczestników imprezy) oraz koszty dotyczące osób pozostałych traktowane jako reprezentacyjne, a tym samym nie stanowiące kosztu uzyskania przychodu.

Należy jednocześnie zaznaczyć, iż prawidłowe zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowane jest wykazaniem jego celowości i związku z osiągniętym przychodem, jak i prawidłowym udokumentowaniem. Trzeba pamiętać, że to na podatniku ciąży obowiązek prawidłowego rozliczania i wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego. Organ podatkowy interpretuje przepisy prawa podatkowego, zaś rozliczenie poniesionych wydatków regulują przepisy ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2002r. Nr 76, poz. 694 ze zm.), do interpretacji których organy podatkowe nie są właściwe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się zanieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.