W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Bank dokonuje zakupu towarów i usług, które przeznaczone są na potrzeby reprezentacji Spółki. W ramach takich wydatków Bank wyróżnia: wydatki na usługi gastronomiczne związane ze spotkaniami z kontrahentami, żywność, alkohole, drobne upominki dla klientów. Bank nie dokonuje odliczenia podatku VAT naliczonego dotyczącego wymienionych wcześniej towarów i usług z uwagi na treść art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług ( brak prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów).

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy podatek naliczony VAT dotyczący zakupu towarów i usług na potrzeby reprezentacji Banku, który nie obniża kwoty podatku należnego w związku z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, może stanowić koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a tiret drugi ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku ze zmianą przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 o podatku dochodowym od osób prawnych ( t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) od dnia 1 stycznia 2007 r. nie uważa się za koszty podatkowe między innymi kosztów reprezentacji (w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych) - stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy.

Z kolei na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, obniżenia kwoty podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Zatem w opinii Banku nabycie towarów i usług na potrzeby reprezentacji skutkuje brakiem prawa do obniżenia podatku należnego o kwoty podatku naliczonego w związku zakupami na potrzeby reprezentacji. Tym samym stan faktyczny, opisany w niniejszym wniosku spełnia hipotezę normy zawartej w art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a tiret drugi ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym kosztem uzyskania przychodów jest podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądamiadministracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.