W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka w związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą, ponosi wydatki na reprezentację w szczególności na: usługi gastronomiczne, poczęstunek dla klientów i kontrahentów, drobne prezenty o charakterze reprezentacyjnym, wystrój gabinetów i sal konferencyjnych (np. zakup kwiatów). Od dnia 01 stycznia 2007 r. wydatki na powyższe cele nie mogą być zaliczane zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o pdop do podatkowych kosztów uzyskania przychodów. Natomiast według zapisu art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2007 r. o podatku od towarów i usług, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Wprawdzie przedstawiając powyższy stan faktyczny Spółka powołała art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, jednakże z analizy przepisów wynika, iż winien to być art. 88 ust. 1 pkt 2. Dlatego też uznano, iż jest to oczywista omyłka.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle obowiązujących przepisów, a w szczególności art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy o pdop, Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów podatek naliczony od towarów i usług nabytych dla celów reprezentacji.

W opinii Spółki, ponoszone wydatki o charakterze reprezentacyjnym nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów, bowiem zostały wprost wyłączone z kosztów podatkowych przez ustawę o podatku dochodowym. W konsekwencji Spółka nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od takich wydatków. Mając powyższe na uwadze, Spółka uważa, że tak wypełniona zostaje dyspozycja normy prawnej zawartej w art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), czyli brak prawa do odliczenia, co w konsekwencji pozwala na przyjęcie, że podatek naliczony od nabytych towarów i usług na potrzeby reprezentacji stanowić będzie koszt podatkowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.