Pytanie:

1. Czy w świetle zapisu art 4 ustawy z dnia 16 listopada 2006r o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ( Dz U z 2006r nr 217 poz 1589 ) podatnik, który:w roku 2006 wprowadził do ewidencji środków trwałych budynki, lokale użytkowe ( zaliczane zgodnie z KRŚT do grupy 1 ) a amortyzację w/w środków trwałych rozpoczął w styczniu 2007roku, ma zastosować, przy ustalaniu indywidualnych stawek amortyzacyjnych dla używanych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji podatnika:* art 16j ust 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2006r, czy*art 16j ust 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym od 01.01.2007r. ? 2.Jak należy rozumieć pojęcie użyte przez ustawodawcę "rozpoczął amortyzację"? 3.Czy dla używanego lokalu użytkowego, który przed nabyciem był sklasyfikowany zgodnie z klasyfikacją Środków Trwałych do grupy 1 rodzaj 103 ( pawilony handlowe ) można zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną ( okres amortyzacji nie może być krótszy niż 36 miesięcy ) - art 16j ust 1 pkt 3 zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2006r i od 01.01.2007r?

1. Czy w świetle zapisu art 4 ustawy z dnia 16 listopada 2006r o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ( Dz U z 2006r nr 217 poz 1589 ) podatnik, który: w roku 2006 wprowadził do ewidencji środków trwałych budynki, lokale użytkowe ( zaliczane zgodnie z KRŚT do grupy 1 ) a amortyzację w/w środków trwałych rozpoczął w styczniu 2007 roku, ma zastosować, przy ustalaniu indywidualnych stawek amortyzacyjnych dla używanych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji podatnika:

* art 16j ust 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2006r, czy

*art 16j ust 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym od 01.01.2007r. ?

2. Jak należy rozumieć pojęcie użyte przez ustawodawcę "rozpoczął amortyzację"?

3. Czy dla używanego lokalu użytkowego, który przed nabyciem był sklasyfikowany zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych do grupy 1 rodzaj 103 ( pawilony handlowe ) można zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną ( okres amortyzacji nie może być krótszy niż 36 miesięcy ) - art 16j ust 1 pkt 3 zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osóbprawnych w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2006r i od 01.01.2007r?

Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu

stwierdza, że :

stanowisko Wnioskodawcy podane w w/w wniosku w zakresie wymienionym:

= w punkcie 1 i 2 jest prawidłowe, pod warunkiem że używane środki trwałe wprowadzono do ewidencji i jednocześnie przekazano je do użytkowania,

- w punkcie 3 jest prawidłowe pod warunkiem, że:

* w stanie prawnym obowiązującym do 31.12.2006r - są to używane pawilony handlowe trwale związane z gruntem takie jak: kioski towarowe o kubaturze poniżej 500 metrów sześciennych,

*w stanie prawnym obowiązującym od 01.01.2007r - używane pawilony handlowe są trwale związane z gruntem

UZASADNIENIE

Spółka przedstawiła we wniosku następujący stan faktyczny:

Spółka prowadzi działalność gospodarczą. W dniu 14.12.2006r wnioskodawca nabył na podstawie aktu notarialnego nieruchomości - używane budynki ( lokale ) użytkowe:

- pawilony handlowe KRŚT 103,

- budynki wielorodzinne z lokalem użytkowym KRŚT 121,

- budynki usługowe KRŚT 101,

- budynki biurowe KRŚT 105.

W grudniu w/w nieruchomości zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środków trwałych rozpoczęto w styczniu 2007 roku.

Zapytanie Spółki brzmi:

1. Czy w świetle zapisu art 4 ustawy z dnia 16 listopada 2006r o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ( Dz U z 2006r nr 217 poz 1589 ) podatnik, który: w roku 2006 wprowadził do ewidencji środków trwałych budynki, lokale użytkowe ( zaliczane zgodnie z KRŚT do grupy 1 ) a amortyzację w/w środków trwałych rozpoczął w styczniu 2007 roku, ma zastosować, przy ustalaniu indywidualnych stawek amortyzacyjnych dla używanych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji podatnika:

* art 16j ust 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2006r, czy

*art 16j ust 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym od 01.01.2007r. ?

2. Jak należy rozumieć pojęcie użyte przez ustawodawcę "rozpoczął amortyzację"?

3. Czy dla używanego lokalu użytkowego, który przed nabyciem był sklasyfikowany zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych do grupy 1 rodzaj 103 ( pawilony handlowe ) można zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną ( okres amortyzacji nie może być krótszy niż 36 miesięcy ) - art 16j ust 1 pkt 3 zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2006r i od 01.01.2007r?

Stanowisko wnioskodawcy:

Ad 1).

Jeśli używany budynek lub lokal użytkowy, który przed nabyciem był wykorzystywany przez okres co najmniej 5 lat ( art 16j ust 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ) i został wprowadzony do ewidencji środków trwałych przed zmianą przepisów tj. do 31.12.2006r, to podatnik taki budynek czy lokal może zamortyzować w okresie nie krótszym niż 10 lat zgodnie z art 16j ust 1 pkt 3 w/w ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2006r.

Ad2).

Zgodnie z art 16h ust 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych ( ... ) począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek ten lub wartość wprowadzono do ewidencji ( ... )

W związku z powyższym stawkę amortyzacyjną ustala się według zasad obowiązujących w momencie dokonania wpisu do ewidencji środków trwałych. Oznacza to, że jeśli budynek lub lokal użytkowy będą wpisane do ewidencji przed zmianą przepisów tj. do 31.12.2006r podatnik stosuje stawki amortyzacyjne obowiązujące do końca roku.

Ad3).

Zgodnie z art 16j ust 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnik może zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną dla budynków, lokali i budowli trwale związanych z gruntem wymienionych w rodzajach 103 i 109 ( ... ) dla których okres ten zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2006r nie może być krótszy niż 36 miesięcy, a 3 lata zgodnie z przepisami ustawy obowiązującymi od 01.01.2007r.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu wyjaśnia, co następuje:

Ad. 1. i Ad. 2.

Przepis art 4 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006r o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz U Nr 217 poz 1589 ) stanowi, iż podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, którzy przed dniem 1 stycznia 2007r rozpoczęli amortyzację środków trwałych na podstawie art 16j ust 1 pkt 3 i art 16k ust 4-6 ustawy z dnia 15 lutego 1992r o podatku dochodowym od osób prawnych ( Dz U z 2000r Nr 54 poz 654 z późn. zm. ), w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006r., stosują do amortyzacji tych środków przepisy art 16j ust 1 pkt 3 oraz art 16k ust 1 i ust 4 - 6 ustawy, o której mowa w art 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006r.

Dokonując oceny, w odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego zawartego we wniosku, czy amortyzacja używanych budynków i lokali użytkowych zaliczonych zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych do grupy 1, będzie dokonywana w oparciu o art 16j ust 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006r., czy też na podstawie art 16j ust 1 pkt 4 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007r, kluczowe znaczenie ma ustalenie momentu rozpoczęcia amortyzacji tych środków trwałych.

Przepis art 16a ust 1 w/w ustawy stanowi, iż amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2.maszyny, urządzenia i środki transportu,

3.inne przedmioty

o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie z art 16d ust 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, składniki majątku, o których mowa w art 16a - 16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art 9 ust 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego, o którym mowa w art 16h ust 1 pkt 4.

Zgodnie z art 16h ust 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór, suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art 16 ust 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Stosownie do przepisów art 16h ust 4 ustawy podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych w równych ratach co miesiąc albo w równych ratach co kwartał, albo jednorazowo na koniec roku podatkowego, z uwzględnieniem art 16i. Suma odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonanych w pierwszym roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, nie może przekroczyć wartości tych odpisów przypadających za okres od wprowadzenia ich do ewidencji do końca tego roku podatkowego

Zacytowane powyżej przepisy nie uległy zmianie od 1 stycznia 2007 roku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie precyzuje pojęcia "amortyzacja".Wobec tego, posługując się wykładnią językową, należy ją rozumieć jako proces polegający na stopniowej utracie wartości eksploatowanych środków trwałych wskutek ich zużywania się ( Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, 2002 ). Zgodnie z przyjętą w nauce ekonomii definicją - "amortyzacją nazywa się obliczone zużycie środków trwałych, zarachowane w ciężar kosztów". Amortyzacja jest więc odzwierciedleniem procesu stopniowej utraty wartości eksploatowanych aktywów powstającym w wyniku ich zużycia. Proces eksploatacji i zużycia aktywa rozpoczyna się z chwilą oddania danego aktywa do użytkowania. Oznacza to, że momentem rozpoczęcia amortyzacji jest dzień w którym rozpoczęto eksploatację danego aktywa.

Przepisy art 32 ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994r ( j. t. Dz U z 2002r Nr 76 poz 694 ze zmianami ) stanowią, iż rozpoczęcie amortyzacji następuje nie wcześniej niż po przyjęciu środka trwałego do używania.

Przepisy art 16f ust 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych pozwalają podatnikom dokonać odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, których wartość początkowa jest równa lub niższa niż 3.500,00 zł, jednorazowo w miesiącu oddania do używania środka trwałego, albo w miesiącu następnym.

Ustawodawca, pozostawiając podatnikowi możliwość wyboru sposobu oraz daty dokonywania odpisów amortyzacyjnych ( co miesiąc, kwartał albo jednorazowo na koniec roku podatkowego ), łączy rozpoczęcie amortyzacji z oddaniem środka trwałego do używania.

Powyższe oznacza, iż o początku amortyzacji decyduje faktyczne przyjęcie środka trwałego do użytkowania w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, które warunkuje wprowadzenie go do ewidencji środków trwałych.

Opierając się na uregulowaniach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jak i pośrednio ustawy o rachunkowości, uznaje się że dniem rozpoczęcia amortyzacji środka trwałego jest dzień, w którym podatnik rozpoczął jego wykorzystywanie w prowadzonej działalności gospodarczej, a więc przekazał go do używania.

Reasumując, wyznacznikiem terminu rozpoczęcia amortyzacji, o którym jest mowa w art 4 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jest data wpisu tych składników majątku po raz pierwszy wprowadzonych przez podatnika do ewidencji środków trwałych równoznaczna z przekazaniem ich do używania w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W przedstawionym stanie faktycznym, przy ustalaniu indywidualnych stawek amortyzacyjnych dla używanych budynków i lokali użytkowych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji Środków Trwałych po raz pierwszy wprowadzonych przez podatnika do ewidencji w 2006 roku, Spółka z o. o. ma prawo zastosować przepisy art 16j ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992r o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2006r pod warunkiem, że w/w środki trwałe przyjęto do gospodarczego wykorzystania z równoczesnym wprowadzeniem ich do ewidencji .

Zgodnie z ich treścią, podatnicy, z zastrzeżeniem art 16l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż: dla budynków ( lokali ) i budowli - 10 lat, z wyjątkiem budynków wymienionych w rodzajach 103 i 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem, kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m sześciennych, domków kempingowych oraz budynków zastępczych, dla których okres ten nie może być krótszy niż 36 miesięcy.

Ad.3.

Indywidualne stawki amortyzacyjne mogą być zastosowane przez podatnika, gdy spełnione są łącznie określone warunki:

a) środki trwałe muszą być po raz pierwszy wprowadzone do ewidencji danego podatnika ( art 16d ust 2 ustawy ),

b) środki te muszą spełniać kryteria używanych lub ulepszonych w rozumieniu art 16j ust 2 i ust 3 ustawy.

Budynki ( lokale ) i budowle uznaje się dla celów amortyzacji za używane, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy ( art 16j ust 3 ).

Według Klasyfikacji Środków Trwałych wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z 30.12.1999r w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych ( Dz U Nr 112 poz 1317 ze zmianami ) rodzaj 103 "Budynki handlowo - usługowe" obejmuje:

- centra handlowe,

- domy towarowe,

- samodzielne sklepy i butiki,

- hale używane do targów, aukcji i wystaw, targowiska pod dachem, stacje paliw, stacje obsługi itp.,

- apteki.

Rodzaj ten nie obejmuje:

- budynków rolniczych - rodzaj 108,

- sklepów w budynkach przeznaczonych do innych celów, nie klasyfikowanych odrębnie.

Stosowanie indywidualnych stawek amortyzacyjnych w odniesieniu do używanych lokali użytkowych zaliczonych zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych ( KŚT )do grupy 1 rodzaj 103 ( pawilony handlowe ) normują poniższe przepisy:

1) w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2006r:

art 16j ust 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż dla budynków ( lokali ) i budowli - 10 lat, z wyjątkiem budynków wymienionych w rodzajach 103 i 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem, kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m sześciennych, domków kempingowych oraz budynków zastępczych, dla których okres ten nie może być krótszy niż 36 miesięcy.

Z przepisu tego wynika, że trzyletnim okresem amortyzacji ( 36 miesięcy ) objęte zostały używane budynki wymienione w rodzaju 103 i 109 KŚT, przy czym nie dotyczy to wszystkich rodzajów budynków tam wyszczególnionych, lecz trwale związanych z gruntem takich jak:

-kioski towarowe o kubaturze poniżej 500 metrów sześciennych,-domki kempingowe,-budynki zastępcze.

2) w brzmieniu obowiązującym od dnia 01.01.2007r nadanym Ustawą z dnia 16 listopada 2006r o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz U Nr 217 poz 1589 ):art 16j ust 1 pkt 3 i pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Według tego przepisu, podatnicy, z zastrzeżeniem art 16l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż: dla budynków ( lokali ) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4, - 10 lat, z wyjątkiem:a) trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w rodzaju 103 Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju 109 Klasyfikacji trwale związanych z gruntem,b) kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 metrów sześciennych, domków kempingowych i budynków zastępczych- dla których okres amortyzacji nie może być krótszy niż 3 lata.

Dodany pkt 4 ust 1 art 16j cytowanej ustawy z dnia 16 listopada 2006r stanowi, iż okres amortyzacji dla budynków ( lokali ) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5 proc. - wynosi 40 lat pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.

W świetle w/w przepisów oraz przepisów art 16d ust 2 i art 16j ust 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka z o. o. ma prawo zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną dla używanego lokalu użytkowego, który przed nabyciem był sklasyfikowany zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych do grupy 1 rodzaj 103 ( pawilony handlowe ), pod warunkiem posiadania dowodu, iż powyższe pawilony handlowe przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy przez poprzedniego właściciela. Okres ich amortyzacji, nie może być krótszy niż:według stanu prawnego obowiązującego do 31.12.2006 - 36 miesięcy, pod warunkiem iż są to używane pawilony handlowe trwale związane z gruntem takie jak kioski towarowe o kubaturze poniżej 500 metrów sześciennych zaliczone do rodzaju 103 KŚT. Dla pozostałych budynków handlowo-usługowych z rodzaju 103 KŚT - 10 lat,według stanu prawnego obowiązującego od 01.01.2007r. - 3 lata, pod warunkiem że używane pawilony handlowe są trwale związane z gruntem.Reasumując powyższe okoliczności faktyczne i prawne - postanowiono jak w sentencji postanowienia.