W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe :

Wnioskodawca prowadzi działalność produkcyjną. W ramach prowadzonej działalności zawarł umowę ze Spółką X na obsługę dotyczącą kontraktowania komponentów maszynowych, z zakresu zakupu materiałów i towarów dla potrzeb produkcji Zamawiającego - Wnioskodawcy. W szczególności obsługa w ramach zawartej umowy obejmuje :

• opracowywanie ofert dla klientów, prowadzenie negocjacji warunków realizacji zamówień, nabór zleceń odpowiadających możliwościom Wnioskodawcy;
• opracowywanie umów w zakresie sprzedaży wyrobów i usług, nadzór nad realizacją zleceń, obsługa kontaktów z klientami w zakresie realizowanych zleceń;
• promocja wyrobów produkowanych przez Zamawiającego poprzez udzielanie i rozpowszechnianie informacji o profilu produkcji i możliwościach technologicznych Zamawiającego, organizowanie prezentacji wyrobów, reprezentowanie Zamawiającego na targach i wystawach;
• utrzymywanie stałych kontaktów z klientami.
  
  

W zakresie spraw objętych umową pracownicy Spółki X - Wykonawcy posiadają pełnomocnictwo Zamawiającego do reprezentowania go przed organami administracyjnymi, osobami fizycznymi i prawnymi oraz innymi podmiotami.W związku z realizacją usługi pracownicy Wykonawcy odbywają podróże. Są to wyjazdy ściśle związane z wykonaniem usług, np. rozmowy handlowe z kontrahentami, sprawowanie nadzoru nad realizacją zleceń, uczestnictwo w targach w ramach reprezentowania Zamawiającego.

W umowie o współpracy zawarty jest zapis, że Zamawiający pokrywa koszty wyjazdów (podróży) osób będących pracownikami Wykonawcy, ale nie będących pracownikami Zamawiającego, na zasadach i do wysokości przewidzianej w :

1. Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 19 grudnia 2002r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991 ze zm.),
2. Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 19 grudnia 2002r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1990 ze zm.).
   
   

Zamawiający pokrywa koszty tylko tych podróży pracowników Wykonawcy, które odbywane są w wykonaniu usługi wynikającej z umowy o współpracy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy kwota zwrotu kosztów podróży, wypłacona przez Zamawiającego osobom nie będących jej pracownikami stanowi u Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, przy założeniu, że spełnione są następujące warunki :

1. umowa zawarta pomiędzy Wykonawcą a Zamawiającym przewiduje zwrot kosztów podróży odbytych przez pracowników pracodawcy w związku z realizacją usługi na rzecz Zamawiającego,
2. podróże pracowników Wykonawcy pozostają w związku z osiągnięciem przez nich przychodu,
3. wykonawca ani też pracownicy Wykonawcy nie zaliczają wydatków poniesionych w związku z podróżą do kosztów uzyskania przychodu,
4. diety i inne należności za czas podróży pracowników Wykonawcy ustalane są na poziomie i na warunkach obowiązujących w rozporządzeniach Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 19 grudnia 2002r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju?
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy zwrot wydatków poniesionych w związku z odbyciem podróży przez osoby nie będące pracownikami, wypłacone z zachowaniem warunków opisanych w pkt : a, b, c, d stanowi dla wypłacającej Spółki - Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Przesłanką wynikającą z tego przepisu jest zatem celowość wydatku, tj. jego związek z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. Pomiędzy poniesionym wydatkiem a uzyskanym przychodem musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy tego typu, że poniesiony wydatek ma lub może mieć wpływ na osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów. O możliwości zaliczenia przez podatnika danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów decyduje także to, czy fakt poniesienia wydatku został należycie udokumentowany.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż w umowie o współpracy zawarty jest zapis, że Wnioskodawca (Zamawiający) pokrywa koszty wyjazdów (podróży) osób będących pracownikami Wykonawcy, jednak tylko tych podróży, które odbywane są w wykonaniu usługi wynikającej z umowy o współpracy.A zatem zachodzą przesłanki do uznania za koszty uzyskania przychodów poniesione wydatki na pokrycie kosztów wyjazdów (podróży) osób niebędących pracownikami mawiającego, o ile z umowy tak wynika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się zaprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.