W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka dokonuje wydatków związanych z reprezentacją firmy m.in. na:

• zakup artykułów spożywczych związanych z poczęstunkiem gości na terenie firmy lub poza nią (spotkania, posiedzenia),
• organizacje imprez okolicznościowych z udziałem zaproszonych gości z firm współpracujących, z którymi firma ma kontakty gospodarcze,
• organizacje i utrzymanie delegacji kontrahentów krajowych i zagranicznych (uczestnictwo w imprezach i przyjęciach), które wiążą się z tworzeniem dobrego wizerunku firmy.
  
  

Od 01 stycznia 2007 r. zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. W związku z tym przepisem oraz zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług spółka nie obniżała kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących wyszczególnione wyżej wydatki na reprezentacje. Spółka nie zaliczała również tego nieodliczonego podatku VAT do kosztów uzyskania przychodu. Pojawiające się jednak interpretacje Urzędów Skarbowych skłaniają Spółkę do wniosku, że nie jest to słuszne podejście.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy naliczony podatek VAT z faktur dokumentujących wydatki na reprezentacje, który nie został odliczony od podatku należnego zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, będzie stanowił koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 pkt 46 litera a tiret drugie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Spółka stoi na stanowisku, że naliczony podatek VAT, niepodlegający odliczeniu zgodnie z przepisami ustawy od towarów i usług będzie stanowił koszt uzyskania przychodu Spółki. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, wg brzmienia obowiązującego na dzień złożenia wniosku, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a tiret drugie, nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Przepis art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. a tiret drugie oraz art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie maja ze sobą żadnego związku i odnoszą się do całkowicie innych sytuacji. Art. 16 ust. 1 pkt 28 odnosi się jedynie do wydatków na reprezentacje i dotyczy kwot netto zakupionych towarów i usług. Natomiast przepisy dotyczące zaliczania podatku od towarów i usług do kosztów uzyskania przychodów wskazują wprost w jakich przypadkach podatek naliczony może stanowić koszt podatkowy. W przedmiotowej sytuacji podatek VAT nie podlega odliczeniu zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług (art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy) oraz, co ważne, nie powiększa wartości początkowej nabytych składników majątku. Spełnione są więc wszystkie warunki zaliczenia go do kosztów uzyskania przychodów.

Na potwierdzenie tego stanowiska Spółka przywołuje następujące interpretacje:

• postanowienie Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 02.06.2006 r. znak 1471/DPD1/423-42-06/KK,
• postanowienie Naczelnika Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 26.04.2006 r. znak 1472/ROP1/423-44/137/06/PK,
• postanowienie Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu z dnia 14.04.2005 r. znak ZD/406-23/CIT/05.
  
  

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Referencje