W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka podpisała z firmą ubezpieczeniową umowę grupowego ubezpieczenia zdrowotnego. Przedmiotem ubezpieczenia jest zdrowie wszystkich osób zatrudnionych oraz osób bliskich wybranych ubezpieczonych. W umowie ubezpieczenia określono wartość składki na poszczególne osoby. Płatność składki następuje na podstawie faktury wystawianej przez firmę ubezpieczeniową dla naszej firmy, w każdym miesiącu w tej samej wysokości bez względu na ilość wykorzystanych usług medycznych w danym miesiącu.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wartość składki dla wybranych ubezpieczonych obejmująca osoby bliskie pracowników może być kosztem podatkowym?

W Spółce wybrani pracownicy, pełniący funkcje o strategicznym znaczeniu dla firmy, mają płacony tzw. Pakiet Rodzinny. W tym pakiecie nie jest możliwe wydzielenie wysokości składki osobno dla pracownika i osobno dla członka rodziny. Zdaniem Spółki koszt tej składki może być kosztem podatkowym.

Na tle przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Z powyższego wynika, że określony wydatek, nie wymieniony w katalogu wydatków nie stanowiących kosztów podatkowych, może stanowić koszt uzyskania przychodu pod warunkiem, że między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu zachodzi związek przyczynowo-skutkowy tego typu, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie, zachowanie lub zabezpieczenie przychodu podatnika.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 59 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek opłaconych przez pracodawcę z tytułu zawartych lub odnowionych umów ubezpieczenia na rzecz pracowników, z wyjątkiem umów dotyczących ryzyka grup 1, 3 i 5 działu I oraz grup 1 i 2 działu II wymienionych w załączniku do ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. Nr 124, poz. 1151), jeżeli uprawnionym do otrzymania świadczenia nie jest pracodawca i umowa ubezpieczenia w okresie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono, wyklucza:

• wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy, b
• możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy,
• wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie.
  
  

przez pracodawcę składki z tytułu zawartych lub odnowionych na rzecz pracowników umów ubezpieczenia:

• w dziale I - ubezpieczenia na życie:
  grupa 1 ubezpieczenia na życie,
  grupa 3 ubezpieczenia na życie związane z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym,
  grupa 5 ubezpieczenia wypadkowe i chorobowe, jeśli są uzupełnieniem dwóch poprzednich kategorii ubezpieczeń,

• w dziale II - pozostałe ubezpieczenia osobowe oraz ubezpieczenia majątkowe:

grupa 1 ubezpieczenia wypadku, w tym wypadku przy pracy i choroby zawodowej:
• świadczenia jednorazowe,
• świadczenia powtarzające się,
• połączone świadczenia jednorazowe i powtarzające się,
• przewóz osób,
  
  

grupa 2 ubezpieczenia choroby:
• świadczenia jednorazowe,
• świadczenia powtarzające się,
• świadczenia kombinowane.
  
  

Jeżeli umowa grupowego ubezpieczenia zdrowotnego będzie spełniała wszystkie warunki, o których mowa w art. 16 ust.1 pkt 59 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to składki płacone przez Spółkę na ubezpieczenie zdrowotne pracowników można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Niespełnienie przez tę umowę któregokolwiek warunku określonego w ww. przepisie ustawy skutkować będzie niemożnością uznania składki na ubezpieczenie zdrowotne pracownika za koszt uzyskania przychodu. Zauważyć należy, że przedstawiona możliwość uwzględniania w kosztach składek zapłaconych przez pracodawcę z tytułu zawartych lub odnowionych umów ubezpieczenia dotyczy tylko i wyłącznie pracowników. Nie będą zatem kosztem uzyskania przychodów składki płacone z tytułu umów ubezpieczenia zdrowotnego dla członków rodzin pracownika. Nie są oni bowiem pracownikami Spółki, a zatem wydatków poniesionych z tego tytułu nie można uznać za wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Nie zostaną więc spełnione przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zauważyć również należy, iż stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Podatnik jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami. Zatem, Spółka chcąc zaliczyć w ciężar kosztów podatkowych, wydatki na składki ubezpieczeniowe dotyczące pracownika powinna wyodrębnić je w stosowny sposób ze zbiorczej kwoty wydatków poniesionych w związku z zawartą umową grupowego ubezpieczenia zdrowotnego.

W świetle powyższego stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19 października 2007 r. uznanoza nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.