W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką, której przedmiotem działalności jest wykonywanie robót ogólnobudowlanych min. wznoszenie budynków. W ramach prowadzonej działalności planuje budowę osiedla mieszkaniowego. Warunkiem koniecznym uzyskania pozwolenia na budowę osiedla jest przebudowa publicznej drogi dojazdowej, stanowiącej własność Gminy. Na mocy zawartego porozumienia z Gminą, Spółka ma zamiar partycypować w kosztach przebudowy tej drogi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy koszty przebudowy drogi publicznej, udokumentowane wystawioną przez wykonawcę na rzecz Spółki fakturą stanowią podatkowe koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust.1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (DZ. U. Nr 54 poz 654 ze zm.)?

Zdaniem wnioskodawcy koszty przebudowy drogi stanowią podatkowe koszty uzyskania przychodów, pomimo zmiany ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych, która w brzmieniu obowiązującym do 8 grudnia 2003 nakładała na podmioty prowadzące działalność gospodarczą ustawowy obowiązek partycypowania w kosztach budowy, modernizacji oraz utrzymania dróg. Brak ustawowego obowiązku partycypowania w kosztach budowy, modernizacji czy utrzymaniu dróg ze względu na fakt, iż po zmianie ustawy zapisy wprowadzające ten obowiązek przestały obowiązywać, nie stanowi przesłanki do zakwestionowania podatkowego ujęcia wydatków, które zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wykazują ścisły związek z inwestycją mającą na celu uzyskanie przez Spółkę w przyszłości przychodu, gdyż w/w wydatek jest jednym z elementów kosztów pośrednich budowy. Ponadto wydatek ten nie został enumeratywnie wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zawierającym zamknięty katalog kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów w ujęciu podatkowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy przedstawionego przez wnioskodawcę zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.