Pytanie:

Czy wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z wykonywaniem czynności stanowiących reklamę produktów leczniczych w rozumieniu art. 52 ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne, w ramach usług reklamy świadczonych na rzecz zagranicznego usługobiorcy, stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki?

W ramach świadczonych usług reklamy, Spółka wykonuje czynności skierowane m.in. do osób uprawnionych do wystawiania recept lub osób prowadzących zaopatrzenie w produkty lecznicze / obrót produktami leczniczymi (zwanych dalej "Adresatami Reklamy"). Czynności te polegają m.in. na informowaniu i zachęcaniu do stosowania produktów leczniczych grupy X oraz mają na celu zwiększenie liczby przepisywanych recept, dostarczania, sprzedaży lub konsumpcji tych produktów leczniczych i mogą obejmować w szczególności:

- sponsorowanie spotkań promocyjnych dla Adresatów Reklamy;

- sponsorowanie konferencji, zjazdów i kongresów naukowych dla Adresatów Reklamy;

- odwiedzanie Adresatów Reklamy przez przedstawicieli handlowych i medycznych;

- dostarczanie próbek produktów leczniczych Adresatom Reklamy będącym osobami uprawnionymi do wystawiania recept;

- dystrybucja ulotek, mailling, rozprowadzanie broszur dotyczących produktów;

- sponsorowanie artykułów prasowych i reprintów związanych z promowanymi produktami, zamieszczanie reklam produktów w czasopismach fachowych;

- przekazywanie upominków / gadżetów opatrzonych logo firmy lub produktu.

Czynności wykonywane przez Spółkę w ramach usług świadczonych na rzecz zagranicznego usługobiorcy sa prowadzone zgodnie z wymogami określonymi w ustawie z dnia 6.09.2001r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2004r. Nr 53, poz. 533 ze zm.).

W związku z wykonywaniem powyższych czynności w ramach usług reklamy świadczonych na rzecz zagranicznego usługobiorcy, Spółka ponosi różnego rodzaju wydatki dotyczące przykładowo m.in.:

- zakupu usług gastronomicznych (opisywanych przez dostawców tych usług najczęściej jako usługi gastronomiczne, usługi cateringowe, catering, konsumpcja lub innymi równoważnymi określeniami) dla celów organizacji spotkań promocyjnych produktów leczniczych;

- zakupu artykułów spożywczych i / lub napojów dla celów organizacji spotkań promocyjnych produktów spożywczych;

- wynajmu / przygotowania pomieszczeń wykorzystywanych podczas spotkań promocyjnych;

- wynajmu / przygotowania pomieszczeń wykorzystywanych podczas spotkań naukowych;

- pobytu wykładowców na konferencjach, zjazdach, kongresach i sympozjach naukowych;

- druku zaproszeń oraz innych materiałów dla Adresatów Reklamy na konferencje, zjazdy, kongresy i sympozja naukowe;

- zakupu materiałów biurowych dla Adresatów Reklamy na konferencje, zjazdy, kongresy i sympozja naukowe;

- zapewnienia zakwaterowania i noclegu dla Adresatów Reklamy uczestniczących w konferencjach, zjazdach, kongresach i sympozjach naukowych;

- zapewnienia wyżywienia dla Adresatów Reklamy uczestniczących w konferencjach, zjazdach, kongresach i sympozjach naukowych;

- zapewnienia transportu dla Adresatów Reklamy uczestniczących w konferencjach, zjazdach, kongresach i sympozjach naukowych;

- utrzymania stoisk reklamowych podczas konferencji, kongresów, zjazdów i seminariów naukowych (np. wynajmu powierzchni wystawienniczej, instalowaniem oświetlenia, zakupu ścianek wystawienniczych, plansz, dekoracji, kwiatów itp.);

- zakupu artykułów spożywczych (np. ciastek, herbatników, czekoladek, owoców, soków, kawy, herbaty, wody itp.) dla Adresatów Reklamy na stoiska reklamowe podczas konferencji, kongresów, zjazdów i seminariów naukowych;

- opracowania projektu graficznego i druku ulotek, broszur, plakatów itp., reklamujących produkty lecznicze grupy X, które są następnie przekazywane Adresatom Reklamy;

- zakupu upominków zawierających treści reklamujące produkty lecznicze grupy X oraz zakupem opakowań na te upominki, które są następnie przekazywane Adresatom Reklamy;

- przekazywania próbek produktów leczniczych grupy X, przekazywanych bezpłatnie Adresatom Reklamy będącym osobom uprawnionym do wystawiania recept.

Spółka stoi na stanowisku, że wszelkie wydatki ponoszone przez nią w związku z wykonywaniem czynności stanowiących reklamę produktów leczniczych w rozumieniu art. 52 ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne, w ramach usług reklamy świadczonych na rzecz zagranicznego usługobiorcy, stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki dla celów podatku dochodowego od osób prawnych w pełnej wysokości.

Spółka wskazuje, że omawiane wydatki są przez nią ponoszone w związku z czynnościami wykonywanymi w ramach usług świadczonych odpłatnie przez Spółkę na rzecz zagranicznego usługobiorcy.

Spółka zauważa, że zgodnie z umową zawartą z zagranicznym usługobiorcą, wszelkie wydatki ponoszone przez Spółkę w związku z czynnościami wykonywanymi w ramach reklamy stanowią podstawę obliczenia wynagrodzenia należnego Spółce z tytułu świadczenia tych usług (z zastosowaniem tzw. metody koszt plus) Tym samym, poniesienie przez Spółkę każdego z tych wydatków powoduje wzrost wysokości wynagrodzenia należnego Spółce z tytułu świadczenia tych usług, będącego podstawowym źródłem przychodów podatkowych osiąganych przez Spółkę w Polsce. Zdaniem Spółki, wszelkie te wydatki pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym z przychodami Spółki.

Przepisy ustawy o PDOP nie zawierają definicji reklamy. Tym samym, zdaniem Spółki, konieczne jest w tym względzie odwołanie się do językowego rozumienia reklamy, jak również - w omawianym przypadku - do definicji reklamy zawartej w przepisach ustawy Prawo farmaceutyczne. Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka powołuje pismo Dyrektora Departamentu Podatków Bezpośrednich Ministerstwa Finansów z dnia 07.05.2002r. sygn. PB3/24/GM-8214-8/02.

Zdaniem Spółki, art. 16 ust. 1 ustawy o PDOP w obecnym brzmieniu, obowiązującym od 01.01.2007r., nie zawiera wyłączenia wydatków ponoszonych przez podatników na reklamę z kosztów uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

Spółka stoi na stanowisku, że czynności stanowiące reklamę produktów leczniczych, wykonywane przez nią w ramach usług reklamy świadczonych na rzecz zagranicznego usługobiorcy, nie mogą być kwalifikowane dla celów podatku dochodowego od osób prawnych jako reprezentacja.

Spółka wskazuje, że stanowisko przedstawione przez nią we wniosku zostało potwierdzone przez Naczelnika w wydawanych dotychczas postanowieniach w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie podatnika. W szczególności w postanowieniu z dnia 24.04.2007r. Nr 1472/ROP1/423-42/07/MK, postanowieniu z dnia 13.03.2007r. Nr 1472/ROP1/423-4/07/MK oraz postanowieniu z dnia 13.02.2007r. Nr 1472/ROP1/ 423-404/06/KM.

Po zapoznaniu się ze stanem faktycznym przedstawionym we wniosku Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie wyjaśnia co następuje:

Konstrukcja kosztów uzyskania przychodów, określona w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) - dalej updop -oparta jest na klauzuli generalnej: kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wydatków pod warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością oraz udowodni, że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Warunkiem koniecznym jest również to, aby dany wydatek, nawet ten pozostający w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, nie został wyłączony z kosztów uzyskania przychodów na podstawie przepisów art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wykazanie związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiąganych przychodów obciąża Podatnika.

W opisanym we wniosku stanie faktycznym, w zamian za usługi świadczone w ramach działalności gospodarczej, na podstawie umowy Podatnik otrzymuje od zagranicznego usługobiorcy wynagrodzenie kalkulowane na bazie kosztów faktycznie poniesionych przez Spółkę w związku ze świadczeniem usług, powiększonych o określony procent marży. Spełniona zatem jest podstawowa przesłanka pozwalająca na zaliczenie wydatków ponoszonych w związku ze świadczeniem usług do kosztów uzyskania przychodów: wydatki pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

W przedstawionym przez Spółkę stanie faktycznym nie będzie miał zastosowania przepis art. 16 ust. 1 pkt 28. Mimo braku ustawowej definicji pojęcia "reprezentacji", orzecznictwo wypracowało dość jednolite granice możliwego znaczenia tego pojęcia. W ramach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych reprezentację można zdefiniować jako występowanie w imieniu podmiotu gospodarczego, reprezentowanie firmy wiążące się z okazałością i wytwornością w celu wywołania jak najlepszego wrażenia. Przy czym, o ile reklama zmierza do przedstawienia towarów oraz nakłonienia osób do ich nabycia, o tyle wydatki na reprezentację pośrednio promują podmiot gospodarczy poprzez stworzenie pozytywnego wizerunku firmy. W literaturze wskazuje się, iż reprezentacja w szczególności może mieć charakter działań polegających na kontaktach oficjalnych w ramach organizowanych bankietów (przyjęć) oraz spotkań. Ponoszone przez Spółkę wydatki związane z działalnością marketingowo - reklamową produktów usługobiorcy nie są wydatkami na reprezentację Podatnika.

Wobec powyższego wydatki poniesione przez Spółkę w związku ze świadczeniem usług reklamowych dla zagranicznego usługobiorcy mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w świetle art. 15 ust. 1 updop z uwzględnieniem katalogu kosztów nie mogących enumeratywnie stanowić kosztów uzyskania przychodów tj. art. 16 ust. 1 oraz przepisów szczególnych, o ile mogą mieć zastosowanie w sprawie (np. art. 11 ust. 1 updop). Ponadto należy zastrzec, że gdyby nawet zachodziły powiązania między kontrahentami, o których mowa w art. 11 ust. 1 updop - przedmiotowe postanowienie nie ocenia zastosowania do określenia cen - metody "marża plus", gdyż nie może to być przedmiotem interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego wydanej w trybie art. 14 a ustawy Ordynacja podatkowa.

Ponadto Naczelnik tutejszego organu podatkowego informuje, załączniki do złożonego wniosku w postaci: pisma Departamentu Podatków Bezpośrednich Ministerstwa Finansów, oraz trzech postanowień Naczelnika Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego nie przedmiotem oceny. Przepis art. 14 a ustawy Ordynacja podatkowa nie odsyła bowiem do odpowiedniego stosowania przepisów Działu IV Ordynacji podatkowej, gdzie w Rozdziale 12 zostały zawarte unormowania dotyczące dowodów. Wyjątek stanowi art. 14a § 5 ustawy Ordynacja podatkowa, który w zakresie dotyczącym załatwienia wniosku o interpretację odsyła jedynie do odpowiedniego stosowania art. 169 § 1 i 2 oraz art. 170 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Wobec powyższego Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie postanowił jak w sentencji.

Przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę w złożonym wniosku oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia. Zgodnie z art. 14b § 1-2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia. Na niniejsze postanowienie służy Stronie prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem tutejszego organu podatkowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 236 § 2 i art. 239 w związku z art. 14a § 4 ustawy Ordynacja podatkowa).