Zdaniem wnioskodawcy: zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy od podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Ustawodawca wyraźnie wiąże więc koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodów (względnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów). Cel ten zatem musi być wyraźnie widoczny, a poniesione wydatki winny go bezpośrednio realizować lub powinny go zakładać jako realny.

Jednocześnie dla ujęcia danego wydatku w rachunku podatkowym niezbędne jest by określony koszt nie znajdował się w katalogu negatywnym kosztów, zawartym w art. 16 ust. 1ustawy.Wskazać należy, że wydatki ponoszone przez Bank w związku z finansowaniem nagród w konkursach organizowanych dla pośredników sprzedających produkty Banku służą bezpośrednio zwiększeniu przychodów podatkowych osiąganych przez Bank. Udział w konkursie jest bowiem skutecznym bodźcem, który wpływa na zintensyfikowanie działań pośredników w sprzedaży produktów oferowanych przez Bank na rzecz klientów, co w oczywisty sposób bezpośrednio przekłada się na wysokość przychodów realizowanych przez Bank. Warto także zauważyć pozytywny wpływ akcji konkursowych organizowanych przez Bank na jakość i trwałość relacji o charakterze gospodarczym pomiędzy Bankiem a pośrednikami.

Dodatkowo wskazać należy, że nagrodzeni pośrednicy mają także okazję poszerzyć i udoskonalić wiedzę na tematy związane z wykonywaną przez nich działalnością sprzedażową dzięki szkoleniom o tej tematyce, organizowanym w ramach tychże wyjazdów. Wiedza i umiejętności pozyskane w trakcie szkoleń są następnie wykorzystywane przez pośredników dla lepszej jakości obsługi klientów oraz pozyskania nowych nabywców dla oferowanych produktów bankowych.

Jednocześnie, wydatki ponoszone przez Bank w związku z organizacją konkursów nie stanowią w opinii Banku wydatków o charakterze reprezentacyjnym, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o pdop ani żadnych innych wydatków, wymienionych w katalogu zawartym w art. 16 ust. 1 pdop.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o pdop, nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności i napojów, w tym alkoholowych. Należy wskazać, że ustawa nie zawiera legalnej definicji "reprezentacji", o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy. Brak definicji legalnej spowodował, że katalog zdarzeń uznawanych za "reprezentację" został określony w praktyce stosowania przepisów prawa podatkowego poprzez orzeczenia sądów administracyjnych, interpretacje organów skarbowych oraz komentatorów prawa podatkowego. I tak, zgodnie z definicją słownikową za reprezentację uznaje się najczęściej "okazałość, wytworność w czyimś sposobie życia związaną ze stanowiskiem lub pozycją społeczną". W określeniu reprezentacja mieści się zatem takie działanie podatnika, które ma na celu stworzenie i utrwalenie pożądanego wizerunku firmy w oczach jej obecnych bądź potencjalnych klientów, które następnie przełoży się na nabywanie jego towarów, produktów lub usług.

Praktyka podatkowa wskazuje przy tym, że reprezentacją są takie działania, które polegają na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi (z otoczeniem zewnętrznym podatnika), związane w szczególności z przyjmowaniem i utrzymywaniem delegacji lub kontrahentów, uczestnictwem w przyjęciach związanych z pobytem tych podmiotów, etc.

Reprezentacja to zatem działanie podatnika nakierowane na podmioty trzecie, będące lub mogące zostać odbiorcami produktów i usług oferowanych przez podatnika. Nie będą zatem reprezentacją wydatki nakierowane przykładowo na pracowników podatnika czy też, jak w tym wypadku, osoby współpracujące z Bankiem w dystrybucji jego usług na gruncie innym niż stosunek pracy relacji gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.