Pytanie:

Czy podatnik, który zatrudnia 38 pracowników i wypłaca im świadczenia urlopowe może wartość tych świadczeń zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów ?

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że na dzień 31.03.2007 r. Zakład zatrudniał 38 pracowników. W porozumieniu z wewnątrzzakładową organizacją związkową ... oraz przedstawicielami załogi zrezygnowano z tworzenia Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Jednocześnie, dokonując odpowiednich zapisów w regulaminie wynagradzania, Zakład zobowiązał się wypłacać tzw. świadczenia urlopowe wszystkim pracownikom "wybierającym się" na urlop.

Zdaniem podatnika, wypłacane świadczenia urlopowe należy uznać za koszty podatkowe.

Tut. organ podatkowy odnosząc się do przedstawionego wyżej stanu faktycznego, wyjaśnia co następuje:
Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy z dnia 04.03.1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz. U. z 1996 r, Nr 70, poz. 335 ze zm.; dalej: ustawa o ZFŚS), pracodawca, zatrudniający według stanu na dzień 1 stycznia danego roku co najmniej 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, tworzy Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych - art. 3 ust. 1 ustawy o ZFŚS. Odstępstwo od tej zasady przewiduje art. 4 ustawy o ZFŚS, który stanowi, że pracodawca ten może dowolnie kształtować wysokość odpisu na Fundusz, może również postanawiać, że Fundusz nie będzie tworzony. Stosowne postanowienia w tym zakresie winny być zawarte w układzie zbiorowym pracy albo w regulaminie wynagradzania lub uzgodnione z pracownikiem wybranym przez załogę do reprezentowania jej interesów.
Zatem pracodawca, który zatrudnia w dniu 1 stycznia danego roku co najmniej 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, ma jedynie prawo wyboru pomiędzy tworzeniem lub rezygnacją z tworzenia ZFŚS.

Wyżej powołana ustawa o ZFŚS nie przewiduje możliwości zamiany tworzenia Funduszu na wypłatę świadczeń socjalnych.
Możliwość wyboru posiadają natomiast pracodawcy, którzy według stanu na dzień 1 stycznia danego roku zatrudniają mniej niż 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty. Zgodnie z treścią art. 3 ust. 3 ustawy o ZFŚS mogą oni tworzyć Fundusz lub wypłacać świadczenia urlopowe, mogą również zrezygnować z tworzenia Funduszu lub wypłaty świadczeń urlopowych - art. 3 ust. 3a i 3b ustawy o ZFŚS.

Jak więc z powyższego wynika, jeśli w dniu 01.01.2007 r. Zakład zatrudniał co najmniej 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, to wypłacane przez niego świadczenia urlopowe nie były zgodne z założeniami zawartymi w ustawie o ZFŚS.

W myśl przepisu art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r, Nr 54, poz. 654 ze zm.) - nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych; kosztem uzyskania przychodów są jednak świadczenia urlopowe wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.
W myśl przepisu art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.) - nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych; kosztem uzyskania przychodów są jednak świadczenia urlopowe wypłacone zgodnie z przepisami o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych.
Działalnością socjalną - w myśl art. 2 pkt 1 ustawy o ZFŚS - są usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form krajowego wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo- rekreacyjnej, udzielanie pomocy materialnej- rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.

W rozpatrywanym przypadku, świadczenia wypłacane pracownikom korzystającym z urlopu wypoczynkowego nie można uznać za świadczenia urlopowe w rozumieniu przepisów ustawy o ZFŚS, do których wypłaty Zakład się zobowiązał i choć są one wydatkami pracodawcy na działalność socjalną, to w świetle obowiązujących przepisów (art. 16 ust. 1 pkt 45 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) nie stanowią kosztów dla celów podatkowych.

W sprawie będącej przedmiotem zapytania nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa oraz postępowanie przed sądem administracyjnym.Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę

Stosownie do art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa- interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji w trybie określonym w § 5.

Na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Oświęcimiu w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 14a § 4, art. 236 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa).