Pytanie:

1. czy działania promocyjne polegające na rozdawnictwie oznaczonych logo firmy upominków przekazywanych lekarzom, aptekarzom i hurtownikom, Spółka może w całości uznać za działania reklamowe, 2. czy rozdawnictwo oznaczonych logo firmy bonów Sodexho, Spółka może zaliczyć w koszty reklamy, 3. czy w stanie prawnym obowiązującym od 01.01.2007r. koszty poniesione w związku z przedstawionymi rozdawniczymi działaniami będą mogły zostać zaliczone w całości do kosztów uzyskania przychodów 4. czy koszty poniesione na konsumpcję lub zakup artykułów spożywczych, które są zużywane podczas dozwolonej przez Prawo Farmaceutyczne aktywności polegającej na sponsorowaniu spotkań promocyjnych dla lekarzy można uznać za działania reklamowe stanowiące koszt uzyskania przychodów ?

1. czy działania promocyjne polegające na rozdawnictwie oznaczonych logo firmy upominków przekazywanych lekarzom, aptekarzom i hurtownikom, Spółka może w całości uznać za działania reklamowe,

2. czy rozdawnictwo oznaczonych logo firmy bonów Sodexho, Spółka może zaliczyć w koszty reklamy,

3. czy w stanie prawnym obowiązującym od 01.01.2007r. koszty poniesione w związku z przedstawionymi rozdawniczymi działaniami będą mogły zostać zaliczone w całości do kosztów uzyskania przychodów,

4. czy koszty poniesione na konsumpcję lub zakup artykułów spożywczych, które są zużywane podczas dozwolonej przez Prawo Farmaceutyczne aktywności polegającej na sponsorowaniu spotkań promocyjnych dla lekarzy można uznać za działania reklamowe stanowiące koszt uzyskania przychodów

Naczelnik Trzeciego Mazowieckigo Urzędu Skarbowego w Radomiu stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy podane w w/w wniosku w zakresie wymienionym w punkcie 1, 2, 3, 4 jest prawidłowe.

Spółka jest producentem i importerem produktów leczniczych, które są przedmiotem sprzedaży na polskim rynku. W ramach współpracy z dystrybutorami i hurtownikami Spółka podejmuje szereg działań w celu podniesienia poziomu sprzedaży oraz motywujących kontrahentów do zacieśniania stosunków handlowych. Przykładem takich działań jest przekazywanie im upominków. Ma to na celu zwiększenie rozpoznawalności Spółki oraz jej produktów, co w konsekwencji przekłada się na wzrost sprzedaży. XXX podejmuje podobne działania także w stosunku do lekarzy i osób prowadzących obrót produktami leczniczymi.

Przekazywane prezenty są najczęściej towarami o znikomej wartości. Przykładowo są to: sprzęt medyczny np. ciśnieniomierz, stetoskop, młotek neurologiczny, paski cholesterolowe, podłoża mikologiczne itp., artykuły AGD i TV, lampy i lampki biurowe, pościel, ręczniki, naczynia stołowe, które będą wykorzystywane w dyżurkach i gabinetach, obuwie szpitalne, fartuchy, książki (głównie medyczne), specjalistyczne magazyny, szczególnie medyczne, programy komputerowe (głównie biurowe i medyczne), akcesoria komputerowe, płyty CD i kasety, rolety, żaluzje, zasłony do przychodni, ręczniki papierowe, środki czystości do jednostek służby zdrowia, wizytówki drukowane, wizytówki na drzwi, pieczątki, kwiaty cięte, doniczkowe, doniczki, kompozycje kwiatowe, kosmetyki - tylko drobne upominki o znikomej wartości do 100zł brutto, zestawy upominkowe jak np. biżuteria, torby, a także słodycze i inne artykuły spożywcze, bilety do kina, teatru.

Co do zasady wszystkie upominki opatrzone są nazwą XXX lub nazwą promowanego produktu leczniczego np. poprzez naklejenie naklejki, wygrawerowanie logo lub odbicie pieczątki. Gdy takie trwałe oznaczenie na upominku nie jest możliwe, umieszczane jest na opakowaniu lub kopercie. Ich wartość jednostkowa nie przekracza 100zł.

Spółka kupuje także bony Sodexho z nadrukiem logo firmy. Bony te są przekazywane kontrahentom, aptekarzom oraz lekarzom jako drobne upominki (w wartośći nieprzekraczającej 100zł) podczas wizyt lub są przeznaczane na nagrody w kwocie 100zł w organizowanych przez Spółkę konkursach.

Stanowisko Spółki w przedstawionej sprawie:

W opinii Spółki, opisane w stanie faktycznym działania są działaniami o charakterze reklamowym. Nie zmienia tego fakt uchylenia od 01.01.2007r. ustępu 4 z art. 52 Prawo Farmaceutyczne (Dz U. z 2004r. Nr 53, poz. 533). Przepis ten stanowił, że koszty reklamy produktu leczniczego należy rozliczać w ramach reklamy publicznej stanowiącej koszt podatkowy w pełnej wysokości. Nie dawał on natomiast podstaw do określenia czy dane działania są reklamą czy reprezentacją. Tym samym, uchylenie tego przepisu, zdaniem Spółki, pozostaje bez wpływu na ocenę charakteru prawnego działań przez nią podejmowanych. Potwierdzeniem takiego rozumowania jest także uzasadnienie dla dokonania zmiany przepisów Prawa Farmaceutycznego przygotowane przez Ministerstwo Finansów do projektu zmian ustaw podatkowych. Mianowicie, mówi ono, że "ponieważ projekt ustawy zakłada rezygnację z odwoływania się do reklamy publicznej, konieczne jest w ustawie - Prawo Farmaceutyczne uchylenie w art. 52 ust. 4".

Definicja działań reklamowych produktu leczniczego nie ulega zmianie od 1 stycznia 2007 roku. Zgodnie z art. 52 ust. 1 i 2 Prawa Farmaceutycznego, aktywności w nich wymienione nadal należy traktować jako reklamę produktu leczniczego: "Reklamą produktu leczniczego jest (..). Spółka podkreśla zatem, że ustawodawca jednoznacznie traktuje aktywności wymienione w tym przepisie z reklamą.

W konsekwencji, wydatki poniesione na w/w aktywności reklamowe stanowią koszt uzyskania przychodu zgodnie ze znowelizowanym punktem 28 artykułu 16 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Dotychczasowe rozróżnienie wydatków na reklamę publiczną oraz reklamę niepubliczną i reprezentację przestaje obowiązywać. Znowelizowany przepis wyłącza z kosztów uzyskania przychodów jedynie jako wydatki ponoszone na reprezentację. Wydatki reklamowe mogą być natomiast w całości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, niezależnie od sposobu i formy prowadzonej reklamy.

Zdaniem Spółki, warto zwrócić uwagę na wyrok WSA z dnia 29.12.2005r. zgodnie z którym,"Istotnym elementem reklamy produktu leczniczego jest zamiar wywołania określonej reakcji potencjalnych klientów. Dlatego też, za reklamę produktu leczniczego należy uznać każdą działalność niezależnie od konkretnego, indywidualnego sposobu i metody jej przeprowadzania oraz użytych do jej realizacji środków, jeśli celem tej działalności jest zwiększenie sprzedaży reklamowanego produktu leczniczego."Tym samym, w/g Spółki działania mieszczące się w zawartej w ustawie Prawo Farmaceutyczne definicji reklamy, w tym rozdawnictwo prezentów, przy spełnieniu warunków określonych w kolejnych artykułach tej ustawy, należy traktować jako reklamę. Z punktu widzenia więc ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wydatki na nią poniesione, będą stanowić koszt uzyskania przychodu.

W opinii wnioskodawcy, tak samo należy traktować wydatki poniesione na konsumpcję lub zakup artykułów spożywczych w związku ze sponsorowaniem spotkań promocyjnych dla lekarzy. Definicja reklamy produktu leczniczego określona w art. 52 ust. 1 i 2 ustawy Prawo Farmaceutyczne, mieści bowiem w swym zakresie także tego rodzaju aktywność. Nie ma, więc podstaw do odmiennego traktowania tego rodzaju wydatków, tj. jako reprezentację wyłączoną z kosztów uzyskania przychodu.

XXX dodaje, że posiada postanowienie wydane przez tutejszy urząd w dniu 30.05.2006r., zgodnie z którym:

-rozdawnictwo oznaczonych logo firmy upominków przekazywanych lekarzom, aptekarzom i hurtownikom,

-rozdawnictwo bonów Sodexho z logo firmy,

- koszty organizacji spotkań promocyjnych dla lekarzy oraz osób prowadzących obrót produktami leczniczymi,

- koszty akcji typu Biała Sobota,

- koszty sponsoringu

to działania objęte definicją reklamy publicznej produktu leczniczego zawartą w art. 52 ust. 2 Prawa Farmaceutycznego. Spółka rozumie zatem, że stanowisko tutejszego urzędu skarbowego w tym zakresie pozostaje bez zmian, niezależnie od uchylenia ustępu 4 z art. 52 ustawy Prawo Farmaceutyczne.

Ze względu na występujące wątpliwości, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i stanowisko, Spółka pyta zatem :

Czy działania promocyjne polegające na rozdawnictwie oznaczonych logo firmy upominków przekazywanych lekarzm, aptekarzom i hurtownikom, Spółka może w całości uznać za działania reklamowe?

Czy rozdawnictwo oznaczonych logo firmy bonów Sodexho, Spółka może zaliczyć w koszty reklamy?

Czy w stanie prawnym obowiązującym od 01.01.2007r. koszty poniesione w związku z przedstawionymi rozdawniczymi działaniami, będą mogły zostać zaliczone w całości do kosztów uzyskania przychodów?

Czy koszty poniesione na konsumpcję lub zakup artykułów spożywczych, które są zużywane podczas dozwolonej przez Prawo farmaceutyczne aktywności polegającej na sponsorowaniu spotkań promocyjnych dla lekarzy można uznać za działania reklamowe stanowiące koszt uzyskania przychodów?

Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Spółkę stan faktyczny, Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu stwierdza:

Stosownie do art. 15 ust.1 ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2007 roku nadanym ustawą z dnia 16 listopada 2006 roku (Dz. U. Nr 217, poz. 1589), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjatkiem kosztów wymienionych w art.16 ust. 1 ustawy.

Z treści art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawodawca z dniem 01.01.2007r. usunął zapis, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, kosztów reprezentacji i reklamy w części przekraczającej 0,25% przychodów, chyba, że reklama prowadzona jest w środkach masowego przekazu lub publicznie w inny sposób.

Zgodnie ze znowelizowanym brzmieniem art. 16 ust.1 pkt. 28 ustawy, nie uważa sie za koszty uzyskania przychodów, kosztów reprezentacji, w szczególnośći poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Zasadnicza zmiana polega więc na uznaniu wydatków na reklamę bez względu na jej rodzaj (publiczna czy niepubliczna) za koszt nielimitowany oraz wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów wydatków na reprezentację. W przepisach podatkowych nie ma definicji kosztów reprezentacji i reklamy.

W dotychczasowym orzecznictwie sądowym i literaturze podatkowej wskazywano, iż ze względu na brak definicji podatkowych, wyjaśnienie pojecia reprezentacji należy opierać o określenia słownikowe, z których m. in. wynika, że reprezentacja to wszelkie działania zmierzające do stworzenia najkorzystniejszego wizerunku firmy. Reprezentacja to okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją podmiotu. Reprezentacją jest także wystawianie na pokaz, prezentowanie, sposób pokazywania, kreowania (pozytywnego) wizerunku danego podmiotu.

Zaś reklamą jest wszystko, co zawiera dodatkowe informacje o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwości nabycia.

Mające zastosowanie do działalności Spółki przepisy szczególne tj. ustawa z dnia 06 września 2001 roku Prawo farmaceutyczne (j.t.Dz. U. z 2004r. Nr 53, poz. 533 z późn. zm.), w artykule 52 ust. 1 i 2 określają definicję i katalog działań stanowiących reklamę produktu leczniczego. Wśród działalności stanowiącej reklamę produktu leczniczego wymienia się w szczególności: reklamę produktu leczniczego kierowaną do publicznej wiadomości, reklamę produktu leczniczego kierowaną do osób uprawnionych do wystawiania recept oraz osób prowadzących zaopatrzenie w te produkty, odwiedzanie osób uprawnionych do wystawiania recept i osób prowadzących zaopatrzenie w produkty lecznicze przez przedstawicieli handlowych i medycznych, dostarczanie próbek produktów leczniczych, sponsorowanie spotkań promocyjnych dla osób upoważnionych do wystawiania recept i osób zaopatrujących w produkty lecznicze, sponsorowanie konferencji, zjazdów i kongresów naukowych dla osób upoważnionych do wystawiania recept i osób zaopatrujących w produkty lecznicze.

Nadmienić należy, że do działalności reklamowej ustawa Prawo farmaceutyczne przewiduje szereg ograniczeń, które zostały zawarte w art. od 53 do 64 ustawy.

W stanie prawnym obowiązującym do końca roku 2006, przepis art. 52 ust.4 Prawa farmaceutycznego dopuszczał możliwość uznania za reklamę publiczną w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czynności wyszczególnionych w art. 52 ust. 1 i 2 tej ustawy. Po nowelizacji tej ustawy od 01.01.2007r. przepis ust. 4 artykułu 52 został uchylony.

Przy stanie prawnym w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych obowiązującym od 01.01.2007r. nie ma znaczenia brak uregulowania w Prawie farmaceutycznym, iż czynności wymienione w art. 52 ust. 1 i 2 będące reklamą produktu leczniczego uznaje się za reklamę publiczną w rozumieniu ustawy podatkowej, ponieważ znowelizowana ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych uznaje za koszty uzyskania przychodów wydatki na reklamę bez względu na jej rodzaj (publiczna czy niepubliczna) na zasadzie art. 15 ust. 1.

Przepisy art. 58 ust.3 Prawa farmaceutycznego nie zabraniają w ramach reklamy produktu leczniczego wręczania osobom uprawnionym do wystawiania recept i osobom prowadzącym obrót produktami leczniczymi - przedmiotów o znikomej wartości materialnej opatrzonych znakiem reklamującym daną firmę lub produkt leczniczy.

W ocenie tutejszego organu podatkowego

rozdawnictwo upominków niebędących produktami leczniczymi oznaczonych tylko logo firmy,

rozdawnictwo bonów Sodexho,

mieści się w definicji reklamy, zawartej w art. 52 ust.1 i 2 w związku z art. 58 ust. 3 ustawy Prawa farmaceutycznego mającego zastosowanie do działalności Spółki.

Także wydatki poniesione na konsumpcję i zakup artykułów spożywczych zużywanych podczas sponsorowania spotkań promocyjnych dla lekarzy mogą być kosztami reklamy produktu leczniczego w kontekście art. 52 ust. 1 i ust. 2 pkt. 5 ustawy Prawo farmaceutyczne, o ile działanie Spółki w tym zakresie spełnia cele określone w tych przepisach, a mając na uwadze ograniczenia zawarte w art. 58 ust. 1 - przejaw gościnności nie wykracza poza główny cel takich spotkań.

Tego rodzaju wydatki spełniające warunki reklamy, w opinii Naczelnika Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu, na podstawie art.15 ust.1 updop będą stanowiły koszty uzyskania przychodów, o ile poniesione zostały w celu osiągnięcia, zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów.

Reasumując powyższe okoliczności faktyczne i prawne - postanowiono jak w sentencji postanowienia.