Pytanie:

Podatnik zwrócił się z zapytaniem dotyczącym możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na upominki, gadżety z naniesionym logo firmy.

Wnioskodawca ma wątpliwość, czy wydatki z tym związane Spółka może zaliczyć do wydatków o charakterze reklamowym i ująć je w kosztach uzyskania przychodów. Zdaniem Podatnika opisane wyżej gadżety będą pełnić funkcję reklamową i wydatek na ich zakup Spółka zaliczy w całości do kosztów uzyskania przychodów.

Odpowiadając na powyższe zapytanie Naczelnik Małopolskiego Urzędu Skarbowego stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r., nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...). Kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu w/w przepisu są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki jeżeli są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zachowanie bądź zabezpieczenie źródła przychodów. Podatnik musi również pamiętać, iż jest zobowiązany do właściwego udokumentowania wydatku, wykazania jego celowości i racjonalności.

Znowelizowane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, które weszły w życie z dniem 01.01.2007 r. pozwalają zaliczyć do kosztów podatkowych koszty reklamy zarówno publicznej jak i niepublicznej - pod warunkiem oczywiście, że zostały poniesione w celu uzyskania przychodu. Natomiast koszty reprezentacji, które również przywołuje Podatnik, zostały wymienione w art. 16 ust. 1 pkt 28 w/w ustawy jako niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie z treścią tego przepisu nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

W ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych brak jest definicji pojęć "reklama" i "reprezentacja", w związku z czym w celu prawidłowej kwalifikacji przedmiotowych wydatków należy posłużyć się wykładnią językową. Zgodnie z Nowym Słownikiem Języka Polskiego (PWN Warszawa, 2003) "reklama" to rozpowszechnianie informacji o danym towarze w celu zwrócenia na niego uwagi i zachęcenia do zakupu. Reklama polega więc na na rozpowszechnianiu informacji o towarach, o ich zaletach i wartościach, miejscach nabycia, chwaleniu kogoś i zalecaniu czegoś. Reklama to również działanie mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zawarcia umowy, nabywania towarów, korzystania z oferowanych usług. Z kolei "reprezentacja" zgodnie z definicją w/w Słownika to okazałość, wytworność, wystawność w czyimś sposobie życia związana ze stanowiskiem lub pozycją społeczną. Przyjąć zatem należy, iż reprezentacja to występowanie w imieniu firmy, wiążące się z okazałością, w celu wywołania dobrego wrażenia, stworzenia właściwego wizerunku firmy co może przełożyć się na nabywanie towarów lub usług firmy, podjęcie rozmów, współpracy.

W ocenie Naczelnika tut. Urzędu przedmiotowe wydatki związane z wręczaniem kontrahentom bądź potencjalnym kontrahentom upominków z logo firmy stanowią koszt o charakterze reklamowym, gdyż naniesione na upominki logo firmy powoduje, iż przedmioty te stają się nośnikiem reklamy firmy. A jeżeli zawierają również adres strony internetowej Spółki, stają się tym samym narzędziem informującym i zachęcającym do odwiedzenia strony internetowej, na której prezentowana jest oferta handlowa firmy.

Reasumując należy stwierdzić, iż wydatki ponoszone przez Spółkę na drobne upominki z logo firmy dla obecnych i potencjalnych kontrahentów, Spółka na podstawie art. 15 ust. 1 w/w ustawy może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
Równocześnie tut. Organ informuje, że w oparciu o powyższe stanowisko, odpowiedź na pytanie zawarte w pkt 2 jest bezprzedmiotowe.
Wobec powyższego, Naczelnik tut. Urzędu Skarbowego postanowił jak w sentencji.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę;
Stosownie do art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.
W dacie złożenia wniosku nie toczyło się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

Pouczenie:
Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie, za pośrednictwem Naczelnika Małopolskiego Urzędu Skarbowego w Krakowie w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.