Pytanie:

Czy zakup gadżetów takich jak : koszulki polo, kubki, zapalniczki, kalendarze, zegary ścienne, smycze reklamowe, torby nylonowe, ołówki, breloczki stanowi koszt uzyskania przychodów jako wydatki związane z reklamą?

Zakupione gadżety są i będą wręczane na spotkaniach z kontrahentami i klientami, jako reklama Spółki polegająca na zachęcaniu klientów do korzystania z oferowanych usług.Spółka prosi o zajęcie stanowiska w następującej kwestii:Czy zakup w/w gadżetów stanowi koszt uzyskania przychodów jako wydatki związane z reklamą?Zdaniem SpółkiStosownie do postanowień art. 15 ust.1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.1 tej ustawy. Z powyższego wynika, że wszystkie poniesione koszty, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie są kosztami uzyskania przychodów.

Wyłączone z kosztów uzyskania przychodów są natomiast, zgodnie z art.16 ust.1 pkt 28 w/w ustawy, koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. W katalogu tych wyłączeń nie wymieniono wydatków związanych z reklamą produktów lub usług. Reklamą jest działanie mające na celu zachęcanie potencjalnych klientów do zawarcia umowy, korzystania z oferowanych usług, rozpowszechnianie informacji o usługach.Zdaniem Spółki, wręczanie w/w gadżetów ma charakter działań reklamowych i można takie wydatki zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.Ustosunkowując się do przedstawionych wyżej kwestii, stwierdza się co następuje:Stosownie do postanowień art.16 ust.1 pkt 28 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( Dz. U. z 2000 r. , Nr 54 , poz. 654 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007r. nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Od 1 stycznia 2007r. wydatki na reklamę mogą być zaliczane do kosztów podatkowych w pełnej wysokości, bez względu na charakter reklamy ( publiczny lub niepubliczny).
Ustawodawca nie zawarł w ustawie podatkowej definicji pojęć "reprezentacja" i "reklama".
Wobec powyższego należy się kierować wykładnią językową i orzecznictwem sądowym. Zgodnie z definicją przyjętą w Słowniku języka polskiego ( pod redakcją M. Szymczaka, Wydawnictwo PWN, Warszawa 1992 ):-"reprezentacja" to okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycja społeczną:

-"reklama"-oznacza rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez prasę, radio, telewizję; środki służące temu celowi ( np. plakaty, napisy, ogłoszenia itp.). Przez reprezentację należy rozumieć każde działanie polegające na stworzeniu i utrwaleniu dobrego wizerunku Firmy. Zadaniem reprezentacji nie jest bezpośrednie nakłanianie do nabycia towarów lub usług, lecz pośrednio-przez stworzenie pozytywnego wizerunku firmy i jej produktów. Natomiast za reklamę należy uznać instrument, za pomocą którego przedsiębiorcy dążą do zaprezentowania oferowanych przez siebie towarów lub usług, zainteresowania nimi, a następnie skłonienia odbiorcy do ich nabycia.
Zgodnie ze stanowiskiem, które zostało zaprezentowane na stronie Krajowej Informacji Podatkowej www.kip.mofnet.gov.pl. przez reprezentację należy rozumieć działania, które polegają na kontaktach oficjalnych i handlowych z innymi podmiotami gospodarczymi (skierowane na zewnątrz firmy).

Ustosunkowując się do stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę należy stwierdzić, że opisane przez Spółkę wydatki na prezenty dla kontrahentów opatrzone w logo firmy i stronę internetową oraz tylko w logo firmy stanowią wydatki na reklamę Spółki.
Oznakowanie prezentu logo firmy przesądza o tym, że prezent ma charakter reklamowy i wydatek na jego zakup może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.
Udzielona interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14 b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika, inkasenta natomiast wiąże organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.
Na niniejsze postanowienie zgodnie z art. 236 w związku z art. 14 a § 4 Ordynacji podatkowej służy prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie za pośrednictwem Naczelnika Lubelskiego Urzędu Skarbowego w Lublinie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.