Pytanie:

Zapytanie Spółki dotyczy możliwości zaliczenia wydatków związanych z zakupem odzieży nie pozbawionej charakteru odzieży osobistej (np. garsonek, garniturów, które nie są opatrzone firmowym logo) wykorzystywanej dla potrzeb wykonywanej działalności przez członków Zarządu Spółki do kosztów uzyskania przychodów w ramach limitu?

Zapytanie Spółki dotyczy możliwości zaliczenia wydatków związanych z zakupem odzieży nie pozbawionej charakteru odzieży osobistej (np. garsonek, garniturów, które nie są opatrzone firmowym logo) wykorzystywanej dla potrzeb wykonywanej działalności przez członków Zarządu Spółki do kosztów uzyskania przychodów w ramach limitu.

Zdaniem Spółki przedmiotowe wydatki należy uznać za koszt reprezentacji w ramach limitu.

Po zapoznaniu się z przedstawionym przez Spółkę stanem faktycznym, Naczelnik Małopolskiego Urzędu Skarbowego nie potwierdza stanowiska Podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 - zdanie pierwsze - ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r., nr 54, poz. 654 ze zm.) w stanie prawnym obowiązującym na dzień złożenia podania, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Należy podkreślić, że możliwość zaliczenia ponoszonych wydatków o charakterze reprezentacyjnym do kosztów uzyskania przychodów w ramach limitu określonego przepisem art. 16, ust. 1 pkt 28 ustawy o pdop (w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2006 r.) musi posiadać uzasadnienie w dyspozycji art. 15, ust. 1 tej ustawy.

Równocześnie zdaniem Naczelnika Małopolskiego Urzędu Skarbowego poniesione przez Spółkę przedmiotowe wydatki na zakup strojów nie pozbawionych charakteru odzieży osobistej, wykorzystywanych przez członków Zarządu Spółki wyłącznie w celach służbowych, nie są wydatkami które mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Konieczność używania eleganckiego stroju podczas spotkań biznesowych z kontrahentami oraz podczas publicznego reprezentowania przedsiębiorstwa (targi, wystawy, konferencje) nawet gdy obowiązek używania odzieży o charakterze reprezentacyjnym przez Zarząd Spółki, wynika z wewnętrznego regulaminu pracy, nie są wystarczającymi argumentami uznania przedmiotowych wydatków za koszty uzyskania przychodów. Nie ulega wątpliwości, że odpowiedni wygląd może mieć wpływ na wzajemny stosunek kontrahentów, co jednak nie przesądza, że wydatek na zakup ubrania jest wydarzeniem związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej. Obowiązujące zasady życia społecznego wymagają aby osoby reprezentujące spółkę, posiadały schludny wygląd. Uzyskiwanie dochodów w ramach działalności gospodarczej nie jest zatem uzależnione od rodzaju noszonej odzieży. Schludny wygląd niezbędny jest bowiem dla wykonywania wielu zawodów również poza sferą działalności gospodarczej. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 lutego 1999 r. (sygn. akt I SA/Wr714/97).

Konkludując: W ocenie Naczelnika tut. Urzędu przedmiotowe wydatki nie mieszczą się w zakresie wydatków reprezentacyjnych, o których mowa w art. 16, ust. 1 pkt 28 ustawy o pdop (w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2006 r.), z uwagi na brak ich związku z osiąganym przychodem Spółki. Powyższe stanowisko zachowuje również swoją aktualność w stanie prawnym, obowiązującym od 01.01.2007 r.

W świetle powyższych ustaleń Naczelnik tut. Urzędu Skarbowego postanowił jak w sentencji.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.
Stosownie do art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.
W dniu złożenia wniosku nie toczyło się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani postępowanie przed sądem administracyjnym w zakresie wniosku.

Pouczenie:
Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie, za pośrednictwem Naczelnika Małopolskiego Urzędu Skarbowego w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.