Pytanie:

Czy wierzytelności odpisane jako nieściągalne mające swoje źródło w udzielonych przez jednostkę kredytach i pożyczkach i których nieściągalność została udokumentowana zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy można uznać zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 25 lit.b) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za koszt uzyskania przychodu oraz czy udokumentowanie nieściągalności wierzytelności postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadającym stanowi faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego z datą 2006 r., można w 2007r. uznać za koszt uzyskania przychodu?

Działalność kredytową firma rozpoczęła od 1998 r. Podatnik wskazuje, że udzielanie kredytów i pożyczek jest działalnością obarczoną dużym ryzykiem. W związku z powyższym wartość należności aktualizuje się uwzględniając stopień prawdopodobieństwa ich zapłaty poprzez dokonanie odpisu aktualizującego zgodnie z ustawą o rachunkowości, który to w myśl art. 16 ust. 1 pkt 26 lit.a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie stanowi kosztów uzyskania przychodu.
Ponadto z wniosku Podatnika wynika, że nieściągalność wierzytelności oczekujących na odpisanie została udokumentowana zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, czyli postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadającym stanowi faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego.
Pierwsze postanowienia komornicze o bezskutecznej egzekucji, wypełniające warunki udokumentowania nieściągalności zgodnie z ww. artykułem datują się od 2001 r.Jak podała firma we wszystkich tych przypadkach pomimo otrzymania postanowienia, o którym mowa powyżej, prowadzono w dalszym ciągu egzekucję komorniczą. W efekcie tych działań Podatnik dysponuje powtórnymi postanowieniami komorniczymi o umorzeniu bezskutecznej egzekucji z kolejnych lat przed 2007 r. Ponadto podatnik wskazał, że żadna z tych spraw nie ulegnie przedawnieniu w 2007 r.

Jednostka stoi na stanowisku, że odpisanie wierzytelności jako nieściągalnej stanowi koszt uzyskania przychodów na podstawie art.16 ust.1 pkt.25 lit.b) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.Zdaniem Podatnikaodpisanie nieściągalnych wierzytelności, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 25 lit.b) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, udokumentowanych postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadającym stanowi faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego z datą 2006 r., można w 2007 r. uznać za koszt uzyskania przychodu.Pytanie:Czy wierzytelności odpisane jako nieściągalne mające swoje źródło w udzielonych przez jednostkę kredytach i pożyczkach można uznać zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 25 lit.b) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i których nieściągalność została udokumentowana zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 1ww. ustawy za koszt uzyskania przychodu oraz czy udokumentowanie nieściągalności wierzytelności postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadającym stanowi faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego z datą 2006 r., można w 2007r. uznać za koszt uzyskania przychodu?

Naczelnik Lubelskiego Urzędu Skarbowegouwzględniając przedstawiony przez Spółkę stan faktyczny stwierdza co następuje. Zgodnie z postanowieniami art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 01.01.2007 r., kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 25 b) cytowanej wyżej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, z wyjątkiem udzielonych przez jednostki organizacyjne uprawnione, na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady ich funkcjonowania, do udzielania kredytów (pożyczek) - wymagalnych, a nieściągalnych kredytów (pożyczek), pomniejszonych o kwotę nie spłaconych odsetek i równowartość rezerw na te kredyty (pożyczki), zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów.
Za wierzytelności, o których mowa powyżej, uważa się te wierzytelności, których nieściągalność została udokumentowana zgodnie z art.16 ust. 2 ww. ustawy tj:

1)postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadającym stanowi faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego, albo
2)postanowieniem sądu o:
a)oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku, gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania, lub
b)umorzeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku, gdy zachodzi okoliczność wymieniona pod lit. a), lub
c)ukończeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku, albo
3)protokołem sporządzonym przez podatnika, stwierdzającym, że przewidywane koszty procesowe i egzekucyjne związane z dochodzeniem wierzytelności byłyby równe albo wyższe od jej kwoty.
Z powyżej przytoczonych przepisów wynika, że Podatnik ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów nieściągalne wierzytelności po zaistnieniu przesłanek zawartych w ww. artykułach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odnosząc się do zagadnienia związanego z momentem zakwalifikowania określonych w postanowieniu o nieściągalności wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów należy stwierdzić, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie precyzują momentu, w którym należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpisy z tytułu nieściągalnych wierzytelności, lecz możliwość odniesienia ich w koszty wiążą z momentem udokumentowania nieściągalności tych wierzytelności.
Jednocześnie termin do zaliczania nieściągalnych wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów ograniczony jest przepisem art. 16 ust. 1 pkt 20 ww. ustawy, zgodnie z którym nie stanowią kosztów uzyskania przychodów wierzytelności odpisane jako przedawnione.
Zgodnie ze stanem faktycznym przedstawionym w przedmiotowym wniosku, postanowienie o nieściągalności, o którym mowa w art. 16 ust. 2 pkt 1 Podatnik po raz pierwszy otrzymał w 2001 r. i ponownie przed 2007 r. Jednocześnie z wniosku firmy wynika, że żadna z tych spraw nie ulegnie przedawnieniu w 2007 r. W związku z powyższym uwzględniając postanowienia art. 16 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Podatnik może zarachować nieściągalne wierzytelności udokumentowane zgodnie z art. 16 ust. 2 ww. ustawy do kosztów uzyskania przychodów w 2007 r., jak również w latach następnych, jednakże nie później niż do czasu ich przedawnienia.

Reasumując,postanowiono jak na wstępie.
Udzielona interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Organ podatkowy nie dokonywał oceny dokumentacji związanej z przedmiotowym kosztem.Zgodnie z art. 14 b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika, inkasenta natomiast wiąże organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.
Na niniejsze postanowienie zgodnie z art. 236 w związku z art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej służy prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie za pośrednictwem Naczelnika Lubelskiego Urzędu Skarbowego w Lublinie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.