Pytanie:

Czy przy usługach windykacji poniesione koszty procesowe takie jak koszty sądowe, koszty zastępstwa procesowego, koszty egzekucyjne mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia?

POSTANOWIENIE
Na postawie art. 216 oraz art. 14a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (jednolity tekst Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa Praga w związku z wnioskiem z dnia 20.11.2006r. o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w części pytania nr 6
stwierdza, że stanowisko dotyczące zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w dacie poniesienia: kosztów sądowych, zastępstwa procesowego i egzekucji - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE
Wnioskiem z dnia 20.11.2006r. (data wpływu 22.11.2006r.) Spółka z o.o. wystąpiła o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego z zakresu podatku dochodowego od osób prawnych.
Pytanie nr 6 dotyczy zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia kosztów procesowych takich jak: koszty sądowe, koszty zastępstwa procesowego i koszty egzekucyjne.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca - Sp. z o.o. świadczy usługi sklasyfikowane jako pozostałe pośrednictwo finansowe oraz działalność pomocnicza finansowa gdzie indziej niesklasyfikowana.
W ramach działalności Spółka podpisuje z klientami umowy powierniczego przelewu wierzytelności, w wyniku których nie nabywa wierzytelności definitywnie oraz cesje przelewu wierzytelności, gdzie prawo do wierzytelności zostaje definitywnie przeniesione na nabywcę tej wierzytelności. W ramach działań windykacyjnych Spółka ponosi m.in. wydatki związane z kosztami sądowymi, zastępstwa procesowego oraz kosztami egzekucyjnymi.
Według stanowiska Wnioskodawcy powyższe koszty winny być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia.
W związku z przedstawionym stanem faktycznym Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa Praga stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe i jednocześnie wyjaśnia.
Stosownie do art. 15 ust.1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.1 powyższej ustawy.
Warunkiem uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu jest istnienie między nim a osiągnięciem przychodu związku przyczynowo-skutkowego, czyli wykazanie, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu.
W myśl art. 15 ust.4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszty uzyskania przychodu są potrącalne tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą, tj. są potrącalne także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego chyba, że ich zarachowanie nie było możliwe; w tym przypadku są one potrącalne w roku, w którym zostały poniesione.
Z przepisu art. 15 ust.4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika zatem zasada, że koszty poniesione w celu uzyskania przychodów są potrącalne w roku podatkowym, w którym przychód związany z tymi kosztami wystąpił albo powinien wystąpić. Jedynie koszty poniesione w celu uzyskania przychodów, których nie można przyporządkować do konkretnego przychodu mogą być rozliczane w dacie ich poniesienia.
A zatem skoro wydatki w zakresie:
kosztów sądowych,
kosztów zastępstwa procesowego,
kosztów egzekucyjnych,
poniesione przez Spółkę w wyniku działań windykacyjnych, można powiązać z przychodami z wierzytelności, koszt ten należy przypisać i potrącić proporcjonalnie w tym roku podatkowym, w którym Spółka osiąga z tego tytułu przychód.

Niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz stanu prawnego obowiązującego na dzień zaistnienia zdarzenia (dzień złożenia wniosku) i nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia, zgodnie z art. 14b par. 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa.