Pytanie:

Czy w przypadku zbycia samochodu osobowego kosztem uzyskania przychodu jest niezamortyzowana część środka stanowiacej różnicę między wydatkami ponisionymi na jego zakup a sumą dokonanych odpisów amortyzacyjnych z uwzglednieniem limitu 20 tyś euro to znaczy czy ustalając koszt własny sprzedanego samochodu osobowego o wartości powyżej 20 tyś euro należy wartość początkową pomniejszyć o sumę wszystkich odpisów amortyzacyjnych czy tylko o sumę tych odpisów, które stanowiły koszt uzyskania przychodu?

P O S T A N O W I E N I E

Na podstawie art. 14a § 4 w związku z art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, ze zm. 60) po rozpatrzeniu wniosku Spółki xxx Sp. z o.o. z dnia 28.12.2006 r. (data wpływu do tutejszego Urzędu 29.12.2006 r.) w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie podatnika w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie

postanawia

uznać stanowisko Spółki za prawidłowe.

U Z A S A D N I E N I E

Zgodnie ze stanem faktycznym przedstawionym we wniosku przedmiotem działalności xxx Sp. z o.o. (dalej: xxx lub Spółka) jest świadczenie usług polegających na długoterminowym wynajmie pojazdów m.in. samochodów osobowych. W ramach działalności gospodarczej xxx zajmuje się także odsprzedażą samochodów, które stanowiły wcześniej przedmiot umowy najmu. Wynajmowane samochody znajdują się na stanie środków trwałych Spółki.

W przypadku części samochodów osobowych ich wartość początkowa przekracza 20 tyś. euro. Do samochodów tych stosowana jest liniowa metoda amortyzacji według stawki 20% a ich odsprzedaż następuje przed okresem, w którym nastąpiłoby zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową. W trakcie użytkowania samochodu Spółka zalicza do kosztów uzyskania przychodu odpisy z tytułu zużycia do wysokości określonej w art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 54, poz. 654 z 2000r. ze zm.) to znaczy w części będącej równowartością 20 tyś euro z dnia przekazania samochodu do używania.

W związku z przedstawionym powyżej stanem faktycznym Spółka wnosi o udzielenie odpowiedzi na pytanie:

Czy w przypadku zbycia samochodu osobowego kosztem uzyskania przychodu jest niezamortyzowana część środka stanowiącej różnicę między wydatkami poniesionymi na jego zakup a sumą dokonanych odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem limitu 20 tyś. euro to znaczy czy ustalając koszt własny sprzedanego samochodu osobowego o wartości powyżej 20 tyś. euro należy wartość początkową pomniejszyć o sumę wszystkich odpisów amortyzacyjnych czy tylko o sumę tych odpisów, które stanowiły koszt uzyskania przychodu?

Zdaniem Spółki, w przypadku zbycia środka trwałego, koszty uzyskania przychodów stanowią wydatki na nabycie tego środka, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 updop, tj. również odpisy amortyzacyjne, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. W myśl art. 16 ust. 1 pkt 4 nie uważa się za koszt uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego w części ustalonej od wartości przekraczającej równowartość 20 tyś euro przeliczonej na złote według kursu średniego NBP z dnia przekazania samochodu do używania. Należy zatem uznać, że w przypadku sprzedaży samochodu osobowego, przy ustalaniu sumy odpisów amortyzacyjnych pomniejszających wydatki na nabycie samochodu nie uwzględnia się odpisów amortyzacyjnych, które nie były uważane za koszty uzyskania przychodów w związku z przekroczeniem limitu 20 tyś. euro.

W opinii Spółka wydatki na nabycie przekraczające równowartość 20 tyś. euro, pomimo że nie mogły być kosztami uzyskania przychodu jako odpisy amortyzacyjne nie stanowią również kosztu uzyskania przychodu w przypadku zbycia samochodu.

Spółka zaznacza, że w podobnej sprawie identyczne stanowisko zajął Urząd Skarbowy w Bytomiu w postanowieniu w sprawie interpretacji prawa podatkowego z dnia 19.07.2005r., sygn. IPD1/415-19/05.

Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie po zapoznaniu się z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, uznając stanowisko Spółki za prawidłowe stwierdza co następuje:

Zgodnie z postanowieniami art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,- wydatki, te zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Powołany w tym przepisie art. 16h ust. 1 pkt 1 stanowi, iż odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Tak więc w przypadku sprzedaży przedmiotowego środka trwałego (samochodu) koszt uzyskania przychodu stanowią wydatki na jego nabycie pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 tj. również i o odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 4 Spółka nie uznawała za koszty uzyskania przychodów (z tytułu rozliczenia od wartości przekraczającej 20.000 euro).

Wobec powyższego Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie postanowił jak w sentencji.

Przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę w złożonym wniosku oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia. Zgodnie z art. 14b § 1-2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia. Na niniejsze postanowienie służy Stronie prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem tutejszego organu podatkowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 236 § 2 i art. 239 w związku z art. 14a § 4 ustawy Ordynacja podatkowa).