Pytanie:

Czy podatnik postąpił prawidłowo w związku z umorzeniem należności z tytułu wywozu nieczystości stałych, odprowadzania ścieków i dostawy wody?.

- z inicjatywy wierzyciela w związku ze zgonami oraz z braku możliwości ustalenia miejsca zamieszkania dłużników,
- na wniosek dłużnika w związku z trudną sytuacją finansową.
Dla niektórych dłużników utworzono w 2005 roku odpis aktualizujący należności, ale nie zaliczono ich w koszty uzyskania przychodów, gdyż nie spełniały przesłanek ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zdaniem Jednostki:
- dla pierwszej grupy stwierdzono brak możliwości zaliczenia w koszty uzyskania przychodów umorzonych należności, ze względu na brak potwierdzenia - zgody dłużnika.
- dla drugiej grupy stwierdzono możliwość zaliczenia w koszty uzyskania przychodów umorzonych należności w związku z otrzymaniem zgody - uznania umorzenia należności przez dłużnika i równocześnie dla tej grupy dłużników wystawiono PIT-8C.
Umorzenia Jednostka dokonała na dzień 29 grudnia 2006 r. a zgodę dłużnika otrzymano w styczniu 2007 roku.

Mając na uwadze stan faktyczny przedstawiony we wniosku oraz obowiązujące przepisy prawa Naczelnik Urzędu Skarbowego w Gorlicach stwierdza, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 15 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Przytoczony powyżej przepis ustawy o podatku dochodowym od osóbprawnych uprawnia podatników do zaliczania w ciężar kosztów uzyskania przychodów wydatków, które zostały poniesione w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W świetle przepisu art. 16 ust. 1 pkt 44 umorzonych wierzytelności nie uważa się za koszt uzyskania przychodów, z wyjątkiem tych, które uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy zostały zarachowane jako przychody należne.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm., wierzytelność jest prawem podatnika i nie ma przeszkód, aby mógł on się zrzec w każdej chwili tego prawa. Zrzeczenie się, polega na umorzeniu zobowiązania bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. W oparciu o art. 508 Kodeksu cywilnego, zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik przyjmuje zwolnienie a zatem umorzenie wierzytelności może nastąpić za wiedzą i zgodą dłużnika.
Jeżeli wierzyciel nie posiada stosownego oświadczenia dłużnika, że zwolnienie z długu zostało przyjęte, nie może skorzystać z ww. przepisu ustawy.

W wyniku umorzenia wierzytelności nastąpi zwolnienie z długu powodujące określone przysporzenie majątkowe po stronie klienta w postaci nieodpłatnego korzystania z usług Jednostki w zakresie dostarczania wody i odprowadzania ścieków, ponieważ w przeciwnym razie klient Jednostki musiałby ponieść wydatek na zapłatę za te usługi. Tak więc dojdzie do nieodpłatnego świadczenia na rzecz odbiorców usług. Jednostka powinna sporządzić informację o wysokości przychodów (PIT-8C), o której mowa w art. 42a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) i w terminie określonym w ustawie przekazać klientowi i właściwemu urzędowi skarbowemu.

Oceniając przedstawiony przez Jednostkę stan faktyczny na gruncie obowiązujących przepisów, należy stwierdzić, że stanowisko zaprezentowane przez Podatnika jest prawidłowe.
Zgodnie z art. 14a §2 ustawy - Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.
Stosownie do art. 14b §1 i §2 ustawy - Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie par. 5.