Pytanie:

Czy umorzone należności można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów ?

Z przedstawionego we wniosku z dnia 20.11.2006r. stanu faktycznego wynika, że podatnik w latach 1998-2001 udostępnił w budynku "Ż" przy ul. D, pomieszczenia dla Stowarzyszenia w celu prowadzenia zajęć rchabilitacyjno-terapeutycznych dla dzieci. Na podstawie zawartej umowy podatnik obciążał Stowarzyszenie za zużyte media (c.o., woda, energia elektryczna) kwotami wyliczonymi proporcjonalnie do zajmowanej powierzchni. Od dnia 27.09.2001 r. Stowarzyszenie zaprzestało dokonywania wpłat, pomimo wysyłanych wezwań do zapłaty, upomnień, ponagleń, które kierowane były do Prezesa w/w Stowarzyszenia. Środki finansowe Stowarzyszenia pochodzące z dobrowolnych wpłat sponsorów, składek członkowskich od rodziców nie pozwoliły na bieżące regulowanie należności wobec "Ż". W konsekwencji zadłużenie wyniosło 28.112,58 zł. Biorąc pod uwagę brak możliwości wyegzekwowania należnej kwoty oraz fakt, iż Stowarzyszenie realizuje ważne społecznie zadanie jakim jest opieka nad dziećmi wymagającymi specjalnej troski "Ż" uznał, iż wskazanym byłoby umorzyć powstałe zaległości.

W w/w stanie faktycznym podatnik zwraca się z zapytaniem, czy umorzone należności można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
Zdaniem wnoszącego wniosek, umorzone należności stanowią koszty uzyskania przychodów.

Odnosząc się do przedstawionego przez podatnika stanowiska tutejszy Organ stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Z kolei zagadnienie zaliczania do kosztów uzyskania przychodów umorzonych wierzytelności reguluje art. 16 ust. 1 pkt 44 w/w ustawy.W świetle tego przepisu umorzone wierzytelności nie są kosztem, z wyjątkiem tych, które uprzednio zostały zarachowane na podstawie art. 12 ust. 3 do przychodów jako przychody należne.

Z powyższego wynika, że wierzyciel może zaliczyć umorzoną wierzytelność do kosztów uzyskaniaprzychodów wówczas, gdy wierzytelność zaliczono uprzednio do przychodów należnych (umorzona wierzytelność będzie więc kosztem uzyskania w wartości netto, bez podatku VAT).Dla skorzystania z w/w przepisu niezbędne jest także dochowanie wymogów co do trybu zwolnienia dłużnika z długu jako jednej z form wygaśnięcia zobowiązania.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) wierzytelność jest prawem wierzyciela i nie ma przeszkód, aby mógł on zrzec się w każdej chwili tego prawa.Zrzeczenie się polega na umorzeniu zobowiązania bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Umorzenie wierzytelności jest sposobem wygaśnięcia zobowiązania, które następuje mimo niespełnienia określonego w umowie świadczenia przez dłużnika w ten sposób, że wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik to zwolnienie przyjmuje, o czym stanowi art. 508 Kodeksu cywilnego. W celu umorzenia wierzytelności niezbędne jest zawarcie między stronami zobowiązania nowej umowy, która zawiera co najmniej zwolnienie dłużnika przez wierzyciela z obowiązku wykonania dotychczasowego zobowiązania oraz zgodę dłużnika na dokonanie tej czynności. Wskutek zwolnienia dłużnika zobowiązanie wygasa. Wygaśnięcie następuje z chwilą zawarcia umowy przez strony, chyba, że zostanie ustalony w tej umowie inny termin. Tak więc dla celów podatkowych niezbędne jest zachowanie dwóch warunków koniecznych do uznania, aby tę wierzytelność można zaliczyć do kosztów prowadzonej działalności, tj. zgody dłużnika na zwolnienie z obowiązku spełnienia dotychczasowego świadczenia oraz zaliczenia wierzytelności do przychodów należnych, o których mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym.

Z przedstawionego przez podatnika stanu faktycznego nie wynika, czy zostały spełnione w/w warunki.

W świetle powyższego, stanowisko Podatnika dotyczące zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów umorzonych należności tut. Organ uznaje za prawidłowe, pod warunkiem zachowania dwóch warunków koniecznych do uznania, aby tę wierzytelność można zaliczyć do kosztów prowadzonej działalności, tj. zgody dłużnika na zwolnienie z obowiązku spełnienia dotychczasowego świadczenia oraz zaliczenia wierzytelności do przychodów należnych, o których mowa w art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 14 a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.Stosownie do art. 14 b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroliskarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.

Pouczenie:,br>Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Tarnowie w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.