Pytanie:

Czy zgodnie z powyższym, wydatki takie można potraktować jako koszty na reklamę publiczną nie ograniczone limitem w części 0,25% przychodów i w całości zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu stwierdza, że stanowisko zaprezentowane we wniosku w części uznania za reklamę publiczną wydatków reklamujących nowy produkt wśród potencjalnych klientów - jest prawidłowe, a w pozostałym zakresie jest nieprawidłowe.

Spółka XXX nabyła materiały reklamujące nowy produkt w postaci plakatów, ulotek, toreb, koszul, polarów itp. Powyższe artykuły dystrybuuje wśród swoich klientów aktualnych oraz potencjalnych, a także wśród pracowników.

Biorąc pod uwagę przedstawiony powyżej stan faktyczny oraz przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu informuje, że:

Zgodnie z generalną zasadą określoną w art 15 ust 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r o podatku dochodowym od osób prawnych ( j.t Dz.U z 2000r Nr 54 poz 654 ze zm ) - kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art.16 ust 1 ustawy.

Przepis art 16 ust 1 pkt 28 ustawy wymienia jako koszty nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów - koszty reprezentacji i reklamy w części przekraczającej 0,25 % przychodów, chyba, ze reklama prowadzona jest w środkach masowego przekazu lub publicznie w inny sposób.

W przedmiotowej sprawie kluczowym jest ustalenie, czy reklama nowego produktu nosi znamiona reklamy prowadzonej w środkach masowego przekazu lub publicznie w inny sposób, czy też jest to reklama, której koszt stanowi koszt uzyskania przychodu do określonej wysokości.

O reklamie publicznej można mówić wtedy, gdy reklama ma powszechny, ogólny charakteri prowadzona jest w miejscu dostępnym dla wielu, wszystkich, oficjalnie i jawnie.

Istotą tej reklamy jest więc to, że skierowana jest do szerokiego anonimowego kręgu odbiorców, co jest następstwem masowego i ogólnodostępnego charakteru tego typu działania.

Reklama publiczna prowadzona w inny sposób niż środki masowego przekazu powinna cechować się powszechnością, jawnością, ogólnodostępnością, jak i przeznaczeniem dla ( lub do ) ogółu, w zależności od użytego sposobu wyrazu danej reklamy.

Natomiast reklama niepubliczna jest to reklama skierowana do wybranych przez podatnika, określonych odbiorców.

Do wydatków limitowanych należą zatem te, które z założenia są kierowane wyłącznie do konkretnego adresata. A zatem reklama niepubliczna to reklama skierowana do zindywidualizowanego, oznaczonego z góry odbiorcy lub kręgu odbiorców.Podobne stanowisko było również wielokrotnie prezentowane przez Ministra Finansów.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że materiały reklamujące nowy produkt skierowane były do:

a) klientów aktualnych spółki, a także pracowników

b) klientów potencjalnych

W pierwszym przypadku mamy do czynienia z reklamą niepubliczną tj. skierowaną do konkretnego odbiorcy jakim jest na pewno pracownik spółki oraz klient dokonujący stałych zakupów w spółce i zgodnie z przepisami art 16 ust 1 pkt 28 ustawy koszty materiałów reklamowych stanowią koszt uzyskania przychodu do wysokości określonej limitem 0,25% przychodu.

W drugim przypadku mamy do czynienia z reklamą publiczną tj. skierowaną do anonimowego kręgu potencjalnych klientów.W związku z tym wydatki na materiały reklamowe mogą być w całości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów bez ograniczenia wynikającego z art 16 ust 1 pkt 28 ustawy.

Reasumując powyższe okoliczności faktyczne i prawne postanowiono jak w sentencji postanowienia.