Pytanie:

Czy w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wydatki przez nią ponoszone na rzecz emerytów, rencistów oraz osób pobierających zasiłki i świadczenia przedemerytalne, a także wdów (wdowców) i sierot, którzy pobierają rentę po zmarłych pracownikach emerytach lub rencistach, w postaci wypłaty ekwiwalentu pieniężnego związanego z uprawnieniem do korzystania z Taryfy pracowniczej, stanowią koszt uzyskania przychodów. Zdaniem Strony wydatki poniesione przez Spółkę na wypłatę ekwiwalentu pieniężnego wynikającego z Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy stanowią koszty uzyskania przychodów.

Postanowieniem z dnia 08.02.2006 r. nr 1473/424/WD/423/129/05/EG Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu uznał stanowisko Strony za nieprawidłowe.
W uzasadnieniu stwierdzono, że wprawdzie wydatek z tytułu wypłacanych ekwiwalentów pieniężnych za zużycie energii elektrycznej dla emerytów, rencistów, osób pobierających zasiłki i świadczenia przedemerytalne oraz wdów (wdowców) i sierot, którzy pobierają rentę po zmarłych pracownikach, emerytach lub rencistach - wynikający z załącznika nr 6 Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Przemysłu Energetycznego z dnia 13.05.1993 r. nie jest wyłączony z kosztów uzyskania przychodów na zasadzie art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, niemniej rozpatrując możliwość jego zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów trzeba mieć na uwadze wskazany związek przyczynowo - skutkowy z przychodami. Ciężar wykazania tego związku spoczywa na podatniku. Nie jest jednak dowodem oświadczenie podatnika, że wypłacane ekwiwalenty pieniężne za zużycie energii elektrycznej są związane z funkcjonowaniem Spółki i mają wpływ na prawidłowe funkcjonowanie podmiotu gospodarczego oraz warunkują prowadzenie działalności gospodarczej i osiąganie z tego tytułu przychodów.

Po przeanalizowaniu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku Spółki oraz postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego , Dyrektor Izby Skarbowej stwierdza jak niżej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Oznacza to, że aby dany wydatek zakwalifikować do kosztów uzyskania przychodów musi on być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów i nie może być wymieniony w grupie kosztów nie uznawanych przez ustawę za koszt uzyskania przychodów. Jednocześnie należy zauważyć, że aby uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodu nie jest konieczne w każdym wypadku wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku. Kosztami uzyskania przychodu są także wydatki, które w sposób pośredni pozostają w związku z przychodami, jednakże tylko wówczas, gdy można wykazać, że zostały one poniesione w sposób racjonalny i przyczyniły się do osiągnięcia przychodów.
Koszty ponoszone na rzecz byłych pracowników zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ jak wynika z wniosku Strony uprawnieni do korzystania z ekwiwalentu wypracowali prawo do jego nabycia w czasie trwania stosunku pracy. Stwierdzić także należy, że zgodnie z art. 9 § 1 Kodeksu pracy ilekroć w Kodeksie pracy jest mowa o prawie pracy, rozumie się przez to przepisy Kodeksu pracy oraz przepisy innych ustaw i aktów wykonawczych, określające prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, a także postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy.
Usytuowanie układów zbiorowych pracy w tej samej płaszczyźnie co ustaw i aktów wykonawczych i zaliczenie ich do źródeł prawa powoduje określone konsekwencje - do jego przestrzegania przedsiębiorcy są zobowiązani.
Ponadzakładowy Układ Zbiorowy Pracy dla Pracowników Przemysłu Energetycznego z dnia 13 maja 1993 r. jest wynikiem porozumienia Zespołu Trójstronnego ds. Branży Energetycznej i jak wyżej wskazano stanowi on źródło prawa pracy.
Reasumując nie ma podstaw aby odmówić Stronie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków w postaci wypłaty byłym pracownikom ekwiwalentu pieniężnego związanego z uprawnieniem do korzystania z Taryfy pracowniczej.
Wobec tego, że postanowienie Naczelnika Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu nr 1473/424/WD/423/129/05/EG rażąco narusza prawo w ten sposób, że jego treść pozostaje w wyraźnej sprzeczności z treścią powołanego przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie zmienia przedmiotowe postanowienie, jak na wstępie.