Pytanie:

Czy akcje reklamowe "śniadania z firmą R" i udział w tzw. targach domowych to działania reklamowe o charakterze publicznym i czy w związku z tym Spółka ma prawo do zaliczenia poniesionych wydatków w całości do kosztów uzyskania przychodów?

W dniu 8.09.2006r. wpłynął do tutejszego organu podatkowego wniosek Spółki o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

Z przedstawionego w podaniu stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem działalności Spółki "R" z o.o. jest handel narzędziami marki "R". Spółka "R" organizuje akcje zwane "śniadania z firmą R". Akcje te są przeprowadzane przez przedstawicieli handlowych Spółki w miejscach ogólnie dostępnych, np. w sklepach branży instalatorskiej i u partnerów handlowych. Akcje polegają na tym, że przedstawiciel handlowy prezentuje towary "R" zainteresowanym osobom, które dokonują zakupów lub są po prostu obecne w danym miejscu i wyraziły zainteresowanie ofertą narzędzi "R". Dla uatrakcyjnienia wizerunku stanowiska "R" oraz zachęcenia potencjalnych klientów do rozmowy z przedstawicielem handlowym Spółki, klienci są częstowani artykułami spożywczymi, takimi jak pieczywo, napoje, słodycze - stąd nazwa akcji "śniadanie z firmą R". Spółka ponosi w związku z tym koszty towarów konsumpcyjnych.

Inną formą działalności marketingowej Spółki jest udział w tzw. targach domowych. Polega to na tym, że Spółka bierze udział jako wystawca w targach organizowanych przez Jej kontrahentów. Na przykład partner handlowy organizuje w swoim przedsiębiorstwie targi,na które zaprasza różnych wystawców, w tym Wnioskującą. Wystawcy prezentują swoje towary osobom zainteresowanym, które biorą udział w targach (czyli potencjalnym klientom). Informacja o targach domowych jest rozpowszechniana wśród nieograniczonego, anonimowego kręgu odbiorców, zazwyczaj poprzez umieszczenie ogłoszeń w hurtowniach, sklepach itd. w widocznym, ogólnie dostępnym miejscu i jedynie częściowo zawiadomienia też rozsyłane są do wybranych kontrahentów. Dlatego też uczestnikami targów jest pewien nieznany Spółce, nieokreślony, anonimowy krąg zainteresowanych osób. Spółka nie ma wpływu na wybór odbiorców.

Podczas targów Wnioskująca przeprowadza poczęstunek, którego celem jest uatrakcyjnienie stanowiska wystawowego. W związku z tym Spółka ponosi koszty zakupu towarów konsumpcyjnych, takich jak napoje, zimne przekąski, kiełbaski, pieczywo, słodycze, piwo i inne.

Wobec powyżej przedstawionego stanu faktycznego, Wnioskująca złożyła zapytanie, czy akcje reklamowe "śniadania z firmą R" i udział w tzw. targach domowych to działania reklamowe o charakterze publicznym i czy w związku z tym Spółka ma prawo do zaliczenia poniesionych wydatków w całości do kosztów uzyskania przychodów?

Wnioskująca prezentuje stanowisko, iż poniesione wydatki na zakup towarów konsumpcyjnych, w związku z organizowaniem "śniadań z firmą R" oraz udziałem w targach domowych, stanowią koszty reprezentacji Spółki. Poprzez "reprezentację" należy zaś rozumieć dobre reprezentowanie się firmy poprzez odpowiednie (wystawne) podejmowanie potencjalnych klientów. Działania te są postrzegane przez anonimowy, szeroki krąg osób zainteresowanych, czyli jest to reprezentacja w wymiarze publicznym. Świadczy o tym charakter przeprowadzanych działań: kontakt z nimi może mieć dowolna anonimowa osoba, która jest zainteresowana towarami Spółki. Akcje te prowadzone są w miejscach powszechnie dostępnych, takich jak sklepy, w których dostępne są towary Spółki. Informacje o targach domowych są przekazywane w sposób publiczny, poprzez ogłoszenia u kontrahentów i partnerów handlowych i innych organizatorów targów domowych. Spółka stoi na stanowisku, że sposób prowadzenia tych akcji wskazuje na zamiar włączenia do akcji anonimowego, nieznanego kręgu potencjalnych klientów i dlatego ma oddziaływanie publiczne.

W związku z powyższymi okolicznościami, wydatki Spółki związane z Jej reprezentacją, stanowią w ocenie Wnioskującej koszt uzyskania przychodów w całości na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i nie znajdzie tutaj zastosowania ograniczenie, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy.

Tutejszy organ podatkowy ustosunkowując się do powyżej przedstawionej kwestii, stwierdza co następuje:

Stosownie do przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...). Oznacza to, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy podatkowej oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Wydatki ponoszone przez podatnika muszą być celowe, to znaczy ponoszone być muszą dla uzyskania, zwiększenia przychodów podatkowych.

Zauważyć należy, iż zdefiniowanie celu osiągnięcia przychodu nie może być traktowane jedynie w kategoriach formalnych, ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w przywołanym przepisie art. 15 ust. 1 nie wymaga wykazania, że konkretny przychód jest skutkiem poniesienia określonego kosztu. Najwłaściwsza i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:

- przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz

- potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.

Obowiązkiem podatników, jako odnoszących ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją powołanego ust. 1 art. 15 ustawy podatkowej.

Zaznaczyć należy, iż organ podatkowy dokonuje analizy wydatków zakwalifikowanych przez podatników do kosztów uzyskania przychodów, w oparciu o zgromadzony przez tychże podatników materiał dowodowy. Dowody winny potwierdzać wystąpienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy kosztami a przychodami jednostki.

Stosownie do regulacji art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszt uzyskania przychodów kosztów reprezentacji i reklamy w części przekraczającej 0,25% przychodów, chyba że reklama jest prowadzona w środkach masowego przekazu lub publicznie w inny sposób.

Po przekroczeniu więc ustawowego limitu, wydatków poniesionych przez Podatników na reprezentację oraz reklamę prowadzoną niepublicznie, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów nawet, gdy zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów.

Wobec braku w przepisach podatkowych definicji pojęcia "reklama", należy zastosować wykładnię językową. Właściwe określenie jej zakresu ma istotne znaczenie dla ustalenia podatkowej kwalifikacji różnych działań podejmowanych przez podatników. Za reklamę uznać należy rozpowszechnianie informacji o danym towarze w celu zwrócenia na niego uwagi i zachęcenia do zakupu; także: środki służące do tego celu, np. plakaty, ogłoszenia w prasie, radiu i telewizji (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa, 2003). Reklama to działanie mające na celu zachęcanie potencjalnych klientów do zawarcia umowy, nabywania towarów, korzystania z oferowanych usług. Reklama polega więc na rozpowszechnianiu informacji o towarach, o ich zaletach i wartościach, miejscach nabycia, chwaleniu kogoś i zalecaniu czegoś. Polega ona zatem na prezentowaniu danego towaru, danej usługi, ewentualnie marki (oznakowania produktu lub producenta), cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet technicznych, estetycznych lub zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych, modnych czy nawet prowokujących, aby skłonić jak największą liczbę potencjalnych nabywców do zakupu (do korzystania z usługi). Od strony przedmiotowej można rozróżniać: reklamę towaru, reklamę usługi, reklamę marki.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje również terminu "reprezentacja", dlatego też ponownie posłużyć należy się wykładnią słownikową. Reprezentacja oznacza "okazałość, wytworność, wystawność w czyimś sposobie życia związaną ze stanowiskiem lub pozycją społeczną" (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa, 2003). Przenosząc tę definicję na grunt ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przyjąć należy, iż reprezentacja to występowanie w imieniu firmy, wiążące się z okazałością, w celu wywołania dobrego wrażenia. W określeniu reprezentacja mieści się więc takie działanie podatnika, które ma na celu stworzenie (utrwalenie) właściwego wizerunku firmy. Właściwy wizerunek to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki reprezentacji "obraz przedsiębiorcy" przełoży się na nabywanie jego towarów, produktów lub usług. Świadome kształtowanie więc właściwego wizerunku przez podatników ma na celu stworzenie takiego wyobrażenia o przedsiębiorcy, które spowoduje pozytywne postrzeganie tegoż przedsiębiorcy przez osoby zewnętrzne, które z kolei będzie zachętą do podjęcia rozmów, współpracy, zakupów jego towarów czy produktów. Dobre reprezentowanie może polegać na odpowiednim ubiorze pracowników, wystroju firmy, sposobie podejmowania interesantów i kontrahentów, czy też innych okolicznościach.

Wnioskująca wskazuje w podaniu, iż w trakcie prezentowania towarów Spółki przez przedstawicieli handlowych, które to prezentacje odbywają się np. w sklepach branży instalatorskiej, czy też u partnerów handlowych Wnioskującej, obecne w tych miejscach osoby częstowane są artykułami konsumpcyjnymi (pieczywem, napojami, słodyczami), których koszty zakupu ponosi Wnioskująca. Spółka udziela również poczęstunku przy okazji Jej udziału w tzw. targach domowych organizowanych przez kontrahentów Wnioskującej. Podatnik informuje we wniosku o wydanie interpretacji prawa podatkowego, iż częstowanie artykułami konsumpcyjnymi w trakcie "śniadań z firmą R" oraz w trakcie targów domowych ma na celu uatrakcyjnienie wizerunku stanowiska Spółki oraz zachęcenie potencjalnych klientów do rozmowy z przedstawicielem handlowym Spółki.

W opinii tutejszego organu podatkowego stosowanie przez Wnioskującą poczęstunku nie może być postrzegane jako czynności reklamy spełniającej przedstawioną powyżej definicję. Poczęstunek będzie stanowił czynność towarzyszącą reklamie Wnioskującej, jednak nie stanowi on typowych czynności reklamowych. Poczęstunku nie można bowiem utożsamiać ani z informacją o towarze sprzedawanym przez Podatnika, który stanowią narzędzia marki "R" - jego cechach użytkowych, zaletach technicznych, itd. - lub z informacją o Firmie, ani ogólnie z ofertą Spółki. Zdaniem organu podatkowego, koszty poczęstunku towarzyszącego działaniom Wnioskującej opisanym we wniosku, należy postrzegać jako wydatki związane z tworzeniem wizerunku Spółki, gdyż głównym celem poczęstunku jest zwrócenie uwagi na Wnioskującą i tym samym ale tylko pośrednio na Jej towary prezentowane w trakcie "śniadań z firmą R" oraz targów, a także przedstawienie Spółki w reprezentacyjny sposób.

Słusznie więc Podatnik podnosi w podaniu, iż w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z kosztami reprezentacji.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę na okoliczność, iż w przypadku kosztów ponoszonych przez podatników na ich reprezentację, fakt prowadzenia jej w sposób publiczny pozostaje bez wpływu na konieczność stosowania przepisu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy podatkowej. Bowiem jak z treści tej regulacji wynika, prowadzenie reklamy w środkach masowego przekazu lub publicznie w inny sposób, wywołuje taki skutek, iż koszty związane z taką reklamą można w całości zaliczyć do podatkowych kosztów uzyskania przychodów, oczywiście przy jednoczesnym spełnieniu przesłanek wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy. Natomiast wydatki na reprezentację podatników, w rozumieniu przepisu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy, w kwocie przekraczającej 0,25% przychodów, łącznie z wydatkami na reklamę prowadzoną w sposób niepubliczny, nawet jeżeli celowość tych wydatków będzie uzasadniona i udowodniona odpowiednimi dowodami, nie będą mogły być uznane za koszty uzyskania przychodu.

Przedmiotowa interpretacja co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskującą i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.