|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: dofinansowanie, dokształcanie, koszty uzyskania przychodów | |
| Data: 2006-12-06 | |
![]() Pytanie:Czy wydatki poniesione na dofinansowanie studiów podyplomowych pracownika można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.2. Przedmiot interpretacji:Czy wydatki poniesione na dofinansowanie studiów podyplomowych pracownika można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. 3. Stanowisko Wnioskodawcy:WORD uważa, iż może zaliczyć powyższe wydatki do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ organizuje egzaminy państwowe sprawdzające kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami. Ponadto prowadzi kursy z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego. Pracownik ubiegający się o dofinansowanie pracuje jako egzaminator. Jego praca polega nie tylko na ocenie wiedzy z zakresu przepisów ruchu drogowego, ale również na zapewnieniu osobie egzaminowanej właściwych warunków oraz przyjaznej atmosfery w trakcie przeprowadzanego egzaminu. W związku z tym posiadanie wiedzy i umiejętności w zakresie komunikacji interpersonalnej jest przydatne do wykonywania pracy. 4. Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy:W myśl § 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz.U. Nr 103, poz. 472 ze zm.), przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych rozumie się kształcenie w szkołach dla dorosłych i szkołach wyższych oraz kształcenie, dokształcanie, a także doskonalenie w formach pozaszkolnych. Podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego w formach szkolnych i pozaszkolnych może być realizowane na podstawie skierowania zakładu pracy lub bez takiego skierowania. Natomiast § 4 i § 5 w/w rozporządzenia daje możliwość udzielenia pomocy pracownikom, którzy podnoszą kwalifikacje zawodowe. Z przepisów rozporządzenia wynika też, że pracownikowi, który podejmuje naukę w szkole na podstawie skierowania zakładu pracy lub bez skierowania zakładu pracy pracodawca może przyznać dodatkowe świadczenia m. in. pokrycie opłaty za naukę pobieraną przez szkołę. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Katalog art. 16 ust. 1 w/w ustawy wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów nie zawiera wydatków ponoszonych na rzecz pracownika z tytułu świadczeń na podnoszenie kwalifikacji zawodowych. Jednak wydatki na podnoszenie kwalifikacji pracowniczych - aby mogły stanowić koszt uzyskania przychodu dla pracodawcy - muszą mieć ścisły związek z zakresem obowiązków pracownika wynikającym ze stosunku pracy oraz charakterem działalności pracodawcy. Na podatniku spoczywa ciężar dowodu w zakresie wykazania związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy kosztami a przychodami. Podjętych przez pracownika studiów podyplomowych nie można uznać jako podnoszących jego kwalifikacje zawodowe, gdyż nie są związane z zakresem wykonywanych przez niego obowiązków. Zgodnie z powyższym tut. organ podatkowy stwierdza, iż ponoszone przez WORD wydatki na studia podyplomowe pracownika w zakresie profilaktyki społecznej i resocjalizacji nie są związane z zakresem wykonywanych przez niego czynności w ramach stosunku pracy tj. egzaminatora oraz wydatki te nie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskiwanymi przez Ośrodek przychodami z zakresu organizowania egzaminów państwowych sprawdzających kwalifikacje osób ubiegających się o uprawnienia kierowania pojazdami oraz kierujących pojazdami i prowadzenia kursów z zakresu bezpieczeństwa ruchu drogowego. W związku z tym w/w wydatki nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Stąd postanowiono, jak w sentencji. Interpretacja niniejsza dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia opisanych przez niego zdarzeń. Interpretacja nie jest wiążąca dla Podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia. Interpretacja traci moc w momencie zmiany stanu prawnego. Na niniejsze postanowienie służy Stronie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Płocku w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia (art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej). |
|
| 2006-12-06 |
