Pytanie:

Czy w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych spółka ma prawo obciążyć koszty uzyskania przychodów stratą powstałą w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonego środka trwałego?

Podstawowa działalność Firmy polega na prowadzeniu sieci własnych ekologicznych pralni chemicznych w centrach handlowych na terenie kraju. W związku z tym Spółka podpisała umowę najmu lokalu mieszczącego się w Centrum Handlowym. Zgodnie z aneksem do umowy najmu, obowiązkiem Wnioskodawcy było urządzenie i wyposażenie powierzchni najmu włącznie z wbudowaniem ścianek działowych, witryn zewnętrznych, założenie przyłączy telefonicznych i elektrycznych. Koszty urządzenia i wyposażenia pokrywała Spółka.

Całość poniesionych nakładów Spółka ujęła na koncie inwestycji w obcych środkach trwałych oraz wprowadziła do ewidencji środków trwałych, dokonując odpisów amortyzacyjnych.

Niemniej przed upływem terminu na jaki umowa została zawarta, Centrum Handlowe wypowiedziało wskazaną umowę, w związku z czym Spółka dokonała likwidacji środka trwałego (nakładów inwestycyjnych w obcym środku trwałym), obciążając koszty uzyskania przychodów stratą powstałą w wyniku nie w pełni umorzonego środka trwałego. Inwestycja nie została jednak fizycznie zlikwidowana, tym samym lokalu nie przywrócono do stanu pierwotnego. Zdemontowano jedynie urządzenia, które mogły być wykorzystane, np. instalacje nawiewowe. Inne np. ścianki działowe nie uległy zdemontowaniu.

Z uwagi na powyższe, zwrócono się z zapytaniem czy w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Spółka ma prawo obciążyć koszty uzyskania przychodów stratą powstałą w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonego środka trwałego?

Spółka stoi na stanowisku, iż obciążając koszty uzyskania przychodów stratą powstałą w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonego środka trwałego postępuje słusznie. Wskazano ponadto, iż przepis art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wyłącza z kosztów uzyskania przychodów straty powstałe w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności, informując jednocześnie, iż Spółka nie zmieniła rodzaju prowadzonej działalności.

Organ podatkowy stwierdza, iż zajęte stanowisko jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 wskazanej ustawy.

W myśl natomiast unormowań prawnych wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności. Zauważyć należy, iż powołany przepis odnosi się do faktu likwidacji nieumorzonego w pełni środka trwałego, wykorzystywanego w prowadzonej przez jednostkę działalności. Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej części inwestycji w obcym środku trwałym możliwe jest zatem tylko w przypadku, gdy doszło do fizycznej likwidacji rozumianej jako jej zniszczenie.

W odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego, zauważyć należy, iż nie doszło do fizycznej likwidacji inwestycji w obcym środku trwałym. Tym samym stwierdzić należy, iż nie będzie stanowić kosztu uzyskania przychodu wartość niezamortyzowana inwestycji w obcym środku trwałym, jeżeli nie nastąpiła fizyczna likwidacja nie w pełni umorzonego środka trwałego. Zauważyć bowiem należy, iż rozwiązanie umowy najmu, przed terminem na jaki została zawarta, nie oznacza automatycznie likwidacji środka trwałego.

Reasumując, należy stwierdzić, że jeżeli przed zakończeniem pełnego okresu amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym dochodzi do rozwiązania umowy, na podstawie której użytkowano obcy środek trwały, a nie następuje fizyczna likwidacja nie w pełni umorzonego środka trwałego, wówczas nie ma możliwości zaliczenia wcześniej poniesionych wydatków inwestycyjnych do kosztów podatkowych, w wysokości niezamortyzowanej części tej inwestycji. W tym przypadku nie wystąpi strata w środku trwałym, uznawana za koszt podatkowy. Nie może być zatem zastosowane wnioskowanie a contrario do art. 16 ust.1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić zatem należy, iż stanowisko zajęte w przedmiotowej sprawie jest nieprawidłowe.