Pytanie:

Czy można zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną dla zakupionej przez spółkę kamienicy?

W dniu 22 maja 2006 r. wpłynął wniosek Podatnika o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych /tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm./ w sprawie zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej dla zakupionej przez Spółkę kamienicy.

Z przedstawionego w złożonym wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka zakupiła nieruchomość, w której w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wynajmuje lokale na cele mieszkaniowe. Wyżej wymieniona nieruchomość jest budynkiem używanym, wykorzystywanym przez okres powyżej 5 lat przed nabyciem przez Wnioskodawcę. Obecnie budynek został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i amortyzowany jest stawką 10% w stosunku rocznym.

Zdaniem Podatnika, zgodnie z art. 16j ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dla budynków (lokali) i budowli używanych lub ulepszonych można ustalić indywidualną stawkę amortyzacyjną, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.

Organ podatkowy stwierdza, że stanowisko Podatnika jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 16a ust. 1 wymienionej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1/ budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością

2/ maszyny, urządzenia i środki transportu

3/ inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnikana potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

W myśl art. 16f ust. 1, w związku z art. 16g ust. 1 ww. ustawy, podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych, którą w przypadku nabycia w drodze kupna stanowi cena nabycia środka trwałego.

Zgodnie z przepisem art. 16i ust. 1 cytowanej ustawy, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j - 16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.

W świetle art. 16j ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji w odniesieniu do budynków /lokali/ i budowli nie może być krótszy niż 10 lat, z wyjątkiem budynków wymienionych w rodzajach 103 i 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem, kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych oraz budynków zastępczych, dla których okres ten nie może być krótszy niż 36 miesięcy.

Budynki i budowle uważa się za używane, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy /art. 16j ust. 3 pkt 1/.

Mając na uwadze stan faktyczny opisany w piśmie z dnia 18.05.2006 r. oraz treść powołanych przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych, tutejszy organ podatkowy uznaje stanowisko Podatnika jako prawidłowe.