Pytanie:

Czy wydatki ponoszone na organizację pikników integracyjnych dla pracowników Spółki i ich rodzin mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym Spółka zwraca się z zapytaniem, czy wydatki ponoszone w związku z organizacją przedmiotowych spotkań integracyjnych dla pracowników Spółki i ich rodzin mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Stanowisko Spółki

Zdaniem Spółki, tego rodzaju wydatki są kosztami, które można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z uwagi na fakt, iż są one poniesione w celu poprawy atmosfery pracy i zintegrowania pracowników z pracodawcą, a przez to zwiększenie efektywności ich pracy. Powyższe, według Spółki, pośrednio ma związek z osiąganymi przez Spółkę przychodami.

Przepisy prawa podatkowego mające zastosowanie w sprawie:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Przepis ten oznacza, że podatnik ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich kosztów, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, tj. że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Warunkiem więc uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu jest istnienie między nim a osiągnięciem przychodu związku przyczynowo-skutkowego, czyli wykazanie, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu.

Mimo to, że imprezy integracyjne nie zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów, nie może to jednak stanowić wystarczającej przesłanki do wskazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy takim wydatkiem a osiągniętymi przychodami.

Celem takich spotkań jest niewątpliwie stworzenie dobrej atmosfery i zacieśnienie więzi wśród pracowników Spółki, co w konsekwencji powinno przełożyć się na lepszą pracę firmy. Jednocześnie należy wskazać na przede wszystkim rekreacyjny charakter spotkań, bliższy w swoim charakterze działalności socjalnej niż produkcyjnej. Działalność socjalna zgodnie z postanowieniami ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych powinna być natomiast finansowana z utworzonego przez pracodawcę funduszu socjalnego. Wydatki pracodawcy na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Jeżeli podmiot jest zobowiązany na mocy art. 3 ustawy z dnia 4 marca 1994r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz.U. z 1996r. Nr 70, poz. 335 ze zm.) do tworzenia funduszu, to może sfinansować te świadczenia zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o ZFŚS oraz obowiązującym w danej jednostce regulaminem. Przez sformułowanie "działalność socjalna" użyte w art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, którego definicja zawarta jest w art. 2 pkt 1 w/w ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rozumie się wszelką działalność socjalną, o ile jej zakres odpowiada zakresowi zdefiniowanemu w tej ustawie. Są to wydatki ponoszone przez pracodawcę w ramach świadczonych usług na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno - oświatowej, sportowo - rekreacyjnej oraz udzielania pomocy rzeczowej i materialnej. Fundusz służy finansowaniu działalności socjalnej organizowanej przez przedsiębiorcę na rzecz osób uprawnionych do korzystania z jego środków oraz na dofinansowanie obiektów socjalnych.

Zdaniem więc Naczelnika tut. Urzędu, pomiędzy wydatkami poniesionymi na organizację imprez integracyjnych dla pracowników i ich rodzin a uzyskiwanymi przez Spółkę przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej nie można wskazać związku przyczynowo-skutkowego, o którym mowa w art. 15 ust. 1 w/w ustawy. Celem spotkań integracyjnych nie jest bowiem generowanie przychodów podatkowych pracodawcy, lecz integracja środowiska pracowniczego poprzez wspólne spędzenie czasu wolnego od pracy.

Potwierdzeniem powyższego jest stanowisko NSA, który w wyroku z dnia 7.04.1994 r. wyraził pogląd, że z definicji kosztów uzyskania przychodów w polskim podatku dochodowym od osób prawnych (art. 15 ust. 1 ustawy) wynika, że tzw. wydatki socjalno-bytowe ponoszone przez przedsiębiorstwa państwowe (osoby prawne) na rzecz pracowników i ich rodzin oraz byłych pracowników i członków ich rodzin zasadniczo nie stanowią kosztów uzyskania przychodu, gdyż nie mają one bezpośredniego związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie nie ma lub mieć nie może bezpośredniego wpływu na wielkość osiągniętego przychodu.

W świetle powyższego, z uwagi na fakt, iż organizowanie tego rodzaju imprez należy zaliczyć do szeroko pojętej działalności socjalnej pracodawcy, a działalność socjalna, zgodnie z postanowieniami ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, powinna być finansowana z utworzonego przez pracodawcę funduszu socjalnego, koszty poniesione na organizację imprez o charakterze integracyjnym nie mogą być traktowane jako koszty uzyskania przychodów.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelnik tut. Urzędu nie potwierdza stanowiska Strony zawartego we wniosku.