Pytanie:

Czy wydatki na zakup nagród premiowych w ramach sprzedaży premiowej stanowią w całości koszt uzyskania przychodu (na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT), czy są kosztem reklamy i reprezentacji limitowanej (art. 16 ust.1 pkt.28 ustawy o CIT)?

W związku z powyższym stanem faktycznym Spółka zwraca się z wnioskiem o udzielenie odpowiedzi na pytania:

1. Czy VAT należny z tytułu wydanych nagród premiowych jest kosztem uzyskania przychodu?

2. Czy firma ma obowiązek naliczania 10% podatku dochodowego z tytułu wydania nagród premiowych, których ogólna wartość przekroczyła limit 100 zł?

3. Czy słusznie firma potraktowała wydatki na zakup nagród premiowych jako koszt sprzedaży a nie koszt reklamy i reprezentacji limitowanej?

Zdaniem Spółki w przedstawionym stanie faktycznym naliczony VAT należny stanowi koszt uzyskania przychodu. Spółka nie naliczała 10% podatku dochodowego, ponieważ odbiorcami nagród byli wyłącznie przedsiębiorcy. Natomiast wydatki na zakup nagród premiowych spółka zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów jako koszt sprzedaży premiowanej, uznając że nie stanowią one kosztów reklamy i reprezentacji limitowanej.

Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie podziela stanowisko Spółki zawarte we wniosku w zakresie uznania za koszt uzyskania przychodu kosztów sprzedaży premiowanej (pytanie 3.), i wyjaśnia, co następuje.

Jak wynika ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, nagrody rzeczowe przyznawane są wyłącznie za spełnienie wcześniej określonych w regulaminie warunków, zaś ich celem jest poprawienie wyników sprzedaży. Mają zatem charakter motywacyjny.

Nagrody rzeczowe zasadniczo stanowią jedną z form uatrakcyjnienia oferowanej sprzedaży, jak również mają na celu umocnienie więzi gospodarczych (handlowych) podatnika z jego kontrahentami (nabywcami). Możliwość uzyskania nagród rzeczowych skłania nabywców do kontynuowania zakupów w firmie, która je oferuje. Wpływa zatem na wzrost sprzedaży oferowanych produktów, a co za tym idzie, na osiągane przez Spółkę przychody.

W przedstawionym stanie faktycznym zastosowanie znajduje przepis art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 54 z 2000 r., poz. 654 z późn. zm.), zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Wydatki poniesione na nagrody rzeczowe mają charakter wydatków, które:

- poniesione zostały w celu uzyskania przychodu, zaś ich poniesienie ma racjonalny i gospodarczo uzasadniony cel,

- nie należą do kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że prowadzone akcje marketingowe (sprzedaż premiowa) nie mieszczą się w zakresie regulacji przepisu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczącego kosztów reklamy i reprezentacji limitowanej. Mimo, iż cel sprzedaży premiowej i reklamy jest taki sam, tj. zwiększenie sprzedaży, to są one realizowane innymi środkami. Reklama polega na informowaniu o zaletach, funkcjach sprzedawanych towarów lub wyrobów oraz możliwościach ich zakupu, a sprzedaż premiowa polega na zastosowaniu "motywacyjnej" funkcji przyznawanej nagrody za zakup towarów lub wyrobów. Nie jest to więc zakres pojęć i czynności tożsamych. Zatem organizowana przez Spółkę sprzedaż promocyjna może stanowić koszt uzyskania przychodów, uwzględniając fakt, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29.09.1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r., Nr 76, poz. 694 ze zm.) podatnik prawidłowo udokumentuje poniesienie wydatku, tj. jeśli wydatek zostanie udokumentowany zgodnie z wymogami dotyczącymi dowodów księgowych.

W związku z powyższym Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie postanowił jak w sentencji.

Jednocześnie tutejszy organ podatkowy informuje, że udzielenie odpowiedzi na pytanie 1. oraz na pytanie 2. nastąpi w odrębnych postanowieniach.

Niniejsza interpretacja odnosi się wyłącznie do przedstawionego przez wnioskodawcę i przytoczonego w treści postanowienia stanu faktycznego i jest ważna w stanie prawnym obowiązującym w dniu wydania postanowienia. Interpretacja jest aktualna do czasu zmiany stanu prawnego lub stanu faktycznego przedstawionego przez pytającego. Zgodnie z treścią art. 14b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej przedmiotowa interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia w drodze decyzji w trybie określonym w art. 14b § 5 w/w ustawy.

Na podstawie art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej na niniejsze postanowienie zawierające interpretację służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Do zażalenia należy załączyć znaki opłaty skarbowej w wysokości 5 zł (ustawa z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej, Dz.U. z 2004 r. Nr 253 poz. 2532 ze zm.).