Pytanie:

Czy istnieje możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów nagród w postaci wycieczek zagranicznych dla kontrahentów wyróżniających się najwyższą sprzedażą produktów oferowanych przez Spółkę?

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu hurtowego i detalicznego artykułami spożywczymi. Dystrybucja towarów odbywa się zarówno w kraju jak i poza jego granicą (kraje Unii Europejskiej). W związku z ekspansją na polski rynek zachodnich sieci handlowych, Spółka podjęła działania mające na celu zintensyfikowanie sprzedaży towarów handlowych i pozyskanie nowych odbiorców. W rezultacie Spółka rozszerzyła asortyment oferowanych towarów, oraz podjęła działania marketingowe. Zarząd Spółki zorganizował dla partnerów handlowych konkurs, zgodnie z którym, kontrahentom wyróżniającym się najwyższą sprzedażą produktów oferowanych przez Spółkę zostaną przyznane nagrody w postaci wycieczek zagranicznych.

Spółka stoi na stanowisku, iż przyznanie nagród w postaci wycieczek zagranicznych dla swoich odbiorców to działanie wspierające sprzedaż, które można zaliczyć na podstawie art. 15 ust 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) do kosztów uzyskania przychodów.

Uwzględniając powyższe, stwierdza się co następuje:

Podkreślić na wstępie należy, iż stosownie do przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Konstrukcja kosztów uzyskania przychodów oparta jest zatem na swoistej klauzuli generalnej, zgodnie z którą podatnik ma możliwość odliczania dla celów podatkowych wszelkich kosztów, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich bezpośredni lub pośredni związek z prowadzoną działalnością a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Wydatki ponoszone przez podatnika muszą być celowe, to znaczy ponoszone być muszą dla uzyskania, zwiększenia przychodów podatkowych, bądź dla zachowania źródła uzyskiwania tych przychodów.

Zauważyć należy, iż zdefiniowanie celu osiągnięcia przychodu nie może być traktowane jedynie w kategoriach formalnych, ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w przywołanym przepisie art. 15 ust. 1 nie wymaga wykazania, że konkretny przychód jest skutkiem poniesienia określonego kosztu. Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:przeznaczenie wydatku (jego celowość zasadność dla funkcjonowania podmiotu) orazpotencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.

Spółka we wniosku stwierdza, iż "podjęto działania marketingowe, zmierzające do zintensyfikowania sprzedaży towarów handlowych, pozyskania nowych odbiorców", co ma przyczynić się do realizacji objętego przez Spółkę celu tzn. "zwiększenia obrotów z kontrahentami a tym samym poprawienie przychodów i zysków Spółki". Jednym ze środków osiągnięcia wskazanego przez Spółkę celu jest organizacja wyżej wspomnianej akcji promocyjnej. Istnieje zatem związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy kosztami ponoszonymi przez Spółkę na organizację wycieczek zagranicznych dla wyróżniających się najwyższą sprzedażą kontrahentów, a przychodami Spółki, gdyż wzrost sprzedaży towarów Spółki przekłada się bezpośrednio na wzrost przychodów podatnika.

Przedstawione stanowisko znajduje potwierdzenie w treści wyroku NSA z 26 marca 2004 roku (III SA 2844/02), w którym to sąd zwrócił uwagę na fakt, iż wydatki ponoszone na rzecz pracowników firm detalicznych dokonujących sprzedaży wyrobów podatnika, nie mieszczą się w definicji pojęcia reklamy, która według znaczenia nadanego mu w języku polskim odwołuje się do zaprezentowania towaru i zachęcenia do jego nabycia.

Zdaniem organu podatkowego mając na uwadze zasady ponoszenia wspomnianych wydatków, nie można ich uznać również za wydatki na cele reprezentacji rozumianej jako okazałość, wytworność w swoim sposobie bycia.

Uwzględniając zatem brzmienie wspomnianych wyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz przedstawiony przez podatnika stan faktyczny, stwierdzić należy, iż koszt nagród w postaci wycieczek zagranicznych stanowi dla Spółki wydatek, który w całości można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.