Pytanie:

Czy prawidłowe jest zaliczenie wierzytelności netto do kosztów uzyskania przychodów na podstawie wydanego postanowienia o umorzeniu postępowania przez organ egzekucyjny w oparciu o art. 824 § 1 pkt 3 kpc ?

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Łasku, działając na podstawie art. 14a § 1 i § 4, art. 236 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) uznaje za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku złożonym w dniu 10.03.2006r. w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania przepisów prawa podatkowego.

Z przedstawionego w złożonym wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka X dokonała sprzedaży swoich wyrobów, sprzedaż tą zarachowano jako przychody należne, ale kontrahent nie zapłacił z tego tytułu należności.

Wszczęte postępowanie w celu wyegzekwowania tej należności zostało umorzone przez organ egzekucyjny na podstawie art. 824 § 1 pkt. 3 kpc.

Wnioskodawca zwraca się z zapytaniem czy prawidłowe jest zaliczenie wierzytelności netto do kosztów uzyskania przychodów na podstawie wydanego postanowienia o umorzeniu postępowania przez organ egzekucyjny w oparciu o art. 824 § 1 pkt. 3 kpc.

Zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 pkt. 25a ustawy z dnia 15.02.92r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wierzytelności odpisanych jakie nieściągalne, z wyjątkiem: wierzytelności które uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3 zostały zarachowane jako przychody należne i których nieściągalności została udokumentowana.

Za wierzytelności, uważa się te wierzytelności, których nieściągalność została udokumentowana - postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadającym stanowi faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego.

Z powyższego wynika, że o możliwości zaliczenia nieściągalnej wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów decydują 2 warunki, które muszą być spełnione łącznie, a mianowicie: wierzytelność taka musiała być wcześniej zarachowana jako przychód należny, oraz jej nieściągalność została udokumentowana postanowieniem o nieściągalności przez właściwy organ egzekucyjny.

Użyte w tym przepisie określenie "postanowienia o nieściągalności" należy rozumieć jako orzeczenie organu egzekucyjnego, które faktycznie stwierdza, iż wyegzekwowanie wierzytelności jest niemożliwe z powodu braku majątku dłużnika.

Umorzenie postępowania egzekucyjnego w oparciu o art. 824 § 1 pkt. 3 kpc, a więc w oparciu o przesłankę uznania za oczywiste, że w egzekucji nie uzyska się sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych, jest faktycznie postanowieniem organu egzekucyjnego o nieściągalności wierzytelności.W tym stanie rzeczy wobec stwierdzenia istnienia przesłanek do zaliczenia wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów stanowisko podatnika należy uznać za prawidłowe.

Powyższa interpretacja w zakresie stosowania prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja ta nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej- do czasu jej zmiany lub uchylenia.