Pytanie:

Czy można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów ekwiwalent pieniężny wypłacany emerytom i rencistom w związku z uprawnieniem do korzystania przez nich z energii elektrycznej wg Taryfy Pracowniczej?

We wniosku Spółka wyjaśniła , że jest stroną Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Przemysłu Energetycznego z dni 13 maja 21993 roku.Zgodnie z Protokołem nr 14 do tego układu, emeryci i renciści oraz osoby pobierające zasiłki i świadczenia przedemerytalne , którzy z dniem przejścia na emeryturę lub rentę korzystali z energii elektrycznej , od dnia 1 stycznia 2006 roku nabywają prawo do ekwiwalentu pieniężnego z w/w tytułu w określonej wysokości.

Spółka wyraziła własne stanowisko w sprawie, a mianowicie , ze kwoty wypłaconych ekwiwalentów mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art.15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Postanowieniem z dnia 11 maja 2006 roku Nr 1491/UPO-514-77/06/GS Naczelnik Urzędu Skarbowego w Płocku uznał stanowisko Jednostki za nieprawidłowe.W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji stwierdził , że wypłata ekwiwalentu nie przekłada się na skutek podatkowy w postaci uznania za koszt uzyskania przychodu.Narzucona pracodawcy , na mocy Ponadzakładowego Układu Pracy dla Pracowników Przemysłu Energetycznego , wypłata ekwiwalentu nie ma na celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia przychodu. Nie ma również żadnego wpływu na prawidłowe funkcjonowanie Spółki. Stąd też na podstawie art.15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wypłacony ekwiwalent nie stanowi kosztów uzyskania przychodu.

Spółka w zażaleniu z dnia 19 maja 2006 roku zaskarżyła powyższe postanowienie.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie po analizie stanu faktycznego i prawnego sprawy oraz treści zażalenia Spółki nie podziela interpretacji prawa podatkowego zawartej w postanowieniu organu I instancji.

Treść uregulowania art.15 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowyn od osób prawnych , zgodnie z którym kosztami uzyskania sa koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów , z wyjątkiem kosztów wymienionych w art.16 ust.1 , wskazuje , że ustawodawca użył pojęć niedookreślonych , dopuszczając ich elastyczne stosowanie w zależności od okoliczności faktycznych sprawy. Sformułowana w tym przepisie definicja oznacza , że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskaniem przychodów , z wyjątkiem kosztów wymienionych w art.16 ust.1 powołanej ustawy. Definicja ta nie określa związku bądź rozpiętości czasowej pomiędzy poniesionymi wydatkami a osiągniętym przychodem.

W świetle przedstawionych wyjaśnień , obowiązek wypłaty ekwiwalentu dla Spółki , jako byłego pracodawcy , wynika z konkretnych przepisów Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Przemysłu Energetycznego z dnia 13 maja 1993 roku.

W omawianej sytuacji wydatki na wypłatę ekwiwalentu nie są połączone z uzyskaniem przychodu związkiem , o którym mowa w art.15 ust.1 ustawy.Jednak fakt efektywnego uzyskania przychodu nie może być jedynym kryterium oceny zasadności zakwalifikowania poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Po skreśleniu pkt.35 z art.16 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych , który pozwalał uznać za koszty uzyskania przychodów wydatki ponoszone bezpośrednio na rzecz pracowników , jeżeli wynikały one z układu zbiorowego pracy lub innych aktów prawnych , od 1 stycznia 1995 roku wszystkie wydatki ponoszone bezpośrednio lub pośrednio na rzecz pracowników i byłych pracowników są uznawane za koszt uzyskania przychodu - jezeli nie zostały pokryte ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Uwzględniając powyższe okoliczności faktyczne i prawne sprawy, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie , działając na podstawie art.14b par.5 pkt 1 Ordynacji podatkowej , postanowił jak w sentencji.