Pytanie:

Czy ustalając wysokość kapitału zakładowego dla potrzeb tzw. niedostatecznej kapitalizacji w przypadku konwersji wierzytelności (potrącenia umownego), nie uwzględnia się tej części kapitału, która została pokryta w drodze powyższego potrącenia?

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30.11.2005 r. Nr DP3/423-82/05/87253 Naczelnik Małopolskiego Urzędu Skarbowego odmówił uznania za słuszne przedstawionego powyżej stanowiska Podatnika. Organ pierwszej instancji w treści cyt. powyżej postanowienia wskazał, że w przypadku ustalania wysokości kapitału zakładowego dla potrzeb tzw. cienkiej kapitalizacji nie uwzględnia się tej części kapitału, jaka nie została na kapitał faktycznie przekazana lub jaka została pokryta wierzytelnościami z tytułu pożyczek oraz z tytułu odsetek od tych pożyczek, przysługującymi udziałowcom wobec tej spółki.

W zażaleniu z dnia 09.12.2005 r. na postanowienie Naczelnika Małopolskiego Urzędu Skarbowego z dnia 30.11.2005 r. Nr DP3/423-82/05/87253 Spółka wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i wydanie opinii uwzględniającej stanowisko wyrażone przez Podatnika w skierowanym przez Niego zapytaniu w przedmiotowej sprawie.
Spółka podtrzymała w zażaleniu stanowisko prezentowane uprzednio we wniosku z dnia 10 listopada 2005 r. i zarzuciła naruszenie:
przepisów prawa materialnego tj. art. 16 ust. 1 pkt 60 oraz art. 16 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), poprzez przyjęcie, że potrącenie umowne wierzytelności wspólnika z wierzytelnością spółki wobec wspólnika z tytułu roszczenia o wkład do spółki na podwyższony kapitał zakładowy ma wpływ na ustalenie wysokości kapitału zakładowego na potrzeby przepisów o niedostatecznej kapitalizacji. Ponadto jako argumentację pomocniczą przywołała stanowisko w tej materii zajęte przez Naczelnika Drugiego Śląskiego Urzędu Skarbowego w (...). Stanowisko to nie może odnosić się do niniejszej sprawy gdyż dotyczy innego stanu faktycznego.

Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie, po zapoznaniu się z materiałami zebranymi w sprawie oraz w wyniku przeanalizowania argumentów zawartych w zażaleniu Strony z dnia 09.12.2005 r., w oparciu o przepisy ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych stwierdza, że stanowisko zawarte w w/w postanowieniu Naczelnika Małopolskiego Urzędu Skarbowego jest prawidłowe. Powyższe wynika z następujących przyczyn:
W treści w/w zaskarżonego postanowienia Naczelnika Małopolskiego Urzędu Skarbowego prawidłowo wskazano i zacytowano przepisy prawa decydujące o tym, iż na skutek konwersji wierzytelności (potrącenia umownego), obliczając wartość kapitału zakładowego dla potrzeb tzw. niedostatecznej kapitalizacji, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uwzględnia się tej części kapitału, która została pokryta w drodze powyższego potrącenia. Użyty zwrot "kapitał pokryty wierzytelnościami" należy odnieść nie do sposobu opisania wkładu w zamian, za który obejmowany jest udział, ale do sposobu wykonania zobowiązania do wniesienia wkładu określonego uprzednio we właściwych dokumentach jako pieniężny lub niepieniężny. Zatem dyspozycja przepisu art. 16 ust. 7 obejmuje zwrotem "kapitał pokryty wierzytelnościami" dwie konstrukcje prawne konwersji wierzytelności przysługującej wspólnikowi wobec spółki na udziały w podwyższonym kapitale zakładowym. Z jedną z nich mamy do czynienia wtedy gdy wspólnik wnosi wkład niepieniężny w postaci wierzytelności wobec spółki, która w konsekwencji ulega umorzeniu, z drugą natomiast mamy do czynienia wówczas gdy wspólnik zobowiązuje się wnieść wkład pieniężny, po czym wspólnik i spółka dokonują umownego potrącenia wierzytelności spółki o wniesienie wkładu z wierzytelnością wspólnika wobec spółki. Tak więc, bez względu na to, jak wyrażony był wkład, jeżeli w wykonaniu zobowiązania do jego wniesienia kapitał został pokryty wierzytelnością przysługującą wspólnikowi wobec spółki - także więc z wykorzystaniem konstrukcji potrącenia tej wierzytelności z wierzytelnością spółki do wspólnika o wkład - mamy do czynienia z "częścią kapitału, która została pokryta wierzytelnościami z tytułu pożyczek oraz z tytułu odsetek od tych pożyczek, przysługującymi udziałowcom wobec tej spółki."

Biorąc pod uwagę powyższe orzeczono jak w sentencji niniejszej decyzji.
Decyzja niniejsza jest ostateczna w administracyjnym toku instancji.

Stronie, jeżeli uzna, że decyzja ta jest niezgodna z prawem przysługuje prawo wniesienia skargi w dwóch egzemplarzach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie w terminie 30 -tu dni od daty jej doręczenia.