Pytanie:

Czy jest kosztem uzyskania przychodów 2005 r. wierzytelność, gdy postanowieniem z 06.07.2005 r. ogłoszono upadłość dłużnika Spółki z możliwością zawarcia układu? Na wierzytelność Spółka dokonała opisu aktualizującego w lipcu 2005 r. Należność netto wynikająca z faktury sprzedaży Spółka zarachowała do przychodów w momencie dokonania sprzedaży.

Spółka wnosi o wyjaśnienie, czy można zaliczyć przedmiotową wierzytelność do kosztów uzyskania przychodów w przypadku gdy zostało uprawdopodobnione, że wierzytelność ta jest nieściągalna.

Podatnik uważa, że w opisanym stanie faktycznym - w świetle obowiązujących przepisów, a w szczególności art. 16 ust. 1 pkt 26a w związku z art. 16 ust. 2a pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) - przedmiotową wierzytelność można uznać za koszty uzyskania przychodów w roku podatkowym 2005.

Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie podziela stanowisko Spółki wyrażone we wniosku.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 26a nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów aktualizujących, z tym że kosztem uzyskania przychodów są odpisy aktualizujące wartość należności, określone w ustawie o rachunkowości, od tej części należności, która była uprzednio zaliczona na podstawie art. 12 ust. 3 do przychodów należnych, a ich nieściągalność została uprawdopodobniona na podstawie ust. 2a pkt 1.

Jak stanowi wskazany art. 12 ust. 3 za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Jak wynika z wniosku Spółki wymóg zarachowania wierzytelności jako przychodu należnego, co stanowi przesłankę uznania odpisów aktualizujących wartość należności za koszty uzyskania przychodów, został w przypadku przedmiotowych wierzytelności spełniony.

Drugim warunkiem, którego spełnienie jest niezbędne, aby zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów określonych w ustawie o rachunkowości odpisów aktualizujących wartość należności, jest uprawdopodobnienie nieściągalności wierzytelności w sposób określony w art. 16 ust. 2a pkt 1 w/w ustawy.

Zgodnie z tym przepisem nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną w przypadku określonym w ust. 1 pkt 26a, w szczególności jeżeli:

a) dłużnik zmarł, został wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej, postawiony w stan likwidacji lub została ogłoszona jego upadłość obejmująca likwidację majątku, albo

b) zostało wszczęte postępowanie upadłościowe z możliwością zawarcia układu w rozumieniu przepisów prawa upadłościowego i naprawczego lub na wniosek dłużnika zostało wszczęte postępowanie ugodowe w rozumieniu przepisów o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków, albo

c) wierzytelność została potwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądu i skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego, albo

d) wierzytelność jest kwestionowana przez dłużnika na drodze powództwa sądowego.

Katalog zamieszczony w cytowanym przepisie ma charakter otwarty, na co wskazuje sformułowanie "w szczególności". Ponieważ Spółka posiada wierzytelność od dłużnika, w stosunku do którego Sąd ogłosił upadłość z możliwością zawarcia układu, należy uznać, że nieściągalność wierzytelności została uprawdopodobniona w sposób wystarczający dla potrzeb art. 16 ust. 1 pkt 26a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie postanowił jak w sentencji.

Niniejsza interpretacja odnosi się wyłącznie do przedstawionego przez Wnioskodawcę i przytoczonego w treści postanowienia stanu faktycznego oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia i jest aktualna do czasu zmiany stanu prawnego lub stanu faktycznego przedstawionego przez Pytającego.

Zgodnie z treścią art. 14b § 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa przedmiotowa interpretacja nie jest wiążąca dla Podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia w drodze decyzji w trybie określonym w art. 14b § 5 w/w ustawy.

Na podstawie art. 14a § 4 ustawy Ordynacja podatkowa na niniejsze postanowienie zawierające interpretację służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia za pośrednictwem Naczelnika Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie.