|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: artykuł, limit, reklama, reprezentacja, zakup, żywność | |
| Data: 2006-06-09 | |
![]() Pytanie:Czy wydatki dotyczące zakupu artykułów spożywczych należy traktować jako wydatki na reprezentację i reklamę i można je zaliczać do kosztów tylko do wysokości 0,25 % przychodów (art. 16 ust. 1 pkt 28 updop) , czy można je w całości traktować jako koszty uzyskania przychodów?D E C Y Z J A Na podstawie art. 233 i art. 239 w związku z art. 14b § 5 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie po rozpatrzeniu zażalenia z dnia 11.04.2006 r. "A" Sp. z o.o. wniesionego na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa - Mokotów z dnia 22.03.2006 r., Nr 1433/NG/423/787/06/AG w sprawie udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie Spółki w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych orzeka: - odmówić zmiany postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa- Mokotów i uznać stanowisko Spółki zawarte we wniosku za nieprawidłowe. U Z A S A D N I E N I E W dniu 02.11.2005 r. "A" Sp. z o.o. wystąpiła z wnioskiem w trybie art. 14a §1 Ordynacji Podatkowej do Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa - Mokotów w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji prawa podatkowego w indywidualnej sprawie podatnika w przedmiocie zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych Pytanie Podatnika brzmi: Czy wydatki dotyczące zakupu artykułów spożywczych należy traktować jako wydatki na reprezentację i reklamę i można je zaliczać do kosztów tylko do wysokości 0,25 % przychodów (art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych , czy można je w całości traktować jako koszty uzyskania przychodów? Z przytoczonego we wniosku stanu faktycznego wynika, że przedmiotem działalności Spółki są m.in. świadczone klientom indywidualnym usługi kosmetyczne i fryzjerskie. Podatnik ponosi koszty związane z zakupem dla klientów artykułów spożywczych takich jak: słodycze, kawa, herbata, mleko oraz wino dla osób zamawiających specjalny zabieg tzw. "Dzień Urody", w ramach którego klient otrzymuje słodycze, napoje i wino. Informacja ta jest zamieszczona w cenniku usług. Podatnik podaje, że wydatki te są ściśle związane z umową franszczyzny zawartej z Laboratorium Kosmetycznym Dr Irena Eris, w której jest mowa o konieczności proponowania klientom czegoś do picia i zjedzenia. Zdaniem Spółki takie wydatki są kosztem uzyskania przychodów nie objętych limitem 0,25 % przychodów i można je w całości zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu zebranego materiału dowodowego, stwierdza, co następuje: Zażalenie wniesione przez Spółkę nie zasługuje, w ocenie organu odwoławczego, na uwzględnienie. Zgodnie z art. 15 ust.1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz. U. z 2000 r. Nr 54 poz. 654 ze zm./ kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Z w/w artykułu wynika, iż kryteriami kwalifikującymi dany wydatek do grupy kosztów uzyskania przychodów są: - poniesienie wydatku w celu uzyskania przychodu co oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów pod warunkiem, iż wykaże ich bezpośredni lub pośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, - niezakwalifikowanie wydatku do grupy wydatków nie uznanych przez ustawę za koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 w/w ustawy. Zatem możliwość zaliczenia przez Spółkę określonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów uzależniona jest nie tylko od tego czy dane wydatki zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów, ale również od tego, czy dane wydatki nie zostały wymienione w ustawie jako wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Organ odwoławczy uznaje, że ponoszone przez Spółkę wydatki stanowią dla niej koszt, ale w ramach reprezentacji do wysokości 0,25 % przychodów. Przepis art. 16 ust. 1 pkt 28 w/w ustawy stanowi, że "nie uważa się za koszt uzyskania przychodów kosztów reprezentacji i reklamy w części przekraczającej 0,25 % przychodów, chyba że reklama prowadzona jest w środkach masowego przekazu lub publicznie w inny sposób". Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają definicji pojęcia "reprezentacja". Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (red.) M. Szymczak, PWN, Warszawa 1981 r. t. II, str. 48 pod pojęciem "reprezentacji" rozumie się okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 06.05.1998 r. /sygn. akt S.A./Sz 1412/97/ określa, że " pojęcie reprezentacji nie musi odnosić się do okazałości, wystawności, a odnosi się do dobrego reprezentowania firmy, które może polegać na odpowiednim ubiorze pracowników, wystroju firmy, sposobie podejmowania intersantów, kontrahentów". Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że wydatki na zakup artykułów spożywczych tj. kawa, herbata, słodycze czy owoce są kosztami ponoszonymi na rzecz jej klientów. W przypadku zakupienia przez klienta pakietu "Popołudnie Piękna" otrzymuje w ramach świadczonej przez Spółkę usługi poczęstunek w postaci, soku, kawy, herbaty, owocu, ciastka. W przypadku wykupienia usług w ramach pakietu "Dzień Urody" klientowi proponuje się jogurt, owoce, słodycze. Pakiety świadczonych usług obejmują również poczęstunek, co czyni te usługi bardziej atrakcyjne dla klientów Spółki. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdza zatem, że ponoszone przez Spółkę wydatki są kosztami uzyskania przychodów ponoszonymi na cele reprezentacji do wysokości 0,25% przychodów podatkowych. Jednocześnie organ II instancji zauważa, że obowiązki podatkowe wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie mogą być modyfikowane na podstawie zawartej umowy pomiędzy Podatnikiem a Laboratorium Kosmetycznym Dr Irena Eris S.A Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji. |
|
| 2006-06-09 |
