
Pytanie:
Pytanie podatnika dotyczy: czy w celu zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów związanych z wynajmem samochodu osobowego nie wprowadzonym do ewidencji środków trwałych ma obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.
P O S T A N O W I E N I E Naczelnik Małopolskiego Urzędu Skarbowego w Krakowie działając na podstawie art. 14a § 1 oraz § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j. t. z 2005 r. Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w odpowiedzi na wniosek z dnia 11.01.2006 r. (data wpływu do tut. Urzędu 19.01.2006 r.), w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych stwierdza, że przedstawione we wniosku stanowisko jest prawidłowe. U Z A S A D N I E N I E W złożonym wniosku z dnia 11.01.2006 r. o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego Spółka wniosła o rozstrzygnięcie, czy w celu zaliczenia wydatków związanych z wynajmem samochodu osobowego nie wprowadzonym do ewidencji środków trwałych ma obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.
Zdaniem Wnioskodawcy nie ma takiego obowiązku, gdyż brak jest przesłanek do stosowania przepisów art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Ustosunkowując się do złożonego wniosku Naczelnik Małopolskiego Urzędu stwierdza co następuje:
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka zajmuje się wynajmem samochodów zarówno na krótkie jak i dłuższe okresy. Wynajmowane klientom samochody są jej własnością, lub nabyte w formie leasingu finansowego i operacyjnego.
Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków, z zastrzeżeniem pkt 30, z tytułu kosztów używania, dla potrzeb działalności gospodarczej, samochodów osobowych niestanowiących składników majątku podatnika ? w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu dla celów podatnika oraz stawki za jeden kilometr przebiegu, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra; podatnik jest obowiązany prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu. Wyłączenie, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 30 cyt. ustawy, dotyczy wydatków ponoszonych na rzecz pracowników z tytułu używania przez nich samochodów na potrzeby podatnika w celu odbycia podróży służbowej i jazdach lokalnych, z tym, że na podstawie art. 16 ust. 5 ustawy, przebieg pojazdu, o którym mowa w ust. 1 i 51, powinien być udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu, z wyłączeniem jedynie ryczałtu pieniężnego.
W ocenie tut. Organu za słusznością stanowiska Podatnika przemawia redakcja ww. przepisów. W art. 16 ust. 1 pkt 51 ww. ustawy mowa jest o liczbie kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu dla celów podatnika, natomiast zgodnie art. 16 ust. 5 zdanie drugie ww. ustawy ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać co najmniej następujące dane: nazwisko, imię i adres zamieszkania osoby używającej pojazdu, numer rejestracyjny pojazdu i pojemność silnika, kolejny numer wpisu, datę i cel wyjazdu, opis trasy (skąd - dokąd), liczbę faktycznie przejechanych kilometrów, stawkę za jeden kilometr przebiegu, kwotę wynikającą z przemnożenia liczby faktycznie przejechanych kilometrów i stawki za jeden kilometr przebiegu oraz podpis podatnika (pracodawcy) i jego dane. Dane dotyczące daty i celu wyjazdu, opisu trasy w istocie znane są podmiotowi używającemu (wykorzystującemu) pojazd w jazdach na potrzeby własnej działalności gospodarczej.
W związku z powyższym, w sytuacji, gdy ww. wydatki dotyczą samochodów osobowych oddanych przez Spółkę do używania osobom trzecim w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, w związku z wykonywaniem której Spółka uzyskuje przychody w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, brak jest przesłanek stosowania przepisów art. 16 ust. 1 pkt 51 tej ustawy. Powyższe nie dotyczy jednak sytuacji wykorzystywania przedmiotowych samochodów również na własne potrzeby podatnika.
W świetle powyższych ustaleń Naczelnik tutejszego Urzędu stwierdza, że stanowisko prezentowane przez Podatnika jest prawidłowe orzekając jak w sentencji postanowienia. Powyższa interpretacja:
? dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę, traci swoją moc z chwilą zmiany przepisów jej dotyczących;
? nie jest wiążąca dla podmiotu, wiąże natomiast właściwe dla Wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej.
W dniu wydania postanowienia nie toczyło się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani postępowanie przed sądem administracyjnym w zakresie wniosku.
Pouczenie:
Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Małopolskiego Urzędu Skarbowego - w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia.