Pytanie:

Czy wskazane wydatki stanowić mogą koszt uzyskania przychodu w myśl art. 15 ust. 1 ustawy podatkowej?

W dniu 1.02.2006 r. wpłynął do tutejszego organu podatkowego wniosek Podatnika o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, uzupełniony następnie w dniu 22.03.2006 r.

Z przedstawionego w złożonym wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskująca zajmuje się m. in. dystrybucją nasion. Sprzedaż realizowana jest za pośrednictwem kilku dystrybutorów na terenie całego kraju. Warunki sprzedaży regulowane są umową ramową na każdy sezon. W umowie na najbliższy sezon Spółka postanowiła przyznać dystrybutorom między innymi następujące bonusy:

- premię za zapłatę w terminie płatności (za tzw. punktualność) przewidzianym umową oraz za dotrzymanie innych warunków umowy - w wysokości 11,50 zł lub 9 zł za jednostkę towaru,

- premię za wykonanie planu sprzedaży (za tzw. efekt) w wysokości 4 zł za każdą sprzedaną jednostkę nasion, przyznana po zakończeniu sezonu.

Powyższe bonusy, jak podała Spółka, są naliczane po zakończeniu sezonu.

W odniesieniu do premii za zapłatę w terminie płatności (za tzw. punktualność) oraz za dotrzymanie innych warunków umowy, Spółka poinformowała, iż niemal cała Jej sprzedaż opiera się na współpracy z dystrybutorami, regulowanej umową, która określa szereg warunków, do spełnienia których dystrybutor jest zobowiązany, a których spełnienie jest niezbędne dla prowadzenia sprzedaży przez Spółkę, a tym samym osiągania przez Nią przychodów podatkowych. Do warunków tych należą m .in. takie zachowania dystrybutorów, jak:

- przestrzeganie wyłączności sprzedaży towaru Spółki (eliminuje sprzedaż konkurencji, a więc zwiększa sprzedaż Spółki),

- przestrzeganie wyłączności sprzedaży co do rejonu (jest warunkiem utrzymania przez Spółkę sprzedaży dla dystrybutorów regionalnych, a więc jest warunkiem osiągania przychodów Spółki),

- przestrzeganie struktury handlowej w rejonie (realizowanie ustalonej przez Spółkę polityki sprzedaży jest warunkiem jej utrzymania na trudnym rynku dystrybucji nasion),

- dostarczanie Spółce szeregu informacji sprawozdawczych i rynkowych (niezbędne dla monitorowania rynku przez Spółkę oraz kontroli sprzedaży przez dystrybutorów),

- uczestniczenie w działaniach marketingowych Spółki w rejonie (niezbędne dla utrzymania marki i zwiększenia sprzedaży Spółki),

- realizowanie płatności w ustalonych terminach (opóźnienia mogłyby spowodować sparaliżowanie działalności Spółki z uwagi na brak płynności finansowej, a tym samym uniemożliwiłyby Jej działalność i osiąganie przychodów).

Jak podała Wnioskująca, spełnienie warunków umowy przez dystrybutorów (konieczne dla funkcjonowania Spółki i osiągania przez Nią przychodów) nie może być wymuszane karami nakładanymi na dystrybutorów, a jedynie ich motywowaniem poprzez swego rodzaju premie za dobrą współpracę i lojalność handlową wobec Spółki; najefektywniejszą premią jest bonus finansowy od zrealizowanej sprzedaży, który uatrakcyjnia warunki sprzedaży i więzi handlowe z dystrybutorami.

Przestrzeganie przez dystrybutorów warunków umowy kontrolowane jest zarówno przez przedstawicieli handlowych działających na danym terenie, składających raporty z wizyt i sytuacji na rynku, jak i przez Zarząd Spółki - jeśli po zakończeniu sezonu przedstawiciele handlowi nie stwierdzą naruszenia warunków umowy przez dystrybutora, przyznawana jest mu premia. Na wartość premii dystrybutor wystawi fakturę sprzedaży dla Spółki.

W odniesieniu do premii za wykonanie planu sprzedaży (za tzw. efekt) Spółka wyjaśniła, iż najlepszą przyjętą na rynku formą motywacji dystrybutorów do zwiększenia wysiłku handlowego i realizowania maksymalnych wyników sprzedażowych, jest premia za efekt, czyli przyznania za wielkość sprzedaży w roku/sezonie. Premia przyznana dystrybutorowi za osiągnięcie określonego progu sprzedaży, stanowiąca przychód dystrybutora, jest najlepszym motorem do zwiększenia przychodów Spółki. Premia przyznawana jest po zakończeniu sezonu i podsumowaniu ilości sprzedaży przez dystrybutora, jeśli osiągnie on wyznaczony w umowie próg sprzedaży. Na wartość premii dystrybutor wystawi fakturę sprzedaży dla Spółki.

W opinii Spółki, możliwość uzyskania ww. premii będzie skłaniać dystrybutorów do kontynuowania zakupów w Spółce, która taką premię oferuje. Wpływać zatem będzie na wzrost sprzedaży nasion, a co za tym idzie, na osiągane przez Spółkę przychody. Zasadne jest zatem stwierdzenie, że premia pieniężna ma charakter wydatku, który:

- poniesiony został w celu uzyskania przychodu, zaś jego poniesienie ma racjonalny i gospodarczo uzasadniony cel,

- nie należy do kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zdaniem Spółki, oznacza to, iż wypłacane dystrybutorom przez Spółkę premie pieniężne będą stanowić - w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - koszt uzyskania przychodów.

Ustosunkowując się do przedstawionej kwestii, stwierdza się co następuje:

W odniesieniu do udzielanych przez Wnioskującą premii dwojakiego rodzaju, tj. premii za punktualność i za efekt w kontekście możliwości zaliczenia wydatków z tego tytułu do kosztów uzyskania przychodów, należy odwołać się do zasady zapisanej w przepisie art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), który stanowi, iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym przepisie art. 16 ust. 1 ustawy, stanowić mogą koszt uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Kosztami uzyskania przychodów są zatem wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów i to zarówno w zakresie kosztów bezpośrednio, jak i pośrednio związanych z uzyskiwanymi przychodami.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż obie premie pieniężne udzielane przez Wnioskującą dystrybutorom (za tzw. efekt oraz za tzw. punktualność) służą ich motywowaniu, są premią za dobrą współpracę i lojalność handlową wobec Spółki, zachęcać mają dystrybutorów do zwiększenia wysiłku handlowego i realizowania maksymalnych wyników sprzedażowych. Możliwość otrzymania premii pieniężnych bez wątpienia stanowi czynnik motywujący dla dystrybutorów (kontrahentów) Wnioskującego, skłaniający do podejmowania przez nich określonych decyzji gospodarczych, tj. kupowania Jego towarów, co w konsekwencji przyczynić się może do uzyskania przez Niego wyższego przychodu.

W opinii organu podatkowego, zasadne jest stwierdzenie, iż opisane w wystąpieniu Podatnika premie pieniężne mają charakter wydatku, który:

- poniesiony został w celu uzyskania przychodu, zaś jego poniesienie jest racjonalnie i gospodarczo uzasadnione, a ponadto

- nie należy do wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy podzielić stanowisko zaprezentowane przez Spółkę i uznać, że przyznawane przez Nią premie mogą stanowić koszt podatkowy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przedmiotowa interpretacja co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskującą i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.