Pytanie:

Czy koszty poniesione w pierwszym roku realizacji kontraktu w całości stanowią koszty uzyskania przychodów tego roku podatkowego, niezależnie od dokonywanej wyceny bilansowej dla kontraktu długoterminowego?

Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest realizacja robót budowlano-montażowych. Sprzedaż realizowana jest najczęściej fakturami częściowymi, potwierdzanymi częściowymi protokółami robót lub zgodnie z harmonogramami ustalanymi w zawartych umowach o roboty budowlano-montażowe.

Zgodnie z art. 34a ustawy o rachunkowości na dzień bilansowy firma dokonuje wyceny kontraktów długoterminowych proporcjonalnie do stopnia zaawansowania usługi. Przychody ustalane są proporcjonalnie do stopnia jej zaawansowania. Stopień zaawansowania mierzony jest udziałem kosztów poniesionych od dnia zawarcia umowy do dnia ustalenia przychodów w całkowitych kosztach wykonania usługi. Kontrakt długoterminowy najczęściej realizowany jest w 2-3 latach podatkowych.Występują lata, w których koszty przewyższają osiągnięte dla celów podatkowych przychody i takie, w których występuje sytuacja odwrotna.

Spółka przedstawiła następujący przykład liczbowy:wartość kontraktu w cenach sprzedaży 1.000,00;planowane całkowite koszty kontraktu 800,00;planowana marża (20%) 200,00;koszty poniesione w pierwszym roku realizacji kontraktu 500,00;sprzedaż wg faktur w pierwszym roku realizacji kontraktu 450,00;stopień zaawansowania 500/800* 100= 62,5%;określenie przychodu bilansowego-wycena 1.000,00* 62,5%= 625,00.

Czy koszty poniesione w pierwszym roku realizacji kontraktu w całości stanowią koszty uzyskania przychodów tego roku podatkowego, niezależnie od dokonywanej wyceny bilansowej dla kontraktu długoterminowego?

Zdaniem Spółki zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami podatkowymi są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem określonych w art. 16 ust. 1, a zgodnie z art. 15 ust. 4 koszty podatkowe potrącalne są tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą, tzn. koszty poniesione i zarachowane, jeżeli w tym roku osiągnięto również przychody związane z tymi kosztami.

Organ podatkowy stwierdza, że przedstawione stanowisko jest prawidłowe.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W powołanym powyżej art. 15 ust. 1 ustawy ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie, jakie konkretne koszty mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. Aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów musi zachodzić związek przyczynowo-skutkowy między wydatkiem a przychodem.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 wskazanej ustawy, koszty uzyskania przychodów są potrącalne tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą, tj. są potrącalne także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą sie do przychodów danego roku podatkowego, chyba że ich zarachowanie nie było możliwe; w tym przypadku są one potrącalne w roku, w którym zostały poniesione.

Z opisanego stanu faktycznego oraz przedstawionego przez Spółkę wyliczenia dochodu i kosztów wynika, iż Spółka ponosi w okresie sprawozdawczym koszty uzyskania przychodów w kwocie przewyższającej osiągnięty w tym okresie przychód. Oznacza to, iż w tym samym okresie sprawozdawczym Spółka poniosła wydatki i uzyskała przychód. Zatem niezależnie od wielkości osiągniętych przychodów oraz od dokonywanej wyceny bilansowej kontraktu długoterminowego Podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów całość wydatków poniesionych w roku podatkowym, którego przychodów dotyczą.

Przedmiotowa interpretacja co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.