Pytanie:

dotyczy zastosowania prawa podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych w sprawie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów różnicy między ceną uzyskaną ze sprzedaży wierzytelności a kwotą tej wierzytelności.

Pismem z dnia 30.12.2005r. Spółka złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka posiada przedawnioną wierzytelność z tytułu należności za dostawy towarów, której odzyskanie z racji przedawnienia nie jest możliwe.

W kontekście przedstawionego stanu faktycznego Spółka zadała pytania:

1. czy sprzedając taką wierzytelność (nawet za ?symboliczną złotówkę?), może uznać za koszt uzyskania przychodu różnicę między ceną uzyskaną ze sprzedaży a wartością sprzedanej wierzytelności oraz
2. czy kwota podatku VAT zawarta w sprzedanej wierzytelności również zalicza się wówczas do kosztów uzyskania przychodu?
   
   

W zajętym stanowisku Spółka uważa, że w przypadku sprzedaży ?trudnych? wierzytelności, które uprzednio zarachowane były jako przychody należne, różnicę z tej transakcji można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 16 ust 1 pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Z kolei kwota uzyskana ze sprzedaży wierzytelności to dla Spółki nowy przychód ? stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy, z którym wiążą się nowe koszty ? w tym przypadku kosztem tym jest kwota niespłaconej wierzytelności zawierająca w sobie podatek VAT. Podsumowując Spółka uważa, że dokonując sprzedaży wierzytelności może różnicę między uzyskaną kwotą a kwotą tej wierzytelności zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w całości.

Z powyższym stanowiskiem nie sposób zgodzić się, mając na względzie unormowania zawarte w powołanych przez wnioskodawcę art. 14 ust. 1 i art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 z późn.zm.).

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy w/g stanu prawnego obowiązującego w 2005r., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat z tytułu odpłatnego zbycia wierzytelności, chyba że wierzytelność ta uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3, została zarachowana jako przychód należny. Z przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego wynika, że wierzytelność została zarachowana jako przychód należny, a więc strata z tytułu odpłatnego zbycia tej wierzytelności stanowi koszt uzyskania przychodu. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy stratą jest różnica między kosztami uzyskania przychodu a uzyskanym przychodem. Natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 46 ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług (z wyjątkami wymienionymi w tym przepisie). Zatem przy ustalaniu straty, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 39, za koszt uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia wierzytelności należy uznać jej wartość netto (bez podatku VAT) uprzednio zarachowaną jako przychód należny. Natomiast przychodem z odpłatnego zbycia tej wierzytelności, stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy, będzie wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tego prawa majątkowego, przychód określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Nie może więc to być sprzedaż za ?symboliczną złotówkę?, lecz cena sprzedaży powinna odpowiadać wartości rynkowej.

W świetle powyższych przepisów, nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kwoty niespłaconej wierzytelności wraz z zawartym w niej podatkiem VAT, lecz wynikającą z art. 16 ust. 1 pkt 39 stratę z tytułu odpłatnego zbycia wierzytelności obliczoną zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 39 z uwzględnieniem art. 14 ust. 1 w/w ustawy (z uwzględnieniem kwot netto).