Pytanie:

Czy wierzytelność wynikająca z nakazu zapłaty, jako spełniająca warunki określone w art. 23 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może być zaliczona do kosztów działalności - w miesiącu uprawomocnienia się orzeczenia sądu, czyli w grudniu 2005r., czy też - w miesiącu otrzymania informacji z sądu, czyli w styczniu 2006r. lub w miesiącu następnym ?

Przedmiot interpretacjiPodatnik we wspomnianym piśmie z dnia 23.02.2006r. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Płocku o interpretację przepisów prawa w zakresie, czy wierzytelność wynikająca z nakazu zapłaty, jako spełniająca warunki określone w art. 23 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może być zaliczona do kosztów działalności : w miesiącu uprawomocnienia się orzeczenia sądu, czyli w grudniu 2005 r., czy też- w miesiącu otrzymania informacji z sądu, czyli w styczniu 2006 r. lub w miesiącu następnym?

Stanowisko WnioskodawcyPodatnik uważa, iż powyższy koszt nie jest bezpośrednio związany z przychodami uzyskanymi z działalności gospodarczej prowadzonej w 2005 roku. Co jakiś czas (mniej więcej raz na rok) sprawdza, jak wygląda sytuacja finansowa Dłużnika. Jeżeli np. dopiero pod koniec roku 2006 lub po dwóch latach uzyskałby informację, która pozwalałaby na zaliczenie wierzytelności w koszty z datą uprawomocnienia się wyroku sądu, o którym mowa powyżej, konieczne stałoby się korygowanie wszystkich zeznań podatkowych za ubiegłe lata. Stąd zdaniem Podatnika, wierzytelności wynikające z nakazu zapłaty powinny być zaliczone do kosztów w miesiącu otrzymania informacji z sądu, czyli w styczniu 2006 r. lub w miesiącu następnym.

Ocena prawna stanowiska WnioskodawcyZgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 20 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych ( tekst jednolity Dz .U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są wierzytelności nieściągalne , które uprzednio na podstawie art. 14 zostały zarachowane jako przychody należne i których nieściągalność została uprawdopodobniona. W myśl zaś przepisów art. 23 ust. 2 pkt 2b) tej ustawy za wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 20, uważa się te wierzytelności, których nieściągalność została udokumentowana postanowieniem sądu o umorzeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku, gdy zachodzi okoliczność, o której mowa w lit. a), tj. gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania. Koszty związane z działalnością gospodarczą podlegają zarachowaniu w tym roku podatkowym, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące, że koszty te spełniają ustawowe wymogi do uznania ich za koszty uzyskania przychodu (vide: art. 22 ust. 4 cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona zarachowanie w koszty uzyskania przychodu może nastąpić w roku podatkowym, w którym nieściągalność tych wierzytelności została uprawdopodobniona. O roku zaliczenia nieściągalnej wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów decyduje więc data wystawienia dokumentu stanowiącego podstawę do takiego działania. Kluczowy jest rok podatkowy w którym sąd wydał postanowienie o umorzeniu postępowania podatkowego. Doręczenie podatnikowi tego postanowienia w kolejnym roku podatkowym ma już wtórne znaczenie. Liczy się bowiem to, kiedy została spełniona przesłanka uprawniająca do zaliczenia długu w koszty.

W Pana przypadku nieściągalność wierzytelności została udokumentowana , a więc uprawdopodobniona w 2005 roku i w tym roku ma Pan prawo zaliczyć w koszty uzyskania przychodów wierzytelności nieściągalne, o których mowa wyżej. W przypadkach, gdy upłynie termin rozliczenia danego roku podatkowego - zaliczenie takich wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów - możliwe jest poprzez złożenie korekty zeznania rocznego. Korektę deklaracji, zeznań dopuszcza art. 81, 81a powołanej wyżej ustawy Ordynacja podatkowa. Stąd postanowiono jak w sentencji

Interpretacja niniejsza dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia opisanych przez niego zdarzeń. Interpretacja nie jest wiążąca dla Podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie służy Stronie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej).