Pytanie:

Czy ponoszone przez Podatnika koszty, związane z naprawami dokonanymi w ramach gwarancji i rękojmi, stanowią koszty uzyskania przychodu?

W dniu 30.12.2005r. Podatnik złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka produkuje panele do pralek automatycznych, których odbiorcami są producenci pralek. Ci ostatni z kolei zlecają wykonanie prac serwisowych firmom zewnętrznym, specjalizującym się w naprawach sprzętu gospodarstwa domowego. Producenci udzielają gwarancji i rękojmi na produkowane przez siebie pralki. W przypadku awarii pralek w okresie gwarancji lub rękojmi firmy serwisowe zajmujące się naprawami pralek dokonują naprawy na rzecz klientów nieodpłatnie i obciążają kosztami napraw producenta pralek. Firmy serwisowe są zobowiązane opisać awarie i do faktur za wykonane usługi dołączyć ten opis. Przez określony okres firmy serwisowe zobowiązane są przechowywać części zamienne, które uległy awarii. Producenci pralek zatrudniają osoby, które nadzorują zarówno jakość usług świadczonych przez firmy serwisowe, jak i zasadność prowadzonych napraw gwarancyjnych. Umowy między producentem a firmami usługowymi w szczegółowy sposób regulują zasady współpracy.

Usługi serwisowe, w tym naprawy gwarancyjne i w ramach rękojmi są przeprowadzane przez firmy serwisowe bezpośrednio u ostatecznego klienta, tj. nabywcy pralki.

W przypadku napraw gwarancyjnych i tych wykonywanych w ramach rękojmi spowodowanych usterką podzespołów dostarczonych przez Wnioskującą (producent pralek ustala to na podstawie danych dostarczonych przez firmy serwisowe ? faktury za naprawy), producent obciąża Spółkę kosztami tych napraw. W takim przypadku na podstawie rachunków firm serwisowych producent pralek przerzuca koszty napraw na dostawców elementów, które w okresie gwarancji miały usterkę. W praktyce zatem tylko niewielka część kosztów napraw obciąża Wnioskującą ? tylko bowiem w przypadku awarii ww. urządzeń spowodowanych podzespołami dostarczonymi przez Spółkę, producent pralek obciąży Ją kosztami, jakie wiązały się z naprawami tych urządzeń dokonanymi przez firmy serwisowe. Umowa pomiędzy producentem urządzeń i dostawcami reguluje szczegółowo również zasady obciążania kosztami napraw gwarancyjnych. W tym zakresie Wnioskująca ma możliwość sprawdzenia zasadności napraw.

W związku z powyższym, Spółka zwróciła się z zapytaniem, czy ponoszone przez Nią koszty, związane z naprawami dokonanymi w ramach gwarancji i rękojmi stanowią koszty uzyskania przychodu?

Zdaniem Spółki koszty napraw, realizowanych w ramach rękojmi i gwarancji, którymi jest obciążana przez producenta, stanowią dla Niej koszt uzyskania przychodów. W opinii Spółki, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu uzyskania przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1. Interpretacja tego przepisu i orzecznictwa sądowego prowadzi do wniosku, iż poniesione koszty powinny mieć celowy związek z przychodem. Ten cel (planowany przychód) musi być widoczny a ponoszone koszty winny go realizować lub co najmniej zakładać jako realny. W opinii Spółki podkreślić należy, że wystarczającym jest istnienie pośredniego związku pomiędzy ponoszonymi kosztami a uzyskiwanymi przychodami, by dane wydatki mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Wnioskująca, w związku z zawartymi porozumieniami, jest obciążana kosztami związanymi z naprawami ww. urządzeń, wykonanymi w ramach gwarancji i rękojmi, jeżeli naprawy te były spowodowane wadliwym działaniem podzespołów (dostarczanych przez Spółkę) zamontowanych w pralkach automatycznych.

Zdaniem Wnioskującej, nie ulega wątpliwości, że koszty napraw gwarancyjnych i napraw wykonanych w ramach rękojmi, związane z usunięciem wad tych urządzeń (którymi jest obciążana przez producenta) ? jako koszty bezpośrednio związane z osiągnięciem przychodu przez Spółkę, a nie wymienione art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ? są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Nadto Spółka uważa, że w rozważanej sytuacji, dla oceny możliwości zaliczania tych kosztów do kosztów uzyskania przychodów bez znaczenia pozostaje fakt, iż naprawy realizowane w ramach gwarancji i rękojmi nie są wykonywane bezpośrednio przez Spółkę, natomiast do dokonywania tych napraw wykorzystywana jest sieć serwisu, zorganizowana przez producenta pralek automatycznych.

Ustosunkowując się do przedstawionej powyżej kwestii, stwierdza się co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy, stanowić mogą koszt uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, dotyczące całokształtu działalności podatnika, związane z funkcjonowaniem firmy.

Zauważyć należy, iż zdefiniowanie celu osiągnięcia przychodu nie może być traktowane jedynie w kategoriach formalnych, ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w przywołanym przepisie art. 15 ust. 1 ww. ustawy nie wymaga wykazania, że konkretny przychód jest skutkiem poniesienia określonego kosztu. Najwłaściwsza i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:

? przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu), oraz

? potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.

Zaznaczyć jednak należy, iż możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, iż wydatek ten spodziewanego przychodu nie przysporzy.

Zgodnie z art. 556 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, jeżeli rzecz sprzedana ma wadę zmniejszającą jej wartość lub użyteczność ze względu na cel w umowie oznaczony albo wynikający z okoliczności lub z przeznaczenia rzeczy, jeżeli rzecz nie ma właściwości, o których istnieniu zapewnił kupującego, albo jeżeli rzecz została kupującemu wydana w stanie niezupełnym (rękojmia za wady fizyczne).

Stosownie zaś do art. 577 § 1 kodeksu cywilnego, w wypadku gdy kupujący otrzymał od sprzedawcy dokument gwarancyjny co do jakości rzeczy sprzedanej, poczytuje się w razie wątpliwości, że wystawca dokumentu (gwarant) jest obowiązany do usunięcia wady fizycznej rzeczy lub do dostarczenia rzeczy wolnej od wad, jeżeli wady te ujawnią się w ciągu terminu określonego w gwarancji.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy podatkowej, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów: kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.

Wnioskodawca podnosi, iż - zgodnie z zawartą umową - jest obciążany kosztami napraw urządzeń na zasadach rękojmi za wady i gwarancji jakości, gdy usterka spowodowana była dostarczonymi przez Niego podzespołami. Wydatków tych nie można ? zdaniem tutejszego organu podatkowego ? utożsamiać z obowiązkiem zapłaty kary umownej albo odszkodowania, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy podatkowej.

Wydatki, którymi obciążana jest Spółka (koszty napraw z tytułu rękojmi za wady i gwarancji jakości), jako koszty bezpośrednio związane z osiągnięciem przychodów, a jednocześnie nie ujęte w katalogu negatywnym art. 16 ust. 1 ustawy podatkowej, zaliczane być mogą do kosztów uzyskania przychodów.

Obowiązkiem podatników, jako odnoszących ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją powołanego ust. 1 art. 15 ustawy podatkowej.

Przedmiotowa interpretacja co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskującą i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.