Pytanie:

Pytanie podatnika dotyczy momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku z tytułu nabycia od innego podmiotu wierzytelności.

We wniosku zostały postawione cztery pytania:
1. dotyczące momentu powstania przychodu z tytułu nabycia od innego podmiotu wierzytelności,
2. dotyczące momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku z tytułu nabycia od innego podmiotu wierzytelności,
3. dotyczące określenia kursu Euro wg którego należy przeliczyć cenę nabycia i wartość nominalną nabytej wierzytelności,
4. dotyczące zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów różnic kursowych powstałych w momencie zapłaty za nabytą wierzytelność.
Stanowisko organu podatkowego na każde z tych pytań stanowi odrębne postanowienie. Niniejsze postanowienie stanowi odpowiedź na drugie z zadanych pytań.
Jak stanowi art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

Ze stanu faktycznego przedstawionego w pisemnym zapytaniu wynika, iż Spółka w swojej działalności podstawowej nie zajmująca się obrotem wierzytelnościami nabyła w 2005 r. od innego podmiotu wierzytelność z tytułu pożyczki. Wartość nominalna wierzytelności wynosi 186.110,24 EURO. Nabycie wierzytelności nastąpiło za cenę określoną w umowie w wysokości 176.326,70 EURO. Ponieważ cena wyrażona jest w walucie EURO (sprzedawca wierzytelności jest podmiotem niemieckim) w momencie zapłaty za przedmiotową wierzytelność powstały różnice kursowe.W związku z przedstawionym stanem faktycznym podatnik pyta czy w momencie nabycia wierzytelności wydatek ten stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodu?
Zdaniem Spółki w momencie nabycia wierzytelności nie powstanie w Jednostce ani przychód ani koszt dla celów podatku dochodowego od osób prawnych. Przychód powstanie w dacie faktycznego otrzymania należności od dłużnika tej należności. W tym momencie wydatek na nabycie tej wierzytelności stanie się kosztem uzyskania przychodów.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego tut. organ podatkowy stwierdza, iż stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54 poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu. Jednocześnie zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy koszty uzyskania przychody są potrącalne tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą, tj. są potrącalne także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego, chyba że ich zarachowanie nie było możliwie: w tym przypadku są one potrącalne w roku, w którym zostały poniesione.

Przychód z nabycia wierzytelności nie jest zatem w przypadku Spółki przychodem należnym związanym z działalnością gospodarczą, o jakim mowa w art. 12 ust. 3 powołanej ustawy, a przychodem z prawa majątkowego, jakim jest wierzytelność nabyta na podstawie przepisów art. 509-518 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm). Przychodem z praw majątkowych jest zatem uiszczona przez dłużnika kwota wierzytelności. W konsekwencji przychód powstaje u nabywcy wierzytelności w dacie faktycznego otrzymania należności od dłużnika tej wierzytelności zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wówczas wydatki poniesione na jej zakup mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, stosownie do art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pod warunkiem, że przychód ze zbycia jest co najmniej równy (lub wyższy) tymże wydatkom, tzn. w sytuacji, gdy nie wystąpi strata z tytułu zbycia wierzytelności, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 39 wymienionej ustawy, rozumiana jako nadwyżka ceny zakupu nad ceną sprzedaży. Powstała ewentualnie strata która jest wynikiem przeprowadzonej transakcji, stanowi stratę z działalności gospodarczej i nie jest kosztem uzyskania przychodów.