Pytanie:

Pytanie podatnika dotyczy momentu rozpoczęcia amortyzacji podatkowej transformatora blokowego.

Jak stanowi art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta) starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sadem administracyjnym.
W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu o sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

Z przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, że podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej jest produkcja energii elektrycznej, która wytwarzana jest w 8 blokach energetycznych. W układzie z każdym z bloków energetycznych pracuje transformator blokowy, stanowiący odrębny środek trwały. Z uwagi na konieczność zapewnienia nieprzerwanych dostaw energii elektrycznej, Spółka utrzymuje dodatkowe urządzenia energetyczne oraz części (elementy) tych urządzeń. Utrzymanie powyższego wyposażenia strategicznego stanowi niezbędny i konieczny wymóg prawidłowego funkcjonowania elektrowni, dzięki któremu zostaną zminimalizowane nadmierne przestoje spowodowane awariami, remontami albo modernizacjami urządzeń wykorzystywanych w procesie produkcji energii elektrycznej. W ramach powyższego wyposażenia Spółka posiada m.in. dodatkowy transformator blokowy (transformator nr 9), charakteryzujący się analogicznymi parametrami technicznymi jak pozostałe 8 transformatorów blokowych pracujących w układzie z poszczególnymi blokami energetycznymi. Posiadanie przez Spółkę transformatora nr 9 warunkuje prawidłowe funkcjonowanie elektrowni oraz niezakłóconą pracę całego systemu urządzeń wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej. W razie awarii lub konieczności przeprowadzenia remontu (modernizacji) jednego z 8 transformatorów blokowych, na jego miejsce montowany jest transformator nr 9 dotychczas utrzymany w gotowości poza procesem produkcji, co pozwala zminimalizować okres przestoju bloku energetycznego. Posiadane przez Spółkę transformatory blokowe są zatem wykorzystywane w procesie produkcji energii elektrycznej w sposób rotacyjny. Transformator blokowy nr 9, którego istnienie zostało stwierdzone w trakcie inwentaryzacji przeprowadzonej w 1999 roku, nie został uznany przez Spółkę za środek trwały, lecz za tzw. zapas strategiczny którego wartość po inwentaryzacji określono na ... zł. Ponadto, Spółka poniosła nakłady na modernizację powyższego transformatora w wysokości ... zł w 2000 r. oraz ... zł w 2003 r., co daje ogółem .... zł. Wydatki na modernizację transformatora nr 9 rozliczone w 2000 oraz 2003 roku były początkowo ujęte dla potrzeb księgowych na kontach inwestycji rozpoczętych Spółki.
Dla potrzeb podatkowych wydatki uwzględnione na tych kontach były wyłączane z wyniku podatkowego przy uzgadnianiu podstaw opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych do wyniku księgowego. Z konta inwestycji rozpoczętych Spółka przeksięgowała następnie te wydatki na konta zapasów, traktując je jako zwiększające wartość zapasów Spółki. Od określonej w powyższy sposób wartości zapasów Spółka dokonywała odpisów aktualizujących, które nie były jednak zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Dodatkowo, powyższe wydatki nie stanowiły również kosztów uzyskania przychodów Spółki w sposób bezpośredni. W konsekwencji, przedmiotowe wydatki na modernizację transformatora nr 9 nie zostały w jakikolwiek sposób uwzględnione w wyniku podatkowym Spółki w 2000 i 2003 roku. W kwietniu 2003 roku, w związku z awarią transformatora blokowego na bloku energetycznym 2, dokonano wymiany uszkodzonego transformatora na przedmiotowy transformator nr 9. Przy dokonywaniu rozliczenia przeprowadzonej wymiany okazało się, że powyższy transformator był ujęty nie tylko w ewidencji magazynowej, ale również w ewidencji środków trwałych jako w pełni umorzony środek trwały. W celu usunięcia podwójnego zaewidencjonowania, w grudniu 2003 roku Spółka podjęła błędną decyzję o wykreśleniu transformatora nr 9 z ewidencji środków trwałych oraz pozostawieniu go wyłącznie w ewidencji magazynowej. Wobec powyższego, w grudniu 2004 roku Spółka wprowadziła posiadany dodatkowy transformator do ewidencji środków trwałych, jednocześnie wykreślając ten transformator z ewidencji magazynowej. Począwszy od stycznia 2005 roku (tj. od miesiąca następującego po miesiącu wprowadzenia tego środka trwałego do ewidencji), Spółka zamierza rozpocząć dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej tego środka trwałego według 10% stawki amortyzacji właściwej dla urządzeń klasyfikowanych według symbolu 630 Klasyfikacji Środków Trwałych. Podstawa amortyzacji tego środka trwałego została ustalona w kwocie ... zł, stanowiącej sumę nakładów modernizacyjnych poniesionych na przedmiotowy transformator po jego ujawnieniu w 1999 roku.

Spółka zwraca się z zapytaniem:
Czy w przedmiotowej sprawie odpisy amortyzacyjne od wartości transformatora blokowego nr 9 mogą być dokonywane począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środektrwały został ponownie wprowadzony do ewidencji środków trwałych?

W świetle przedstawionego stanu faktycznego Spółka zajmuje stanowisko, iż począwszy od stycznia 2005 roku (tj. od miesiąca następującego po miesiącu wprowadzenia tego środka trwałego do ewidencji) jest uprawniona do amortyzacji podatkowej transformatora blokowego nr 9.
Tutejszy organ podatkowy stwierdza, że zgodnie z treścią art. 16d ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm./ składniki majątku o których mowa w art. 16a-16c wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania.
Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego, o którym mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4 ustawy. Na mocy art. 16h ust. 1 pkt 4 powołanej ustawy od ujawnionych środków trwałych nie objętych dotychczas ewidencją, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji.
Równocześnie na podstawie art. 16h ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, odpisy amortyzacyjne dokonuje się począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór. Biorąc powyższe pod uwagę, jak również uwzględniając przedstawiony przez Spółkę stan faktyczny oraz okoliczność, że transformator blokowy nr 9 spełnia przesłanki uzasadniające prawo Spółki do dokonywania odpisów amortyzacyjnych, tut. organ podatkowy podziela zawarte we wniosku stanowisko Spółki.

Wobec powyższego postanowiono jak w sentencji.
Zgodnie z art. 143 § 1 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, postanowienie niniejsze zostało wydane z upoważnienia Naczelnika Drugiego Śląskiego Urzędu Skarbowego w Bielsku-Białej.Z
godnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.
Stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia.
Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał postanowienie.