Istota interpretacji:

Czy odszkodowanie za bezumowne korzystanie pomieszczeń, będzie stanowić dochód zwolniony z podatku dochodowego od osób prawnych?

Z uwagi na braki formalne wniosku pismem z dnia 27 lutego 2008r. wezwano o ich uzupełnienie. Braki te uzupełniono 12 marca 2008r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Uczelnia jest właścicielem nieruchomości gruntowej. Na nieruchomości posadowiony jest budynek dwukondygnacyjny z podpiwniczeniem, także będący własnością Uczelni. W budynku znajdują się pomieszczenia piwniczne o powierzchni około 100 m. kw.

W drugiej połowie miesiąca czerwca 2007r. ujawniony został w sposób nie budzący wątpliwości fakt, że wymienione pomieszczenia piwniczne od 01 stycznia 2000r. do 30 czerwca 2007r. użytkowane były w części na cele socjalno-mieszkalne a w części na cele magazynowe przez Spółkę z o.o.

O użytkowaniu tych pomieszczeń przez Spółkę Uczelnia nie posiadała jakiekolwiek wiedzy, do momentu ustalenia tego faktu w czerwcu 2007 roku. Rozpoczęcie użytkowania pomieszczeń przez Spółkę, nie poprzedziły jakiekolwiek uzgodnienia z Uczelnią.

Przed 01 stycznia 2000 roku Uczelnię i Spółkę nie łączyła żadna umowa dotycząca przedmiotowych pomieszczeń.

Po ustaleniu faktu samowolnego korzystania z pomieszczeń bez umowy, Uczelnia opierając się na przepisach Kodeksu cywilnego dotyczących ochrony własności, wystąpiła o odszkodowanie za bezumowne korzystanie z jej własności.

Uzyskane środki Uczelnia w całości przekazała na cele statutowe, które zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych są wolne od podatku dochodowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy odszkodowanie będzie stanowić dochód zwolniony z podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych...

Uczelnia stoi na stanowisku, że odszkodowanie, które w momencie wpływu na rachunek bankowy w całości przekazała na cele statutowe, korzysta ze zwolnienia przedmiotowego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.