W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka świadczy usługi dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie miasta. Jest właścicielem sieci wodociągowej i kanalizacyjnej jak również oczyszczalni ścieków. Jako właściciel ponosi koszty związane z poborem i dostarczeniem wody ze źródeł do odbiorców oraz koszty utrzymania całej sieci wodociągowej. Uzdatniona woda jest dostarczana do odbiorców indywidualnych i komercyjnych i z tego tytułu Spółka uzyskuje przychody podlegające opodatkowaniu. Tą samą siecią wodociągową woda jest dostarczana na oczyszczalnię ścieków na potrzeby własne do procesu technologicznego oczyszczalni ścieków. Woda ta jest opomiarowana, w związku z tym łatwo wyliczyć jej koszt.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dostarczoną wodę z sieci wodociągowej na potrzeby działalności Spółki należy traktować z jednej strony jako przychód, z drugiej strony jako koszt podatkowy według ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Spółka ma na celu dostarczenie wody i odprowadzenie ścieków od odbiorców indywidualnych jak i komercyjnych. Jako właściciel ponosi koszty dostarczenia wody należytej jakości, jak i koszty utrzymania całej sieci. Woda zużyta na potrzeby Spółki jest taka sama jak woda dostarczana mieszkańcom miasta. Nie jest towarem zakupionym lecz pochodzi z własnej sieci wodociągowej. Zdaniem Spółki, dostarczając wodę na własne potrzeby nie uzyskuje przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z drugiej strony zużytej wody w procesie technologicznym oczyszczalni ścieków nie można traktować jako kosztu uzyskania przychodu.

Na tle przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Przepis art. 12 ust. 1-3 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) dokonuje przykładowego wyliczenia przychodów, na co wskazuje użycie sformułowania "w szczególności". Natomiast art. 12 ust. 4 w/w ustawy zawiera katalog przysporzeń których nie zalicza się do przychodów. Pomimo, iż katalog zawarty w art. 12 ust. 1-3 ma charakter otwarty, nie oznacza to, że każde przysporzenie nie wymienione w art. 12 ust. 4 będzie przychodem podatkowym. Byłoby to sprzeczne z fundamentalną zasadą prawa podatkowego stanowiącą, że zakres przedmiotu opodatkowania musi być precyzyjnie określony w ustawie podatkowej, a interpretacja jej przepisów nie może być rozszerzająca. Określenia tego co jest przychodem powinno się zatem dokonywać na podstawie art. 12 ust. 1-3 w/w ustawy.

Mając powyższe na uwadze, wśród przychodów podatkowych można wyodrębnić:

1. pieniądze i wartości pieniężne,
   
2. świadczenia rzeczowe (otrzymane nieodpłatnie rzeczy lub prawa),
   
3. inne otrzymane nieodpłatnie (bądź częściowo odpłatnie) świadczenia,
   
4. przychody niemające charakteru przysporzenia majątkowego.
   
   

W przedmiotowej sprawie, działanie Spółki polegające na dostarczaniu wody na potrzeby własne nie wyczerpuje dyspozycji żadnej z sytuacji opisanych powyżej. Oznacza to, że nie może ono stanowić przychodu podatkowego.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 w/w ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.1 (...). W przedstawionym stanie faktycznym Spółka winna zaewidencjonować zużytą w procesie technologicznym wodę po stronie kosztów uzyskania przychodów o wartości równej iloczynowi zużytej wody i ceny jednostkowej. Za takim rozwiązaniem przemawia dyspozycja art. 15 ust. 3 w/w ustawy. Przepis ten jest adresowany co prawda do innej grupy podatników ale potwierdza zasadę, że ewidencjonowanie kosztów dotyczy także te jednostki, które dla celów gospodarczych zużywają wytworzone przez siebie surowce i towary. Woda zużyta na własne potrzeby w oczyszczalni ścieków będzie miała związek z przychodami ze sprzedaży usług dostarczania wody i odprowadzania ścieków, a zatem stanowi koszt uzyskania przychodu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.