Pytanie:

dotyczy sposobu ustalenia przychodu ze sprzedaży budynku

W dniu 22.01.2007 r. do Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu wpłynął wniosek Spółki z o. o. "X" o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

Jak stanowi art. 14a §1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta, mają obowiązek udzielić pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w §1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

Spółka z o. o. "X" podaje, że w kwietniu 2004 r. zakupiła budynek gospodarczy będący obiektem po gazowni wraz z gruntem. Zgodnie z opinią rzeczoznawcy budynek był w stanie dużego zniszczenia. Stan techniczny nie pozwalał na prowadzenie tam działalności gospodarczej bez dużych nakładów inwestycyjnych. W roku 2005 Spółka wydzieliła powierzchnię ok. 100 m#178; na utworzenie siedziby spółki.

W związku z powyższym, koszty za energię, CO, podatek od nieruchomości oraz remonty na przystosowanie części budynku na biuro, ewidencjonowane były na konto kosztów podatkowych. Budynek nie był amortyzowany. Od dnia zakupu nieruchomości starano się o pozyskanie inwestora, współinwestora lub dzierżawcy, jednak działania powyższe były nieskuteczne. Spółka, z uwagi na brak środków na remont, podjęła decyzję o odsprzedaży budynku udziałowcowi.

Wobec powyższego Spółka ma wątpliwości, czy przychód uzyskany ze sprzedaży budynku, w związku z faktem, iż nie był amortyzowany, będzie dla Spółki przychodem w pełnej wysokości, czy tylko w zakresie nadwyżki przychodów nad kosztami nabycia.

Zdaniem Podatnika przychodem do opodatkowania uzyskanym ze sprzedaży budynku będzie różnica pomiędzy wartością sprzedaży określoną w akcie notarialnym, a wartością zakupu tego budynku powiększoną o ewentualne koszty związane z jego sprzedażą.

Mając na uwadze przedstawiony przez podatnika stan faktyczny sprawy Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu informuje.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlega dochód z odpłatnego zbycia środków trwałych, który stanowi nadwyżkę przychodu z odpłatnego zbycia ponad koszty jego uzyskania.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b), nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Z przedstawionej we wniosku sytuacji wynika, iż Spółka nie dokonywała odpisów amortyzacyjnych z uwagi na nie wykorzystywanie budynku do działalności gospodarczej (niewielka tylko część budynku została wydzielona na biuro). Stąd dochodem Spółki ze sprzedaży budynku będzie przychód pomniejszony o faktycznie poniesione wydatki na jego nabycie i koszty ustalone zgodnie z ww. przepisami, tj. koszty związane z jego sprzedażą.

Jednocześnie Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu zwraca uwagę na brzmienie art. 14 ust. 1 zdanie drugie ww. ustawy, zgodnie z którym cenę określoną w umowie należy ustalić na poziomie wartości rynkowej sprzedawanych rzeczy lub praw, gdyż w przypadku nieuzasadnionego przyjęcia tej ceny w wysokości znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy może określić ten przychód w wysokości wartości rynkowej.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że stanowisko Spółki przedstawione w powołanym na wstępie piśmie jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania postanowienia.

Jak stanowi art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał postanowienie.