Pytanie:

Pytanie dotyczy ustalenia momentu poniesienia "wydatków inwestycyjnych" dla celów obliczenia wielkości otrzymanej oraz dopuszczalnej pomocy publicznej w ramach działalności w specjalnej strefie ekonomiczne.

U Z A S A D N I E N I E
W dniu 09.03.2007 r. do Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu wpłynął wniosek o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.
Zgodnie z art. 14 a §1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz /prezydent miasta/, starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta, mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w §1 następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.
Z przedłożonego wniosku wynika, iż XXX w drugiej połowie 2006 roku rozpoczęła realizację programu inwestycyjnego obejmującego m. in. budowę hali przetwórczej i magazynowej, natomiast dopiero w dniu 30.12.2006 r. uzyskała zezwolenie na działalność w specjalnej strefie ekonomicznej. Tak więc część prac budowlanych związanych z modernizacją infrastruktury Podatnika wykonano przed uzyskaniem zezwolenia na działalność w SSE.
Spółka ma wątpliwości dotyczące ustalenia momentu poniesienia "wydatków inwestycyjnych" dla celów obliczenia wielkości otrzymanej oraz dopuszczalnej pomocy publicznej w postaci zwolnienia podatkowego.
Zdaniem Podatnika, dla celów obliczenia wielkości otrzymanej oraz dopuszczalnej pomocy publicznej w ramach działalności w specjalnej strefie ekonomicznej, za moment poniesienia wydatku należy uznać datę faktycznej zapłaty za usługę niezależnie od daty wykonania prac tj. przed lub po uzyskaniu zezwolenia na prowadzenie działalności w SSE oraz wystawienia czy otrzymania faktury.
Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu stwierdza, co następuje:
Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 z ustawy z dnia 15 lutego 1999 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j. t. Dz. U. Nr 54 z 2000 r. poz. 654 z poźn. zm.) dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. Nr 42, poz. 274) korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego. Przy czym Podatnikowi zwolnienie to przysługuje wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy. Wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.
Zasady korzystania ze zwolnień od podatku dochodowego w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej na terenie strefy ekonomicznej określone zostały w specjalnym rozporządzeniu strefowym.
Przepisem wykonawczym dla Kamieniogórskiej Strefy Ekonomicznej jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2006 r. w sprawie Kamieniogórskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej (Dz. U. Nr 211 poz. 1555 z późn. zm.)
Wielkość pomocy publicznej dla przedsiębiorców prowadzących działalność w specjalnych strefach ekonomicznych ustalana jest na podstawie maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w § 6 ww. rozporządzenia. Zgodnie z cytowanym przepisem za wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą uznaje sie koszty inwestycji poniesione w trakcie obowiązywania zezwolenia, poniesione na terenie strefy, będące m. in. ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, pod warunkiem zaliczenia ich zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników majątku podatnika.
Pomocą publiczną udzielaną przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą na terenie strefy jest niezapłacony przez tego przedsiębiorcę podatek obliczony od dochodu osiąganego wyłącznie z działalności prowadzonej na terenie strefy na podstawie właściwego zezwolenia. Wielkość tego zwolnienia jest uzależniona od wysokości poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków inwestycyjnych. Pojęcie "poniesionych kosztów inwestycji" nie zostało zdefiniowane w rozporządzeniu. Jednak do wyliczenia otrzymanej pomocy w postaci niezapłaconego podatku dochodowego konieczne jest ustalenie daty poniesionia wydatków inwestycyjnych, tj. określenie, czy poniesienie wydatku oznacza jego faktyczne zrealizowanie w znaczeniu kasowym, czy też wystarczające jest dokonanie odpisu niebędącego wydatkiem, powodujące zmianę w strukturze aktywów lub pasywów przedsiębiorcy.
Zdaniem tut. Organu podatkowego, zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, a przepisy dotyczące zwolnień powinny być interpretowane ściśle, zgodnie przede wszystkim z ich wykładnią językową. Wychodząc z tego założenia należy uznać, iż zastosowane w § 6 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie Kamieniogórskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej określenie wydatków jako "poniesione", dla możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego, którego wielkość uzależniona jest od wartości poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków kwalifikowanych jako koszty inwestycji, musi oznaczać wydatek faktycznie poniesiony- zasada kasowa, a nie samą deklarację o zamiarze jego poniesienia czy też zobowiązanie do poniesienia go w przyszłości-zasada memoriałowa
Jednocześnie zgodnie z treścią cytowanego powyżej § 6 rozporządzenia, wydatki kwalifikujące się do objęcia pomocą stanowią koszty inwestycji, poniesione w trakcie obowiązywania zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, w związku z realizacją inwestycji na terenie strefy. Nie mogą to więc być wydatki związane z inwestycją realizowaną w okresie kiedy nie obowiązywało jeszcze zezwolenie uprawniające Podatnika do skorzystania z ulgi podatkowej.
Zatem za moment poniesienia wydatków inwestycyjnych, uprawniających Spółkę do zwolnienia od podatku dochodowego w myśl art. 17 ust. 1 pkt 34 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, uznaje się moment ich faktycznego poniesienia w trakcie obowiązywania zezwolenia przy jednoczesnym udokumentowaniu go odpowiednim dowodem (fakturą), dotyczącym zdarzeń gospodarczych mających miejsce w okresie obowiązywania ww. zezwolenia.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że stanowisko Spółki przedstawione w powołanym na wstępie piśmie jest nieprawidłowe.