Pytanie:

Czy program komputerowy o wartości netto powyżej 3.500,00 zł, nabyty do wykorzystywania w zakresie ograniczonym jedynie na własne potrzeby, amortyzować należy jako przedmiot materialny czy też jako wartość niematerialną i prawną ?

Naczelnik Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Łodzi na podstawie art. 14a § 1 i 4 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w sprawie amortyzacji programu komputerowego jako wartości niematerialnej i prawnej w rozumieniu ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) uznaje za prawidłowe stanowisko przedstawione we wniosku.

Pismem z dnia dnia 08.11.2006r. (data wpływu 14.11.2006r.), uzupełnionym w dniu 12.01.2007r. Sp. z o.o. reprezentowana przez pełnomocnika wystąpiła z pytaniem: czy program komputerowy o wartości netto powyżej 3.500,00 zł, nabyty do wykorzystywania w zakresie ograniczonym jedynie na własne potrzeby, amortyzować należy jako przedmiot materialny czy też jako wartość niematerialną i prawną?
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Sp. z o.o. wykorzystuje w swojej działalności programy komputerowe. W celu nabycia programów zawiera dwa rodzaje umów. Oprócz typowych umów licencyjnych, w których określone są pola eksploatacji programów, zgodnie z ustawą o prawie u autorskim i prawach pokrewnych Spółka zawiera również umowy na korzystanie z programu do celów własnych (np. popularny MS Windows, MS Office). Z treści tych umów wynika, że Spółka nie może powielać tego programu, ani go rozpowszechniać ani modyfikować ani też dokonywać publicznej prezentacji programu.Spółka uprawniona jest jedynie do skopiowania programu na twardy dysk lub do pamięci operacyjnej bądź sporządzenia kopii zapasowej w celu umożliwienia prawidłowego korzystania w ramach własnego użytku.

Zdaniem podatnika uznać należy (w przypadku zawarcia umowy, w wyniku której Spółka nabyła prawo do korzystania z programu na własne potrzeby), że ma ona obowiązek amortyzować program zgodnie z zasadami przewidzianymi dla wartości niematerialnych i prawnych tj. na podstawie z art. 16m ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Naczelnik Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Łodzi informuje, że w polskim ustawodawstwie nie ma definicji programu komputerowego. Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4.04.1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.) przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);

Stosownie do treści art. 16b ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15.02.1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) amortyzacji podlegają autorskie lub pokrewne prawa majątkowe z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.
Zgodnie z art. 15 ust. 6 ww. ustawy kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a -16m, z uwzględnieniem art. 16.Stosownie do art. 16h ust. 1 ww. ustawy odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór. Przy czym suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.W myśl ust. 4 odpisów amortyzacyjnych dokonuje się w równych ratach co miesiąc albo w równych ratach co kwartał, albo jednorazowo na koniec roku podatkowego, z uwzględnieniem art. 16i.Suma odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych dokonanych w pierwszym roku podatkowym, w którym zostały wprowadzone do ewidencji, nie może przekroczyć wartości tych odpisów przypadających za okres od wprowadzenia ich do ewidencji do końca tego roku podatkowego.Stawki amortyzacyjne dla poszczególnych wartości niematerialnych i prawnych ustala się na podstawie art. 16m ww. ustawy.
Zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 1 ww. ustawy z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 16ł ust. 1-3, okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych od licencji (sublicencji) na programy komputerowe oraz od praw autorskich nie może być krótszy niż 24 miesiące.

Jak wynika z powołanego stanu prawnegoprogramy komputerowe są przedmiotem prawa autorskiego. Programy komputerowe podlegają amortyzacji wg zasad zawartych w przepisach art. 16a -16m ww. ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, dla wartości niematerialnych i prawnych.W związku z powyższym Naczelnik Łódzkiego Urzędu Skarbowego uznając stanowisko podatnika przedstawione we wniosku za prawidłowe postanowił jak w sentencji.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania postanowienia. Interpretacja nie jest wiążąca dla Wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia na podstawie art. 14b § 1 i 2 Ordynacji podatkowej.