Pytanie:

Czy nieumorzona część środka trwałego (przedmiotowej nieruchomości), wyksięgowanego w momencie sprzedaży, będzie stanowić koszt uzyskania przychodu przy ustalaniu podstawy opodatkowania należnego podatku dochodowego od osób prawnych?

Zgodnie z art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60) stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

Wnoszący pytanie przedstawił stan faktyczny, z którego wynika, że zamierza sprzedać w ramach przetargu nieruchomość zabudowaną budynkiem i infrastrukturą towarzyszącą wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu na rzecz członków oraz osób niebędących członkami Spółdzielni. Nieruchomość ta została przekazana do eksploatacji w 1983 r. jako baza remontowa Spółdzielni. W 1999 r. nieruchomość oddano do użytkowania w najem na cele użytkowe. W okresie eksploatacji w latach 1983 - 2006 Spółdzielnia nie poniosła nakładów na ulepszenie nieruchomości, natomiast dokonała remontów, które stanowiły 7 % jej wartości początkowej. Spółdzielnia nie dokonywała odpisów amortyzacyjnych przedmiotowej nieruchomości, bowiem nieruchomość ta stanowi jej spółdzielcze zasoby mieszkaniowe. Dokonywano natomiast umorzenia nieruchomości, które ewidencjonowano w zespole "fundusze własne" (konto 8). W przypadku zbycia przedmiotowej nieruchomości różnica pomiędzy jej wartością początkową, a nie w pełni umorzoną wartością środka trwałego ujęta będzie w zespole "pozostałe koszty operacyjne" (konto 76). Nieruchomość została umorzona w 50 % wartości początkowej. Zgodnie z § 5 Statutu Spółdzielni przedmiotem jej działalności jest:

• zagospodarowanie i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,
• kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,
• zarządzanie nieruchomościami mieszkalnymi,
• zarządzanie nieruchomościami niemieszkalnymi,
• działalność domów i ośrodków kultury,
• zarządzanie nieruchomościami na zlecenie.

Dochód ze sprzedaży tej nieruchomości zostanie przeznaczony na wykup gruntów zabudowanych budynkami mieszkalnymi, które Spółdzielnia zalicza do swoich spółdzielczych zasobów mieszkaniowych, czyli na cele statutowe.

Wobec powyższego Spółdzielnia stawia pytanie czy nieumorzona część środka trwałego (przedmiotowej nieruchomości), wyksięgowanego w momencie sprzedaży, będzie stanowić koszt uzyskania przychodu przy ustalaniu podstawy opodatkowania należnego podatku dochodowego od osób prawnych?

Natomiast w piśmie z dnia 23.06.2006 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Spółdzielnia podkreśliła, że zwraca się z pytaniem czy różnica pomiędzy wartością początkową, a nie w pełni umorzoną wartością środka trwałego będzie stanowić koszt uzyskania przychodu przy ustalaniu podstawy opodatkowania należnego podatku dochodowego od osób prawnych?

Na tle takich okoliczności faktycznych Spółdzielnia formułuje stanowisko, iż nieumorzona część środka trwałego (przedmiotowej nieruchomości), będzie stanowić koszt uzyskania przychodu.

Zastosowanie powołanej normy skutkuje dokonaniem oceny prawnej stanowiska podatnika, uzasadnionej w sposób następujący.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a - 16m, z uwzględnieniem art. 16.

Na mocy art. 16c pkt 2 ustawy amortyzacji nie podlegają budynki, lokale, budowle i urządzenia zaliczane do spółdzielczych zasobów mieszkaniowych lub służących działalności społeczno wychowawczej prowadzonej przez spółdzielnie mieszkaniowe.

W opisanym stanie faktycznym Spółdzielnia nie dokonywała odpisów amortyzacyjnych ze względu na zaliczenie przedmiotowej nieruchomości do jej spółdzielczych zasobów mieszkaniowych. Zatem, przy ustalaniu dla celów podatkowych dochodu ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, z uwagi na fakt niedokonywania odpisów amortyzacyjnych, kosztem będzie taka wartość nieruchomości, jaka została określona w momencie jej wprowadzenia do ewidencji środków trwałych.

W przedstawionej sytuacji należy jednak wziąć pod uwagę również przepis art. 7 ust. 3 ustawy, który w pkt 1 i 3 stanowi, że przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:

1. przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku (art. 7 ust. 3 pkt 1),
2. kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 (art. 7 ust. 3 pkt 3).

Zatem, jeżeli dochód ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości będzie wolny od podatku, to przy ustalaniu tego dochodu Spółdzielnia nie będzie mogła uwzględnić kosztów uzyskania tego przychodu. W takim przypadku koszty te pozostaną wyłącznie kosztami bilansowymi, a nie podatkowymi.

Co do warunków zwolnień uzyskanego przez Spółdzielnię dochodu Naczelnik Zachodniopomorskiego Urzędu Skarbowego w Szczecinie wypowiedział się w postanowieniu znak: OP/423/114/80-1/KBU/06 z dnia 21.07.2006 r.

Powyższa interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na postanowienie - zgodnie z art. 14a § 4 i art. 236 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej przysługuje zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia stronie, za pośrednictwem Zachodniopomorskiego Urzędu Skarbowego.